2.

G U C C I      ริกกี้,เด็กออฟฟิศประเดิมต่อย กับผู้ดูแลศูนย์อาหารเป็นคู่แรก ต่างแลกหมัดชกกันคนละตุ้บสองตุ้บ พรรคพวกรอบๆตะโกนเชียร์อย่างบ้าคลั่ง มีเสียงพ่นเลือดออกจากปาก และคำว่าพอแล้ว ไม่มีที่ใดมีชีวิตชีวาเท่าที่นั่นอีก แต่ไฟท์คลับมีตัวตนอยู่เพียงแค่เวลาเริ่มจนจบ ที่นี่เราชมว่าเขาเก่ง แต่ที่อื่นเขาไม่ใช่คนแบบนั้น คนมาไฟท์คลับครั้งแรกอ่อนปวกเปียกเหมือนแป้งนวด 2 อาทิตย์ต่อมา เขาจะแข็งแกร่งเหมือนสลักจากไม้
      " ถ้านายเลือกสู้กับคนดังๆได้ จะเลือกสู้กับใคร " ผมเปิดประเด็น
      " ที่อยู่หรือตายแล้ว "
      " ไม่จำกัด "
     " เฮมิ่งเวย์ " ไทเล่อร์ตอบหน้าตาเฉย " นายล่ะ? "
      " แช็ทเน่อร์ ขอสู้ วิลเลี่ยม แช็ทเน่อร์ "

      เราทุกคนมีมุมมองต่างกัน ไม่ว่าไปที่ไหนเราจะหยั่งเชิงดู รถไฟใต้ดินเคลื่อนตัวออกจากชานชาลา นอกหน้าต่างมีป้ายโฆษณา G U C C I underware ผมนึกเสียดายคนที่เข้าไปอัดแน่นโรงยิม แค่เพียงอยากเท่เหมือน แคลวิน ไคลน์
      " ชายชาตรีท่าทางงี้เหรอ " ผมสกิดไทเล่อร์
      " การทำให้ตัวเองดูดีมีสไตล์ มันเป็นวิธีชักว่าวอย่างหนึ่ง " เขาเย้ยหยัน

      ไฟท์คลับไม่ขึ้นกับการชนะหรือแพ้ ไม่เกี่ยวกับคำพูด เสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่งไม่มีความหมาย เหมือนกับที่โบสถ์เพนตาโคสตัล
      " พอยัง " ไอ้มืดหัวโล้น ล็อกคอ,กดศีรษะผมกระแทกพื้น
      " พอแล้ว " ผมบอก เมื่อการต่อสู้ยุติลงไม่บังเกิดผลลัพธ์
      " เจ๋ง " ไทเล่อร์ยกนิ้วให้ หลังจากนั้นเรารู้สึกปิติ
      " เฮ้ เพื่อนอาทิตย์หน้าล้างตากันหน่อยมั้ย " ผู้มีชัยท้าต่อ
      " เดือนหน้าดีกว่า " ผมรู้สึกสะบักสะบอมสิ้นดี
      " โอ.เค " 
      เปลี่ยนคู่ชกใหม่ เออร์วินถูกผลักเข้าไปในวงรับน้องใหม่ ..บางครั้งไทเล่อร์แก้ตัวให้ผมขณะรักษากับหมอ " เขาตกบันได ! "

มาร์ล่าโทรหาผม บอกเธอกำลังจะกินยาฆ่าตัวตาย     ไฟท์คลับเป็นสาเหตุให้ตัดผมสั้น และเล็มเล็บมือ ไทเล่อร์แซวว่าถ้าเลือกสู้กับคนสำคัญในประวัติศาสตร์ เขาขอประหมัดกับ ลินคอล์น,ตัวสูงใหญ่ ช่วงยาวค่อนข้างผอมอย่างนั้นมีหวังเละเหมือนเนื้อสับ ผมเลือก คานธี ดีกว่า เบาแรง ไม่เจ็บตัว ผมควักฟันซี่ที่หักหลุดออกมาทิ้งลงซิงค์อ่างล้างหน้า เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นใกล้ๆ ผมรีบไปรับ
      " หายไปไหนมาตั้ง 8 อาทิตย์ " 
      " มาร์ล่า ตามผมเจอได้ไง? "
      " เธอทิ้งเบอร์ใหม่ไว้ ฉันไม่เห็นเธอไปชุมนุมซักกลุ่ม "
      " เราแบ่งกันแล้ว จำได้มั้ย "
      " แต่เธอไม่ได้ไปร่วมกลุ่มบำบัดเลย "
      " รู้ได้ไง "
      " ฉันโกง "

      " ผมเจอกลุ่มใหม่เข้า มีเฉพาะผู้ชาย "
      " จริงเหรอ " มาร์ล่าผลุนลุกขึ้นนั่งบนขอบเตียง " เหมือนลูกกะโปก(กลุ่มมะเร็งลูกอัณฑะ)งั้นสิ "
      " ตอนนี้อย่าเพิ่งคุยได้มั้ย "
      " ฉันไปร่วมกลุ่มพวกเจ๊งหุ้น พวกนั้นสิถึงจะล่มจมจริงๆ "
      " ผมกำลังจะไปข้างนอก " พยายามตัดบท
      " เหมือนกัน กระเพาะฉันเต็มไปด้วยซาแน็กซ์ ล่อซะหมดขวดเลยล่ะ คงเกินขนาดไปมาก(ผมวาดภาพมาร์ล่าดิ้นทุรนทุรายออก) ..ที่โทรมาไม่ใช่ขู่ฆ่าตัวตายนะ แต่อยากขอให้ช่วย(แบบนี้เป็นชั่วโมงแน่) ..คืนนี้อยู่บ้านน่ะสิ ..อยากฟังฉันร่ำหาความตายมั้ยล่ะ เธออยากฟังดูว่าเคยได้วิญญาณฉัน(ผมค่อยๆยกหูโทรศัพท์กลับเข้าที่) ..จะโทรมาหาได้มั้ย(ผมเดินจากไป) เคยได้ยินเสียงจวบสิ้นลมปราณมั้ย..!( ตอนนั้นไทเล่อร์ควงกระบอง 2 ท่อนเลียนแบบ บรู๊ซ ลี )

ไทเล่อร์ กับ มาร์ล่า     ผมนึกภาพไทเล่อร์เมคเลิฟกับเธอ ผมเดินผ่านห้องไทเล่อร์ เขา " ปิดประตู " ผมมาอยู่นี่ 2 เดือน ไม่เคยเห็นเขาปิด ที่โถส้วมพบปลอกถุงยางอนามัยใช้แล้วทิ้งเกลื่อน
      " นายไม่เชื่อแน่ว่าเมื่อคืนฉันฝันว่ายังไง " ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องนั้น
      " ฉันเองก็แทบไม่เชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน " ไทเล่อร์หัวเราะร่วน 
      " เธอมาทำอะไรที่นี่ในบ้านฉัน "
      " ช่างแม่ง " มาร์ล่าตะลึงตกเตียงรีบลุกขึ้นใส่เสื้อคลุมเดินออกไป
      " เพื่อนนาย(มาร์ล่า)นี่เด้าไม่หยุดเลยจะบอกให้ เรี่ยวแรงแข็งขันดีแฮะ ฉันเห็นโทรศัพท์วางนอกเครื่อง ได้ยินปลายสายพูดเจื้อยแจ้ว "
      ผมรู้ทันทีโดยที่เขาไม่ต้องเล่า

      " คิดมั้ยว่ามันคงไม่ยอมเสียชื่อ หรือว่ามันเป็นความตายกำมะลอ เตรียมตัวอพยพวิญญาณใน 10..9..8 (เสียงมาร์ล่ากระเส่า) ไทเล่อร์กำลังวิ่งขึ้นบันไดโรงแรม ทำไมผู้มีสติปัญญาเช่นเขาถึงคิดว่ามันเป็นสิ่งเลวร้าย เมื่อเธอจะตาย) 5..4.. (เขาเคาะประต)ู 3..รอเดี๋ยว..! " เธอดึงเขาเข้าไป 
      " มาเร็วดีนี่ตอนฉันโทรหาเธอ ที่นอนถูกห่อหุ้มไว้ในพลาสติกลื่นๆ "

     ไทเล่อร์ปิดประตู ตัวกระแทกตู้ชั้นวาง มีคอมปวยตั้งโด่เด่อยู่ส่ายตามแรง
     " อย่าตกใจ มันไม่ทำอะไรคุณหรอก "
     ข้างล่างมีเสียงรถเปิดไซเรนวิ่งเข้ามาจอด " โธ่เว้ย มีคนโทรแจ้งตำรวจ " ไทเล่อร์จูงมาร์ล่าเดินตามคอริดอร์มาแอบซอกผนังทางหนีไฟ ทำเป็นกอดจูบกันไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ตำรวจถามหาห้องหมายเลข 513 เขาบอกอยู่สุดโถงทางเดินโน่น
     " ผู้หญิงที่อยู่ในนั้นเคยเป็นคนน่ารัก แต่เธอสิ้นศรัทธาในตัวเองเมื่อติดเชื้อเอดส์ ขอให้โชคดีในการช่วยเธอนะ " มาร์ล่าผสมโรง
     " คุณซิงเกอร์ เรา(ตำรวจ)มาช่วยแล้ว อย่าคิดสั้นไปหน่อยเลย "...

ไทเล่อร์,ไอ้ห่าซาดิสม์     " ถ้าฉันเกิดหลับไปก็ต้องตายแน่ๆ คุณต้องทำให้ฉันตื่นทั้งคืนนะ " มารยาของมาร์ล่า
     " เหลือเชื่อจริงๆเลย " ไทเล่อร์เล่าต่อ " นายก็เคยเอานี่ "
     เขามีฝีมือพรรค์นี้อยู่แล้ว ผมปฏิเสธว่าไม่เคยยุ่งกับเธอ
     " ดีแล้ว เพราะหล่อนเป็นสัตว์ล่าเหยื่อแปลงกายมา " ไทเล่อร์เน้น หัวเราะอารมณ์ดี " ให้ตายกูไม่เคยเย็ดมันขนาดนี้เลยตั้งแต่จบมัธยม "
     ทำไมไทเล่อร์จะไม่เงี่ยนขนาดนั้น คืนวานหมอยังตัดต่อหนังโป๊แซมการ์ตูนซินเดอเรลล่าอยู่เลย
     " นี่ไม่ใช่รัก เป็นเกมสมสู่ " ไทเล่อร์อธิบายแล้วสั่งผมนั่งลง เขาขยับผ้าขนหนูคลุมตัวกระชับ " ฉันไม่อยากให้นายคุยกับเธอเรื่องฉัน ขืนพูดเรื่องฉันหรืออะไรในบ้านนี้กับหล่อนหรือใครก็ตาม เราเลิกคบกัน สัญญาก่อน "
     " ตกลง "
     " สัญญานะ "
     " สัญญา "
     " รับปากนะ "
     " บอกแล้วไงว่าสัญญา " ผมชักรำคาญ
     " นายสัญญาครบ 3 ครั้งแล้ว "

     ถ้าผมยอมเสียเวลาสัก 2 นาที ไปดู มาร์ล่า ซิงเกอร์ ตายก็จะไม่เกิดเรื่องอย่างว่า ไทเล่อร์กับเธอเอากันไม่หยุดหย่อน,non stop จนพื้นเพดานห้องผมทะลุ เสียงร้องครวญครางโหยหวนเสียวซ่าน ไฟดับๆเปิดๆ ผมควรจะย้ายไปอยู่ห้องอื่น บนชั้น 3 โน่น ถึงจะไม่ได้ยินเสียงเซ็กส์ แต่ผมดันไม่ย้าย ได้ยินเสียงลงแส้ ผมเดินขึ้นไปแอบดูผ่านช่องประตูที่แง้มไว้
     " จะทำอะไร " ไทเล่อร์เปิดประตูออกมาจ๊ะเอ๋
     " ฉันจะไปนอน "
     " อยากจัดการเธอให้เสร็จๆมั้ย "
     " ไม่ ขอบใจ "

Brad Pitt,ไทเล่อร์ เดอร์เด้น ศาสดาผู้ต่อต้านลัทธิบริโภคนิยม

      ผมกลายเป็นศูนย์กลางแห่งความสงบ,อาจารย์เซ็น ไปแล้ว " ผึ้งงานทิ้งบ้านได้ ผึ้งทหารบินไปบินมาราชินีเป็นทาส " ผมเขียนกลอนไฮกุบทนี้ ส่งอีเมล์ไปถึงใครต่อใคร เจ้านายสั่งพักงานผม,วันจันทร์ค่อยมาทำใหม่ คงเป็นเพราะสภาพผมโทรมมาก เลือดกำเดาไหลออกจากจมูก เสื้อผ้ายับไม่สะอาด ใจลอย เสือกสูบบหรี่ในออฟฟิศต่อหน้าแกอีก ผมไม่ยี่หระว่าใครจะตั้งตัวเป็นศัตรู ผมชอบโชว์บาดแผลจาการต่อสู้ ผมสบายใจอย่างบอกไม่ถูก ผมรู้แจ้งเห็นจริงแล้ว...
      อุตส่าห์สละชีวิตในคอนโดหรู ทิ้งข้าวของพะยี่ห้อที่ผู้คนเห่อ ไปอยู่บ้านโกโรโกโสในถิ่นที่มีมลภาวะ กลับมาเจอปัญหาใหม่แบบนี้อีก(ไทเล่อร์เอากับมาร์ล่าทุกวันหลังอาหาร) เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น 
      " ฮัลโหล " ผมกรอกเสียงทักทายตามมารยาท
      " นักสืบสเติร์น,แผนกลอบวางเพลิง เราได้ข้อมูลใหม่เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่คอนโดของคุณ มีคนพ่นฟรีออนใส่ล็อกประตูหน้า แล้วใช้สิ่วกระเทาะให้แตกรู้มั้ย "
      " ผมไม่ทราบครับ "
     " คุณฟังดูแปลกๆมั้ย "
      " ครับ แปลกมากเลย "
      " ดินระเบิดทิ้งกากแอมโมเนียอ็อซาเลท โปตัสเซียมเพอร์คลอไรด์ ไว้หมายความว่าไงรู้มั้ย มันคือระเบิดทำเอง..! " สเติร์นเฉลย
      " ขอโทษทีเรื่องนี้ทำให้ผมช็อกเลย "

Brad Pitt ในบท ไทเล่อร์ เดอร์เด้น     " มือระเบิดคนนี้ดับไฟนำทางหลายวันก่อนถึงวันระเบิด แก๊สเป็นเชื้อปะทุ ใครลงทุนขนาดนี้ ขอถามอะไรหน่อย ? "
      " บอกเขาว่าผู้ปลดปล่อยทำลายทรัพย์สินผม ผมไม่อยากเห่อยี่ห้ออีกแล้ว " ไทเล่อร์บอกบทอยู่ใกล้ๆ
      " ยังอยู่รึเปล่า " สเติร์นย้ำขณะผมเงียบไปอึกใหญ่
      " ผมฟังอยู่ มันค่อนข้างทำใจยาก "
      " คุณสร้างศัตรูกับคนที่ทำ..ระเบิดทำเองไว้หรือเปล่า "
      " ศัตรู บอกตรงๆไม่มีใครซีเรียสกับเรื่องนี้ยิ่งกว่าผม คอนโดนั่นคือชีวิตของผม เข้าใจนะ ผมรักเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้น มันไม่ใช่สิ่งของเท่านั้นที่ถูกทำลาย ตัวผมด้วย " 
      " บอกไปเลยว่าฝีมือนาย บอกว่านายวางระเบิดเขาอยากฟัง " ไทเล่อร์ตะโกนส่งท้าย ก่อนวิ่งขึ้นบันได
      " ได้ยินหรือเปล่า "
      " นี่ผมกลายเป็นผู้ต้องสงสัยเหรอ " ผมเริ่มสับสน
      " ผมอาจมีเรื่องหารือ จะออกนอกเมืองบอกผมด้วยนะ ได้มั้ย " พอสเติร์นพูดจบ ผมวางหู,ใบ้แดกไปเลย...

มาร์ล่าอ้อมมาข้างหลังทำเสียว..     นอกจากเวลาสมสู่ ไทเล่อร์กับมาร์ล่าไม่เคยอยู่ในห้องเดียวกัน พ่อแม่ผมก็ทำแบบนี้เป็นปีๆ
      " ถุงยางเป็นรองเท้าแก้วยุคสมัยเรา เราสวมมันไว้ตอนพบคนแปลกหน้า เต้นรำทั้งคืนแล้วสลัดมันทิ้งไป สลัดถุงยางนะ ไม่ใช่คนแปลกหน้า " มาร์ล่าจุดบุหรี่สูบ
      " อะไรนะ " ผมงง สังเกตเห็นเสื้อผ้าชุดโหลยโท่ยที่เธอใส่
     " ฉันซื้อชุดนี้จากร้านมือสอง ราคาดอลล์นึง "
      " คุ้มค่าทุกแดงเลย " ผมใช้แปรงสีฟันขัดคราบเลือดที่ฝังกางเกง
      " เสื้อเพื่อนเจ้าสาว คนใส่
รักมันเป็นนักหนา แค่วันเดียวแล้วโยนทิ้งเหมือนต้นคริสต์มาส มีความหมายแล้วก็(เธออ้อมมาข้างหลังใช้มือคลำหำ,ปลุกอารมณ์ผม) ..หมด ถูกโยนทิ้งไว้ข้างถนน เครื่องประดับยังห้อยอยู่กับกิ่ง เหมือนเหยื่อถูกฆ่าข่มขืน ชุดชั้นในปลิ้นออกมา ศพถูกมัดด้วยสายไฟ " ตอนท้ายมาร์ล่าทำเสียงกระเส่า
     " สมกับเธอแล้วนี่ "
     " เปิดโอกาสให้ยืม(สี้)ได้นะ " มาร์ล่ากระแทกเท้าหนีไป
     " ไล่มันไปซะ " ไทเล่อร์ฉุน
     " นายไล่เองซีวะ " ผมกลายเป็นเด็ก 6 ขวบอีก ส่งต่อข้อความระหว่างพ่อแม่ มาร์ล่าย้อนกลับมา ผมตะเพิดใส่ " เธอไปได้แล้ว..! "
     " ฉันไปแน่ " มาร์ล่าเก็บกระเป๋า " เธอนี่บ้ามาก ขนาดฉันใจเย็นยังทนไอ้ห่าซาดิสม์ไม่ไหว " ปิดประตูฮัมเพลงเดินจากไป...
     " รีบไปเลย " ผมโบกมือให้ " ทำไมนายมัวเสียเวลากับเธอ "
     " ขอชมมาร์ล่าที่เธอพยายามจะติดดิน "
     " อ้าว แล้วฉันล่ะ " ผมยัวะ
     " เอาขนไก่ติดก้น ไม่ได้ทำให้นายเป็นไก่ คืนนี้เราจะทำอะไรกันดี อ้อ..คืนนี้เราจะทำสบู่ "
     " จริงเหรอ ? "

    next chapter >>



chapter [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ]
[ 5 ] [ 6 ]