เสียงนาฬิกาปลุกบันทึกจากแผ่นซีดีตั้งโปรแกรมตรงเวลา ไม่ใช่ริงโทน แต่เป็นเสียงแผ่วนุ่มของหญิงสาว .. ลืมตาสิคะ ลืมตาได้แล้ว ลืม
     เดวิด เอมส์ เอี้ยวตัวใช้มือปิดปุ่มสเตอริโอ ขยับตัวลุกขึ้นจ้องมองกระจกเงา เสยผมแล้วใช้แหนบดึงผมหงอกที่แทรกหน้าผากออกมาหนึ่งเส้น รีบสวมเสื้อ เอาแร็กเก็ตใส่กระเป๋ากีฬาสะพายไหล่ ขับรถสปอร์ตจากที่จอดชั้นใต้ดิน
     ชำเลืองมองนาฬิกาข้อมือ 9.05 น. กวาดสายตาไปโดยรอบสองข้างทาง มีรถจอดหน้าอพาร์ตเม้นต์แต่ไม่มีใครเดินไปมา ปราศจากรถขับสวนขณะฝ่าไฟแดงสี่แยกไทม์สแควร์
     เขาจอดรถ ย่ำเท้าลงบนพื้นถนนแล้ววิ่ง เร็วขึ้น รู้สึกงงงันกับย่านใจกลางธุรกิจที่กลายเป็นเมืองร้างฉับพลัน ทิ้งให้เขาโดดเดี่ยวอยู่เพียงคนเดียว จึงแหกปากตะโกนก้อง

     เดวิดตื่นขึ้นมาตาค้าง หายใจเหนื่อยหอบ ฝันร้ายของเขาช่างเหมือนกับเหตุการณ์จริงมากกว่าครั้งใดๆ
     ลืมตาสิคะ เดวิด ลืมตา .. เครื่องเสียงครางต่อเนื่อง

     ผมคิดว่าถนนที่ว่างเปล่าหมายถึงความโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงา คุณเป็นจิตแพทย์ต้องทำได้ดีกว่านี้สิ
     ใช่ ผมเป็นหมอ
     อย่าพูดถึงทัศนคติตายตัวโถมใส่กันเลย ลูกคนรวยใช่ว่าจะไร้ความรู้สึก ไม่แคร์ใคร และ ก็ไม่ใช่นักจิตวิทยาทุกคนหรอกนะที่สนใจความฝัน
     คำถามคือคุณมาอยู่ในคุกนี่ได้ยังไง และ ทำไมถึงโดนข้อหา
     คุณอยากรู้อะไรล่ะ ผมอายุใกล้ 33 ผมทำนิตยสาร 3 ฉบับให้สำนักพิมพ์ระดับโลก

     ผมหลอกตัวเองแทบจะทุกวัน ให้เชื่อมั่นว่ามันจะดำรงคงอยู่ตลอดไป คนหนุ่มก็ต้องเจ็บปวดแบบนั้นไม่ใช่เหรอ แอบเชื่ออยู่ในใจลึกๆว่าคุณจะเป็นคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ ที่จะมีชีวิตยืนยาวอยู่ไปตลอดกาล มีชีวิตเป็นตำนาน ..

     " จะไปไหนแต่เช้าคะ " หญิงสาวดึงผ้าห่มคลุมโปงลงมากระโจมอก
     " อย่าอัดเสียงใส่นาฬิกาปลุกของผมอีกนะ " เดวิดเสียงเข้ม
     " ทำไมล่ะ " หล่อนกระเง้ากระงอด ซ่อนร่างเปลือยอยู่ภายใต้เนื้อผ้าฝ้ายผืนใหญ่
     " ผมจะคิดว่าเราแต่งงานกันแล้วน่ะสิ " ดึงแผ่นซีดีออกจากเครื่องเสียง
     " อย่าพูดคำนั้นนะ ไม่งั้นฉันจะไม่เอาซุปไก่มาให้คุณ และก็อึ๊บคุณให้สลบคาเตียงอีก "
     " อาการหวัดเป็นไงบ้าง "
     " ยังเป็นอยู่ค่ะ คุณล่ะ " จูเลียน่าพยักหน้าหงึกๆ
     " คุณทำให้ผมลืมมันไปเลย "
     " จริงเหรอ (รับโทรศัพท์มือถือ) จูเลียน่า ค่ะ สวัสดี ไรเน่อร์ ฉันไม่ได้ไปทดสอบการแสดง ฉันทำตัวแย่มากเลย ฟังนะฉันต้องวางหูแล้ว ฉันอยู่กับเดวิด " มืออีกข้างกุมหน้าผากแล้วสบัดออก
     " ทำอะไรกินตามสบายเลยนะ ก่อนไปตั้งนาฬิกาปลุกด้วย และก็ .. คุณเยี่ยมที่สุด " เดวิดยกนิ้วโป้งให้คู่ขา
     " บ๊ายบายสุดที่รัก "
     " บายที่รักแล้วผมจะโทรมานะ "
     " เมื่อไหร่ ตอนไหน "
     " เร็วๆนี้ "

     ผู้คนออกจากที่พักเตรียมเดินทางไปออฟฟิศ เด็กๆกำลังไปโรงเรียน บ้างก็เล่นสเก็ตบอร์ด รถราแล่นขวักไขว่ เดวิดขับรถไปรับไบรอันที่อพาร์ตเม้นต์
     " นายจองคอร์ตได้รึเปล่า " ไบรอันถาม
     " ใจเย็นน่า "
     " ฉันไม่อยากคุยเรื่องเครียดๆตอนเช้า "
     " โทษทีที่ต้องเล่นเทนนิสยามเช้าแบบนี้ ฉันมีเวลาแค่ 10 โมงน่ะ " เดวิดเปิดโทรศัพท์ที่ซ่อนอยู่ในแผงหน้ารถ

     " คุณมาไม่ทันประชุมตอน 8.45 น.ใช่มั้ย " เสียงเลขานุการแผดดังผ่านลำโพง
     " คุณหาผมเจอได้ยังไง " เดวิดทำไก๋
     " คุณต้องตรวจดูโทนสีสำหรับหนังสือฉบับใหม่นะคะ "
     " มันมีสีอะไรบ้าง "
     " เหลือง แดง หรือ ขาว "
     " ต้องคิดก่อน "
     " เดวิดขอร้อง เราประชุมคณะกรรมการ 10 โมงอย่ามาสายนะ "
     " อย่าบอกใครนะว่าผมอยู่ที่ไหน ถึงพระเจ้าโทรมาผมก็ไม่ได้ยิน ผมกำลังยุ่ง " เดวิดปิดโทรศัพท์

     " นายกำจัดคณะกรรมการนั่นซะไม่ได้หรือไง " ไบรอันแนะ
     " คนแคระทั้งเจ็ดน่ะเหรอ ไม่ได้หรอก "
     " คนพวกนั้นทำให้นายบ้านะ "
     " พ่อผมต้องการอย่างนั้นถึงได้จ้างพวกเขาไว้ไง " เดวิดเผย
     " นายอึ๊บ จูลี่ จิอานนี่ อีกแล้วใช่มั้ย ตอนฉันโทรไปฉันรู้สึกว่ามีคนอยู่กับนาย เสียงนายมันฟ้อง (บีบจมูกดัดเสียง) โอย ไม่ล่ะ เพื่อน ฉันเป็นหวัด คืนนี้ฉันอยู่บ้านดีกว่า " ไบรอันทำเสียงล้อเลียนขำๆ
     " ฉันเป็นหวัดจริงๆ ฉันอยู่คนเดียว " เดวิดโกหกหน้าตาเฉย
     " ก็ได้ นายอยากทำอะไรกับชีวิตนายก็ทำไป แต่สักวันนายจะต้องรู้ว่า รักแท้ คืออะไร มันทั้งเปรี้ยวจี๊ด และ หวานเจี๊ยบ ฉันเคยเจอรสเปรี้ยวมาแล้วเลยทำให้รู้คุณค่าของความหวาน " ไบรอันอบรม
     " จูลี่ จิอานนี่ เป็นแค่เพื่อนฉันน่ะ บางครั้งเราก็นอนด้วยกัน .. อะไร หอนทำไม " เดวิดหันขวับจ้องหน้าเพื่อนสนิท
     " สาวในฝันของฉัน จูลี่ จิอานนี่ โดนนายฟันซะแล้ว โอ๊ยยย .. " ไบรอันครวญ
     " นายอยากฟังเพลงอะไร " เดวิดก้มดูตลับเทปวางตรงช่องใกล้กระปุกเกียร์
     " ขับรถช้าๆหน่อย "
     " มีเพลงอะไรให้ฟังมั่ง บาร์เซโลน่า เรดิโอเฮ้ด .. " เดวิดก้มลงหยิบตลับเทป
     " ระวัง ระวัง .. ให้ตายสิ " ไบรอันผงะตอนเห็นเด็กปั่นรถจักรยานตัดหน้า เดวิดหักหลบทันควัน รถเก๋งของเขาหมุนคว้างขวางเลนฝั่งตรงข้าม ขณะรถบรรทุกห้อตะบึงมาใกล้อัดก็อปปี้ โชเฟอร์คอนวอยเหยียบเบรกเอี๊ยดดดหยุดรถเกือบปะทะกันอีกไม่กี่คืบ " ไอ้บ้าเอ๊ย ! "
     " เกือบตาย " เดวิดหน้าซีดเผือด
     " ฉันรู้ว่าความตายมันอยู่ตรงหน้าฉันเลย รู้มั้ยเกิดอะไรขึ้น ฉันเห็นชีวิตนายสว่างวาบอยู่ตรงนั้น " ไบรอันสารภาพ
     " มันเป็นยังไงหา "
     " ฉันยอมตายเพื่อมันว่ะ " ไบรอันปลง

        next chapter coming soon >>