แคร์รี่เปิดผ้าม่านให้แสงแดดส่องเข้ามาในห้อง ชาร์ลส์ยังคงนอนอยู่บนเตียง เธอบอกเขาว่าต้องรีบกลับอเมริกา แต่ก่อนไปอยากรู้เมื่อไหร่จะประกาศหมั้นกัน ชาร์ลส์ทำหน้าไม่เข้าใจ เธอพูดต่อ ในเมื่อเขาและเธอมีอะไรกันแล้วก็น่าจะแต่งงาน ชาร์ลส์อ้างเหตุผลว่าเธอควรจะรู้จักเขาให้ดีกว่านี้ก่อนใช้ชีวิตร่วมกัน และแก้เก้อว่าเขาพูดล้อเล่น เหมือนในหนัง Fatal Attraction แคร์รี่ตาละห้อยตัดพ้อ "เราสองคนพลาดโอกาสที่ดี..ลาก่อน"

      ชาร์ลส์ยังตื่นสายเช่นเดิม(9.15 น.) เมื่อถึงงานแต่งงานของลิเดียกับเบอร์นาร์ด พาสคาเลทวิ่งจ้ำอ้าวเพราะรถโดนล็อกล้อ พอเจอหน้าเจ้าบ่าวก็ขอโทษที่มาช้าเพราะรถติด! เจอร์ราร์ดเป็นบาทหลวงทำพิธีกล่าวปฏิญาณตนของคู่สมรสครั้งแรก ทำเอาทั้งเจ้าบ่าว,เจ้าสาวและแขกเหรื่อลุ้นจนเครียด กลัวพิธีล่ม เพราะเจอร์ราร์ดพูดตะกุกตะกักได้หน้าลืมหลัง โดยเฉพาะชื่อสกุลคู่รัก พิธีสาบานตนจบ เบอร์นาร์ดถอนหายใจด้วยความโล่งอก

      ชาร์ลส์พบแคร์รี่ในงานนี้อีกครั้ง ขอร้องเธออย่าเพิ่งรีบกลับอเมริกา ครั้นแคร์รี่แนะนำให้เขารู้จักฮามิชคู่หมั้นคนใหม่ ทำเอาชาร์ลส์ถึงกับซึม "เกิดอะไรขึ้นที่นี่ ทำไมผมมางานแต่งงาน แต่ไม่เคยได้แต่งกับเค้าซักที" ฟิโอน่าถูกยายแก่ข้างโต๊ะทักว่า แต่งงานแล้ว หรือยังโสด เป็นเลสเบี้ยนหรือเปล่า? (สาวทึนทึกมักถูกสังคมมองในแง่ไม่ดี..)

      ชาร์ลส์นั่งโต๊ะอาหารห้อมล้อมไปด้วยแฟนเก่า ต่างคนก็ช่วยกันขุดคุ้ยความเสเพลไม่เอาไหนของเขามาแฉ ชาร์ลส์ทนถูกถล่มเป็นเป้านิ่งไม่ไหว ลุกเผ่นออกมาหลบอยู่เงียบๆในห้องว่างไม่เปิดไฟ เผยอม่านหน้าต่างมองลงไปถนนข้างล่าง ก็พบภาพบาดตา ฮามิชกับแคร์รี่เตรียมนั่งรถออกไปด้วยกัน เบอร์นาร์ดกับลิเดียมีอารมณ์คึกสุดขีด เมคเลิฟกันคาชุดวิวาห์บนพื้นปูพรมห้องที่ชาร์ลส์แอบอยู่ เขาต้องรอในห้องน้ำจนกว่าทั้งคู่บรรลุจุดสุดยอดจึงเดินออกมาโถงทางเดิน เจอเฮเลนคนรักเก่าพูดจากระทบ "คุณไม่เคยรักใครจริง ทิ้งไปเรื่อย" ชาร์ลส์อธิบาย "ตรงกันข้ามนะเฮเลน ผมไม่คิดอะไรเลย แค่คบไปเรื่อยๆ คุณคงตั้งความหวังมากเกินไป"

      ชาร์ลส์ไม่นึกว่าแคร์รี่ยังอยู่ในงาน เธอบอกว่าไปส่งฮามิชกลับเอดินเบิร์ค และเธอก็เป็นอิสระแล้ว น่าจะขึ้นไปดื่มด้วยกัน คิดว่าคงไม่มีอะไรเกินเลย แต่ถ่านไฟเก่ากลับคุโชน ในที่สุดก็..

     next chapter >>