ศิลปะภาพเปลือยในแบบเรอนัวร์,Renoir's Nudes(2)


Renoir,seating girl 1883 ในขณะที่การเรียนกับชาร์ลส์ เกลออีร์ เต็มไปด้วยความอึดอัด แต่เรอนัวร์ก็ทนเรียนจนจบ หลังจากนั้น เขาได้ออกเดินทางไปพร้อมกับเพื่อนๆ เพื่อบันทึกภาพวาด สถานที่ต่างๆ ในฝรั่งเศส ยุคเริ่มแรกของการเป็นจิตรกรอาชีพนี้ เรอนัวร์วาดภาพนู้ดปะปนไปกับภาพอื่นๆ ยังไม่มีผลงานที่เด่นชัดแต่อย่างใด เขาเป็นเหมือนศิลปินคนอื่นๆที่มุ่งบันทึกภาพธรรมชาติ แง่มุมต่างๆของสังคมและผู้คน เขายังไม่มีสไตล์ที่เป็นของตนเองโดยเฉพาะด้วยซ้ำ ผลงานช่วงแรกๆของเขาจะคล้ายกับของเพื่อนคนโน้นคนนี้ จนในที่สุดจึงหันมาสนใจ ศึกษาการเล่นแสงโดยเฉพาะ แสงสะท้อนบนผิวน้ำ หรือแสงที่เจิดจ้าเป็นแถบริ้วของดวงอาทิตย์




Renoir,after the bath 1888 เมื่อผลงานของเขาได้รับการยอมรับมากขึ้นแล้ว เรอนัวร์จึงหันมาสนใจภาพนู้ด และมีผลงานด้านนี้ ผลิตออกมาเป็นจำนวนมาก ซึ่งต่างไปจากเพื่อนๆของเขาตามปกติ แม้ว่าเรอนัวร์จะวาดภาพในสไตล์ อิมเพรสชั่นนิสม์ แต่ผลงานของเขาส่วนใหญ่ ถ้าเป็นภาพคนแล้ว มักจะมีผู้หญิงเข้ามามีส่วนร่วมในภาพอยู่เสมอ เมื่อเขาหันมาจับงานภาพนู้ดในช่วงแรกๆอย่างจริงจังนั้น ดูเหมือนว่าผลงานภาพนู้ดจะให้รสทางสุนทรียศาสตร์เป็นรองภาพประเภทอื่นๆของเขาอยู่หลายขุม จึงไม่ได้รับการกล่าวขวัญกันมากนัก แต่เรอนัวร์ได้แสดงให้เห็นถึงความพยายาม ที่จะวาดภาพผู้หญิงซึ่งกำลังเปลือยกาย ให้สวยงามตามแบบอิมเพรสชั่น

Renoir,bather arranging her hair 1893 เรอนัวร์ต่อสู้ชีวิตมาอย่างหนัก ผ่านสงครามฟรังโก-ปรัสเซียน ในปี คศ.1870 และการปฏิวัติในฝรั่งเศสปีต่อมา ในช่วงเวลาเหล่านั้นเขาต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวในปารีส เพื่อนๆถ้าไม่ตายเพราะการสงคราม ก็กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง แต่ตัวเขาเองยังหาโอกาสไปวาดรูปตามชานเมือง และไปเยี่ยมเพื่อนที่สนิทกันบ้าง อย่างเช่นโมเน่ต์ อีก 2 ปีต่อมาฐานะของเรอนัวร์มั่นคงขึ้นพอที่จะเช่าสตูดิโอเป็นของตนเองได้เป็นครั้งแรก พออายุได้ 35 ปี เขาก็มีเงินพอจะสร้างบ้านได้ที่ มองมาร์ทร์(Montmartre)


Renoir,cary atides 1910 อย่างไรก็ตามรายได้จากการขายภาพในลัทธิอิมเพรสชั่นนิสม์ของเขาไม่สม่ำเสมอเท่าที่ควร เป็นเพราะในสมัยของเขาศิลปะในลัทธินี้ยังเป็นของใหม่ จะได้รับการยอมรับก็ในระดับแคบๆเท่านั้น ทั้งยังได้รับการต่อต้านในหลายๆแห่งด้วย ศิลปินเด่นๆอย่างโมเน่ต์เองก็ต้องดำเนินชีวิต ด้วยความยากลำบาก เรอนัวร์ยังโชคดีกว่าที่มีผู้อุปถัมภ์หลายคน แต่ก็ใช่ว่ารายได้ของเขาจะมั่นคง และนั่นคือความเป็นจริงซึ่งเกิดขึ้นกับศิลปินในยุคที่ผู้คนพากันล้มล้างราชสำนักลง จนราชสำนักและพวกผู้ดี ไม่อาจให้การอุปถัมภ์บรรดาศิลปินต่างๆได้อีกต่อไป เมื่อเงินเป็นสิ่งจำเป็นต่อชีวิต โดยเฉพาะคนที่แต่งงานมีครอบครัวอย่างเรอนัวร์ ผู้ซึ่งได้ประจักษ์ว่าศิลปะ อิมเพรสชั่นนิสม์ ไม่สามารถสร้างรายได้ที่เป็นหลักประกันความมั่นคงให้กับเขาได้ ดังนั้นเขาจึงละความสนใจจากแนวทางนี้ และหันไปทำงานตามลักษณะที่เขาเคยมีความประทับใจมาก่อน นั่นคือการพยายามสร้างผลงานตามรูปแบบของศิลปะ ในศตวรรษที่ 18

Renoir,the bathers 1884-1887


ภาพการสรงสนาน(The Bathers,Les Grandes Baigneuses)เป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับการสร้างผลงานภาพนู้ดในช่วงเวลานี้ของเรอนัวร์ เขาเริ่มวาดภาพในปี คศ.1884 และเสร็จเมื่อปี คศ.1887 หลังจากที่เขาได้มุ่งมั่นพัฒนาการเขียนงานภาพร่างเพื่อเสริมความลงตัวของลายเส้นในงานของเขา ภาพนี้เขาได้แรงบันดาลใจจากงานศิลปสลักนูนของ Francois Girardon ศิลปินแห่งศตวรรษที่ 17 รูปภาพสตรีสาว 3 คนริมธารน้ำ แต่ละนางมีสัดส่วนและการลงเส้นซึ่งชัดเจนผิดจากที่เรอนัวร์เคยวาดมาก่อน อย่างไรก็ตามการที่เรอนัวร์ ได้วาดให้มีการสะท้อนของแสงสีบนผิวน้ำในภาพนี้ด้วยก็แสดงให้เห็นอีกหมือนกันว่า เขายังมิได้ละทิ้งการทำงานในแบบ อิมเพรสชั่นนิสม์เสียทีเดียว

Renoir,the nymphs 1919 ภาพเปลือยหญิงสาวฝีมือของเรอนัวร์ นางแบบมักจะร่างใหญ่ เจ้าเนื้อ,อวบอัดเต่งตึง,สะโผกผาย,หน้าอกเล็กกระทัดรัด,ไหล่กลมมน ศีรษะเล็กนัยน์ตาเยิ้ม และริมฝีปากกว้าง ลงสีผิวเทาเงินคล้ายสีหอยมุก ต่อมาภายหลังใช้สีที่อบอุ่น สว่างมากขึ้น มีลักษณะอิงคลาสสิคในบรรยายกาศตามแบบอิมเพรสชั่นนิสม์ เพื่อตอบสนองความหลงใหลในเนื้อหนังมังสาอิสตรีของจิตรกร ซึ่งขณะนั้นอยู่ในสภาพคล้ายคนพิการ ซูบซีด และ ผอมโซ ถึงแม้จะตกอยู่ในความทุกข์ยากลำเค็ญมาตลอดชีวิต แต่เรอนัวร์มิเคยสะท้อนสิ่งนี้ปรากฏลงในผลงานของเขา ตรงข้ามภาพวาดเหล่านั้นกลับมีชีวิตชีวา เต็มไปด้วยความรื่นรมย์..

เรอนัวร์ใช้ชีวิตช่วงสุดท้ายของเขาตั้งแต่ปี คศ.1990 ในภาคใต้ของฝรั่งเศสที่เมืองกาญส์(Gagnes) ในระยะเวลาหลายปีก่อนจะถึงแก่กรรม โรคไขข้ออักเสบได้บั่นทอนความสามารถในการเขียนภาพของเขาไปเรื่อยๆ จนในที่สุดเขาก็ไม่สามารถเขียนภาพใดๆได้อีก เรอนัวร์มีอายุยืนยาวมาจนถึงวันที่ 3 ธันวาคม คศ.1919 จึงสิ้นชีวิตลง รวมอายุได้ 78 ปี.



Pierre Auguste Renoir

"ทุกวันนี้...ผู้คนพยายามจะอธิบายทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ถ้าใครสามารถอธิบาย ภาพเขียน ได้
ภาพนั้น ก็จะไม่เป็นงานศิลปะอีกต่อไป...ผมจะบอกให้นะว่า คุณสมบัติ อะไรที่สำคัญ
สำหรับงานศิลปะที่แท้จริง?
ภาพเขียนต้องไม่สามารถบรรยายได้...มิอาจลอกเลียนแบบได้
งานศิลปะต้องจับคนดูไว้ โอบล้อมเขา และ นำพาเขาล่องลอยไป
ศิลปินจะใช้ภาพเขียนเป็นเครื่องมือสื่ออารมณ์ของเขา...
เป็นพลังอันเริงแรงที่เขาเปล่งรัศมีออกมา และ
ดึงดูดผู้ชมให้สัมผัสอารมณ์ของเขา..."


ปิแอร์ โอกุสต์ เรอนัวร์
Pierre Auguste Renoir
1841-1919


นังสืออ้างอิง
วฤตรา,อาร์ต แกลลอรี่,นิตยสาร-สำนักพิมพ์หนุ่มสาวมินิ เล่มที่ 3 ปี พศ.2534
กิติมา อมรทัต,เรอนัวร์:ลีลาชีวิตอันรื่นรมย์,สำนักพิมพ์คุณพ่อ สิงหาคม พศ.2544
ภาพประกอบ

www.abcgallery.com

Home,Renoir's Nudes(1),Renoir's Nudes(2),Renoir's Luncheon of the Boating Party