1.

ลี้คิมฮวง     ตึกซิงหยุนอันเลื่องชื่อในยุทธภพมิใช่เพราะเป็นบ้านของ 7 บัณฑิต 3 ท้ำฮวยหรือเป็นบ้านของ ลี้คิมฮวง แต่เป็นเพราะว่าเมื่อ 3 ปีก่อนได้เกิดเหตุการณ์สะท้านบู๊ลิ้ม นั่นคือ ลี้คิมฮวง ได้ลงมือสังหาร โจรดอกเหมย ผู้น่าครั่นคร้าม

      ณ ตึกซิงหยุน อันแสนสวยงามแห่งนี้เหตุร้ายผ่านพ้นไป ความสงบร่มเย็นเข้ามาแทนที่ ลี้คิมฮวง และอาฮุย ได้เร้นกายหายไปไร้ร่องรอย คงเหลือไว้แต่เพียงแสงเทียนเดียวดายยามค่ำคืนที่หอน้อยท้ายสวนลิ้มซีอิม ,เจ้าบ้านหญิง กับ หยาดน้ำตา

      เวลาเดียวกันที่ร้านเหล้าไม่ไกลจากหมู่ตึกซิงหยุนเท่าใดนัก มีชายผู้หนึ่งใช้มีดสั้นถากท่อนไม้ แกะสลักรูปสตรีนางหนึ่งพลางดื่มเหล้าไปด้วยอย่างแช่มช้า เขาทำเช่นนี้มาครึ่งค่อนปีแล้ว ..


      " เชิญครับ เชิญครับ .. " ซุนเทาะจื้อ ,ชายชราหลังค่อมเจ้าของโรงเตี๊ยมกล่าวทักทายลูกค้าที่วันนี้มาอุดหนุนคึกคักเป็นพิเศษ
      " เสี่ยวเอ้อ จัดโต๊ะ " ชาวยุทธภพ หรือ คนจรจัดก็มิอาจทราบได้ ย่างกรายมา 4 -5 คน ส่วนชายชุดเขียวแบกทวนมาเดี่ยวๆ
     
" เอ๊ะ ท่านปู่ โต๊ะนี้ว่างค่ะ " โก้วเนี้ยถักเปียจูงชายชรา
     
" ว่างก็นั่ง " ซุนแป๊ะฮวก ,ชายชราผมขาวมากับ ซุนเซี่ยวอั้ง ,หลานสาว
     
" เชิญเลยครับ เชิญนั่ง " เสี่ยวเอ้อรีบปัดกวาดโต๊ะเก้าอี้
     
" ท่านปู่เมื่อกี้ท่านรับปากว่าพอถึงโรงเตี๊ยมจะเล่านิทานให้ฟังไงล่ะ " 
     
" นิทานจะสนุกอะไร สู้ฟังเรื่องจริงที่สะท้านยุทธภพดีกว่า " 
     
" เอ้อ ดีค่ะ รีบเล่าสิคะ "
     
" ข้าได้ยินว่าคืนวันพรุ่งนี้ ซิงหยุนจวง จะเปิดกรุสมบัติ เหล่าชาวยุทธจึงมุ่งหน้าไปที่นั่นภายในวันสองวัน " 
     
" ซิงหยุนจวงเป็นบ้านจอมยุทธผู้โด่งดัง ลี้คิมฮวง นี่นา "
      " ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว "
     
" จริงสิ นอกจาก ลี้คิมฮวง แล้วยังมี อาฮุย ,ยอดฝีมือระบือนาม "
      
" น่าเสียดายที่เค้าก็เหมือน ลี้คิมฮวง ต่างสูญหายไป ฟังว่า อาฮุย กับ ลิ้มเซียนยี้ หลบหนีไปด้วยกัน "
     
" เฮ้ยตาแก่ในยุทธภพมีแต่ ลี้คิมฮวง กับ อาฮุย รึไง พูดเรื่องอื่นได้มั้ย " ชายชุดเขียวตวาดลั่น
      " ก็ข้ารู้แค่นี้นี่ ถึงเล่าไปก็ไม่มีคนฟัง แขกคนอื่น(วานรขนขาว เจ้าทรงพลัง ทมิฬทวนเหล็ก งูน้ำโอ้วมี้ และ สองพยัคฆ์ภูเขาน่ำซัว)เขาจ่ายเงิน หนีไปหมดแล้ว "

     
ชายฉกรรจ์ชุดเหลือง 5 - 6 คนโผล่มาไม่พูดพร่ำทำเพลง ใช้อาวุธเขี่ยชามอาหารเก่าบนโต๊ะทิ้ง
     
" มีใครยังไม่ได้ไสหัวไปอีก " เซียงกัวปวย ,บุรุษชุดเหลืองขลิบทองยืนกร่าง
      นอกจากตาแก่กับหลานสาวแล้วก็มีบุรุษผู้หนึ่งนั่งหันหลังเอาแต่ร่ำสุรา อีกคนถือทวนทองชุดเขียวมีใบหน้าเย็นชา
      " ฮะ ฮะ ฮ่า โลกมักจะประหลาดเช่นนี้ ไม้เท้าเหล็ก อันดับ 9 เผอิญมาพบกับ ทวนทองหน้าตาย อันดับ 8 "
      " เด็กมันยังรู้ว่า 8 ย่อมเหนือกว่า 9 "
     
จูกัวะกัง ,ชายขาพิการไม่อาจทนฟังคำเย้ยหยัน กวาดไม้เท้าเข้าใส่หมายพิฆาตศัตรู เซียงกัวปวยเห็นลูกสมุนตกเป็นรองจึงรีบห้าม
     
" หยุด ! จูกัวะกัง คืนนี้เราต้องรีบเดินทาง สี่เหมินโหยว อย่าได้ลำพองใจ อีกไม่นานเกินรอเราได้พบกันแน่ " 
      กลุ่มชายชุดเหลืองถอนกำลัง บุรุษชุดเขียวขว้างเงินอัดฝาโรงเตี๊ยมชำระค่าสุราอาหารแล้วเหาะไป ..

     
" สมกับเป็นยอดฝีมืออันดับ 8 ฝีมือไม่เลว " ซุนแป๊ะฮวก
     
" ชายที่ใส่ชุดเหลืองนั่นเป็นใครกันคะ " หลานสาวซักถาม
     
" เขาคือประมุขน้อย เซียงกัวปวย " 
     
" พวกเค้ามาทำไม "
      " หากปู่ทายไม่ผิดล่ะก็พวกมันคงจะไป ซิงหยุนจวง (หันมาทางบุรุษลึกลับ) ถึงเหล้าที่นี่จะรสชาติดีแต่คนเราเกิดมาไม่อาจใช้เหล้าผ่านพ้นวัน เมามายไร้สติ ถึงเวลาสมควรไป ยังคงต้องไป น้องชายข้าไปล่ะ ให้ข้าจ่ายเงินให้มั้ย "
     
" ขอบคุณ ไม่ต้องหรอก ผู้ใดเป็นคนติดค้างผู้นั้นย่อมชำระ ไม่อาจบิดพริ้ว ไม่อาจหลบหนี " ไอโขลกๆจนตัวงอ 
     
" วิเศษ ในที่สุดก็สร่างเมา เอ้าเราไปกันได้แล้ว "
     
ปีศาจสุรา คลี่แผ่นกระดาษที่เหล่าจอมยุทธทิ้งไว้ ลายมือนั้นสวยงามราวอิสตรี " .. ค่ำคืนที่ 15 เดือน 9 หมู่ตึกเมฆเรืองโรจน์ของวิเศษจะปรากฎ ยังหวังท่านอย่าได้พลาดโอกาสเหมาะ .. "

กลับมาซิงหยุนจวงอีกครั้ง

อาฮุยติดเหล้าเมาหยำเปเมื่อผิดหวังในตัวลิ้มเซียนยี้     
ลี้คิมฮวงเดินตัดผ่านทางปูหินสีขาว,ลอดประตูรูปวงเดือน ยืนทอดอาลัยกับอดีตอันเคยรุ่งโรจน์ของหมู่ตึกที่พำนัก เขาก้มเอวลงส่งเสียงไอเบาๆ
      " ท่านพี่ " หญิงวัยกลางคนแง้มประตูบนหอน้อย
      " ซีอิม สบายดีเหรอ "
     
" สบาย ก็ดี จากกัน 3 ปี ณ สวนแห่งเดิม เมฆซ่าน บุปผาร่วงหล่น ท่านล่ะ? "
     
" เฝ้าฝันไว้จะหวนไปคืนสู่บ้าน สามปีผ่านช่างเดียวดายอย่างเหลือแสน สร่างเมาเหล้าราดขาดแคลน แต่มิแบนตัดสวาทขาดจากใจ " ใบหน้าเขาซีดขาวกว่าเดิม ส่งเสียงไอไม่หยุดยั้ง
     
" รูขาดบนเสื้อผ้าสามารถปะเย็บ แต่รอยแผลในหัวใจไม่ว่าผู้ใดก็ไม่สามารถเย็บสมานได้ ข้าอยู่ลำพังจนชินแล้ว ไยท่านจึงกลับมาทำให้ใจข้าร้าวรานอีกครั้งนึง "
     
" หิมะโปรยปรายแม้จะสวยงามน่าชื่นชมนัก แต่ที่สำคัญคือยามสามคืนนี้จะเกิดเรื่องขึ้นที่ซิงหยุนจวง "
     
" เรื่องอะไร? "
      " ถึงเวลาเจ้าก็รู้เอง (สุนัขเห่าระงมเมื่อได้กลิ่นพวกคนแปลกหน้า) รีบดับเทียน ปิดประตู ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าออกมา "

      ชาวยุทธกเฬวรากกรูกันเข้ามาในบ้านเมื่อถึงเวลานัดหมาย ต่างผงะเมื่อเห็นชายชุดดำยืนรออยู่
      " เจ้าเป็นใคร "
     " ไม่น่าถาม ข้ามาที่นี่ไม่ใช่เพื่อต่อสู้ช่วงชิงเหมือนพวกเจ้า ข้ามารอคน .. อีกอย่างนึงคนที่เจ้าต้องการก็อยู่ข้างหลังแล้ว "
     
" ชนชั้นต่ำเช่นพวกเจ้าก็บังอาจมาสุมหัวอยู่นี่เหรอ ลุย ! " เซียงกัวปวยสั่งลูกพรรคราวีคนจรจัดฝีมือต่ำขั้น ออกแรงไม่กี่กระบวนท่าพวกนั้นก็ม้วยมรณา
      " ท่านประมุขน้อย คนที่นี่ถูกฆ่าตายหมดแล้ว " จูกัวะกัง 
     
" ใครบอกล่ะ ข้างในยังมีอีกคนนึง "
      ทวนทองหน้าตายพลันปรากฎตัว 
" ไม่ใช่หนึ่ง แต่เป็นสอง เฮ่อ "
     
" สี่เหมินโหยว เวลาของชีวิตเจ้าหมดแล้ว นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะรนมาหาที่ตายอีก ฆ่ามัน " เซียงกัวปวยโกรธกริ้ว 
     
" มิน่าล่ะ ทวนทอง ถึงได้จัดอยู่อันดับที่ 8 " ชายชุดดำดูแคลนฝีมือ
      " ดูท่าทางเห็นทีข้าจะต้องลงมือเองแล้ว " จูกัวะกังแทรกตัวใช้ไม้เท้าเข้าต่อกรเพลงทวนคู่อริแทนลูกสมุน 
     
" ถือโอกาสนี้พวกเจ้ารีบเข้าไปค้นข้างใน " เซียงกัวปวยบัญชา
     
" คร๊าบบบ .. "
      สมุนสองคนพุ่งหลาวพังผนังห้องตึกน้อยหอมเย็น ร่างมิทันแตะพื้นก็โดนมีดสั้นปักคอหอยตายกลางอากาศ
     
" ลี้คิมฮวง มาแล้ว " ชายชุดดำเปรย

      " เรียนทุกท่าน ซิงหยุนจวง ไม่มีสมบัติซุกซ่อน หิมะหยุดตกแล้วพวกท่านกลับไปเถอะ " ลี้คิมฮวงเหาะลงมายืนบนกิ่งดอกเหมย
     
" เฮอะ ขืนเชื่อก็โง่สิ ลี้คิมฮวงข้าอยากสู้กับเจ้ามานานแล้ว คนอื่นล้วนเกรงกลัวเจ้าแต่ข้าไม่กลัว ! "
      จูกัวะกังกระโดดขึ้นไปยืนปักหลักสู้ลิ้มคิมฮวงบ้าง ไม้เท้าเหล็กกวดซ้ายทีขวาที ลิ้คิมฮวงหลบหลีกรำพัดปกป้อง ด้วยความเจนจัดในชัยภูมิจึงหลอกจูกัวะกังตามเข้าไปในตึก ศัตรูมิอาจขยับกายได้คล่องในที่คับแคบ ถูกมีดบินซัดเสียบคอหอยสิ้นชีพทันใด
     
" บุก ! " เซียงกัวปวยคั่งแค้น
      ชายชุดดำรี่เข้าไปขวาง,จัดการลูกพรรคเหรียญทอง จากนั้นค่อยลงมือกับประมุขน้อย
      " สหายท่านนี้คือ .. "
      " ก๊วยซงเอี๊ยง ได้พบพี่ลี้ครั้งแรกถือว่านี่คือของขวัญ " มันกวาดสายตาดูผลงาน แต่ละศพถูกคมมีดฉวัดเฉวียนกรีดทั่วร่าง
      " ยอดฝีมืออันดับ 4 กระบี่เหล็กซงเอี๊ยง ยอดเยี่ยมสมคำร่ำลือจริงๆ "

      " หากว่าข้าเดาไม่ผิด เจ้าน่าจะเป็นลูกชายของยอดฝีมืออันดับ 2 เซียงกัวกิมฮ้ง ประมุขน้อยแห่ง พรรคเหรียญทอง " ใช้หางตาดูปลายดาบสะกิดลูกกระเดือกคุณชายอ่อนหัด
      " แล้วเจ้าจะทำไม "
      เก็บกระบี่เข้าฝัก " รบกวนเจ้ากลับไปบอก พ่อ ว่าข้าจะไปหาเค้าเร็ววัน "
      " ฮ่า วันนี้แม้เจ้าไม่ฆ่าข้า จงฟังไว้ซักวันนึงข้าต้องฆ่าเจ้าแน่ " 
     
" สมกับเป็นลูกชายเซียงกัวกิมฮ้ง โหดเหี้ยม อำมหิต ไปเถอะ .. "

      " ท่านคือ .. " ลี้คิมฮวงหันมาประจันหน้าชายชุดเขียว
      " ทวนทองหน้าตาย สี่เหมินโหยว " 
      " ยอดฝีมืออันดับ 8 ของแผ่นดิน เจ้าก็ถูกผู้คนหลอกมาหาสมบัติที่นี่เหมือนกันเหรอ " 
     
" หุบปาก ! " สี่เหมินโหยวโถมพลัง,ร่ายเพลงทวนหมายโค่นจอมยุทธมือวางอันดับสูงกว่า 
      " เดี๋ยว ที่ข้าพูดเป็นความจริง ทำไมไม่เชื่อกันบ้าง " 
     
" ยุทธภพนี้ไม่มีอะไรที่เชื่อได้นอกจาก คนตาย สมบัติ และ ชื่อเสียง "
      ก๊วยซงเอี๊ยง ไม่อยากให้ ลี้คิมฮวง ต่อสู้ยืดเยื้อ " สี่เหมินโหยว ถ้าหากข้าชิงทวนเจ้าได้ภายใน 10 เพลง เจ้าจะยอมรับปากข้าเรื่องนึงมั้ย " 
      " เรื่องอะไร "
      " ถอนตัวจากยุทธภพ เลิกรังควานพวกเรา "
      " โอหังสิ้นดี " 
     
" 1,2,3 .. 10 "
     
" หา? ทวนไม่อยู่กับมือ " 
     
" รับไป " โยนทวนคืนให้เจ้าของ
     
" ยุทธภพนี้กว้างใหญ่แต่กลับไม่มีที่ให้ข้ายืน " สี่เหมินโหยวเหาะข้ามกำแพงมิสู้ตากหน้ารับความอับอาย

ลี้คิมฮวงตามมาถึงที่พำนักอาฮุยกับลิ้มเซียนยี้

เซียงกัวกิมฮ้งหยามอาฮุย     " พี่ก๊วย ข้าต้องขอบคุณท่านเป็นอย่างมาก " 
      " อย่าเพิ่ง ท่านควรถามข้าก่อนว่ามาทำไม "
     
" หรือว่าข้าเคยล่วงเกินท่านเอาไว้อย่างงั้นเหรอ? " 
      " ไม่มี เพียงแต่ข้าตามหาท่านมา 3 ปีแล้ว ข้าอยากรู้ว่า กระบี่เหล็กซงเอี๊ยง ของข้ากับ มีดบินลี้น้อย ของท่านใครจะเหนือกว่าใคร เนื่องจากเพราะว่าท่านอยู่อันดับ 3 ข้าอยู่อันดับ 4 ข้าว่าสวนแห่งนี้สวยงามเกินไป ข้ามิอยากจะทำลาย ดังนั้นข้าจะรอท่านข้างนอก "

     
" ท่านไปเถอะ คนเราพบกันก็เพื่อที่จะจากกัน ข้าว่าสุรามิอาจจะดับทุกข์ได้ วันหน้าท่านจงดื่มให้น้อยลง " ลิ้มซีอิม
      " ถนอมตัวด้วย " ลี้คิมฮวง

     
ก๊วงซงเอี๊ยงเดินนำหน้าคู่ปรับมาสุดปลายเส้นทาง เป็นปลายทางแห่งชีวิตของผู้ใดมิอาจคาดได้ ท้องทุ่งโล่งกว้างมีป่าปังอยู่แถบหนึ่ง
     
" ที่นี่เป็นริมน้ำอีกทั้งยังอยู่สุดถนนด้วย " 
     " พี่ก๊วยข้าถอนตัวจากยุทธภพลืมเลือนทุกสิ่ง ไฉนท่านต้องการพิสูจน์ฝีมือกับคนนอกวงการเช่นข้า "
     
" พี่ลี้แม้ท่านถอนตัวจากยุทธภพแต่ชื่อของท่านยังคงอยู่ ข้ามาวันนี้เพื่อมีชื่อเสียง สหายน่ะหาง่ายแต่คู่ต่อสู้อย่าง ลี้คิมฮวง หายาก ข้าเกิดมาเป็นชาวยุทธมิเคยนำพาซึ่งความตาย ศึกในคืนนี้ถือเป็นความสุขครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตของข้า เชิญ "
      " ข้าหวังนักว่าคืนนี้ ข้าจะมิใช่ข้า เชิญ "
     
ลมกระโชกผ่านใบปังแดงม้วนคละคลุ้งเต็มท้องฟ้า พลังกระบี่คุกคามคน กลิ่นอายฆ่าฟันสะท้านทุกอณู ดาบเหล็กดำชักออกจากฝัก พัดคลี่เผยมีดสั้นสะท้อนเงาวาววับ บังเิกิดเสียงหวีดหวิวเกรี้ยวกราดเมื่อยอดฝีมือประลองกำลัง กอหญ้าแพรกสะบั้น กิ่งสนฟุ้งกระจาย แพไม้ไผ่ถูกตัดขาดกลางลำ ลี้คิมฮวงซัดมีดสั้นนำทางชุดแรกเฉียดเป้าหวุดหวิด มันโยนพัดหลบคมดาบดำอำมหิตแล้วจิ้มปลายแหลมอาวุธในมือจ่อคอหอยก๊วยซงเอี๊ยง
     
" ทำไมถึงไม่ฆ่าข้า " 
      " ตั้งแต่ต้นระหว่างเราไม่ได้เอ่ยว่าใครจะฆ่าใคร " 
      " แป๊ะเฮี่ยวเซ็ง กล่าวเอาไว้ไม่ผิดจริงๆ ท่านมิเพียงเก่งกว่าข้า ยังดีกว่าอีกด้วย " ก๊วยซงเอี๊ยงก้มหน้าเดินจากไปแทบหมดอาลัยตายอยาก

     
" ยอดเยี่ยมๆ การประลองเมื่อครู่ช่างน่าดูชมนัก " โกวเนี้ยน้อยปรบมือแปะๆ
      " 
แม่นางนี่เจ้ามาอยู่นี่ได้ยังไง " 
     
" ท่านถามใคร? ข้าไม่ได้ชื่อ แม่ ไม่ได้แซ่ นาง ซักกะหน่อย "
      " งั้นข้าขอทราบนามอันสูงส่งของท่านได้มั้ย "
      
" ค่อยน่าฟังขึ้น ข้าแซ่ ซุน ชื่อ เซี่ยวอั้ง "
      " อ้อ จริงสิ ท่านยังมีท่านปู่อีกคนนี่นา " 
     
" ถูกต้อง ท่านปู่ส่งข้ามานี่เพื่อเชิญท่านไปพบ "

      ลี้คิมฮวงและซุนเซี่ยวอั้ง
ซุ่มในเงาดงไม้จ้องมองไปยังเก๋งยาว(ศาลาริมทาง) บัดนี้มีชายชุดเหลืองทองชูโคมไฟล้อมรอบทั้ง 4 ด้าน แสงสะท้อนมลังเมลืองดูลี้ลับ น่ากลัว พักหนึ่งผู้อาวุโสและหนุ่มฉกรรจ์ก้าวออกมา มันชะงัก สอดส่ายสายตามาทางป่าทึบแว่บเดียวก่อนเรียกพลพรรคยาตราจากไป
     
" คนที่นั่งอยู่กับท่านปู่คือ ประมุขพรรคเหรียญทองกับคนสนิท คนสวมชุดเหลืองคือ เซียงกัวกิมฮ้ง ,ห่วงหงส์มังกรจัดว่าเป็นอันดับ 2 ของยุทธภพ ส่วนนั่นคือ เก็งบ้อเมี่ย ,เทพดาบซ้าย "
     
" พวกเค้ามาทำอะไรกัน? " 
      " ชู่วว์ .. มานี่ ท่านอยากรู้ใช่มั้ยว่าพวกนั้นมาทำไม ลองถามท่านปู่ข้าดูซี่ "

      " ท่านลุง "

     
" นี่คือแผนการร้ายครั้งสำคัญของยุทธภพเรา นับแต่ท่านกับอาฮุยถอนตัวจากยุทธภพ พรรคเหรียญทองได้รวบรวมยอดฝีมือ 17 อันดับหวังครองแผ่นดิน ท่านลี้ความอยู่รอดของพวกเราอยู่ในมือท่านกับอาฮุย 2 คน "
     
" ไยกล่าวเช่นนั้น " 
     
" เพราะห่วงหงส์มังกรของเซียงกัวกิมฮ้งจัดอยู่อันดับ 2 บวกกับยอดฝีมือรุ่นใหม่อย่าง เก็งบ้อเมี่ย ,เทพดาบซ้ายผู้ไร้เทียมทาน มันฆ่ายอดฝีมือมา 380 คนแล้ว ทางเดียวในตอนนี้คือตามหา อาฮุย ให้เจอ จงร่วมมือกันจึงขจัดภัยร้ายครั้งนี้ได้ " 
     
" แต่หลายปีมานี้ข้าไม่เคยได้ข่าวอาฮุยเลย " 
      " เขากับ ลิ้มเซียนยี้ อยู่กันที่ป่าเหมยหิมะ "
      " 
ท่านลุง ท่านเป็นใครกันแน่จึงรู้เรื่องราวของยุทธภพดีนัก ยุทธภพนี้มีลับลมคมในเยอะ หรือว่าท่านคือ .. "
     
" ฮ่า ฮ่า ปราดเปรื่องสมกับเป็น ลี้คิมฮวง ไม่ว่าข้าจะเป็นใครวันหน้าท่านต้องได้รู้แน่ ที่ท่านต้องทำตอนนี้คือไปตามหา อาฮุย ! "

ลี้คิมฮวงสู้กับจูกัวะกัง,ไม้เท้าเหล็กจอมยุทธอันดับ 9ลี้คิมฮวงสู้กับก๊วยซงเอี๊ยง,จอมยุทธอันดับ 4ฝีมือลี้คิมฮวงรวดเร็วกว่าก๊วยซงเอี๊ยง
  
 
  next chapter >>
 


chapters [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ]
Pirachan : พิรฌาน