Hannibal,Thomas Harris : ฮันนิบาล อำมหิตลั่นโลก,พิรฌาน
3.

       แพซซีซื้อกำไลข้อมือสเตนเลสที่มีขนาดกว้างกว่าปกติ เขาเรียกใช้บริการ น็อตโก้,มิจฉาชีพชั้นต่ำ ให้ทำทีเป็นล้วงกระเป๋า ดร.เฟลล์ เหยื่อจะรู้สึกตัวจับข้อมือเขาตรงกำไล จึงจะได้ลายนิ้วมือชัดๆ ขู่น็อตโก้ว่าถ้าพลาดจะถูกซิวเข้าคุกตามเดิม ปฏิบัติการเริ่มเมื่อดร.เฟลล์เดินผ่านย่านร้านค้าใกล้พิพิธภัณฑ์ น็อตโก้สะกดรอยตามกระชั้นเข้ามา ดร.เฟลล์หยุดซื้อหนังสือพิมพ์,สายตาชำเลืองมองเห็นคนสะกดรอยตาม น็อตโก้เจตนาเดินชนดร.เฟลล์แล้วเดินเลี่ยงเข้ามุมลับสายตาคน แพซซีดักรอเขาอยู่แล้ว รีบถอดกำไลสเตนเลสใส่ถุงพลาสติก
      " ได้มาแล้ว เขาคว้าข้อมือผม พยายามจะอัดไข่ผม แต่เขาพลาด อ็อกกกก.. "
      ข้อมือน็อตโก้ถูกมีดเฉือนเส้นโลหิตดำขาด เลือดไหลไม่หยุด ขาดใจตายที่ตรงนั้น 

      ผู้เชี่ยวชาญแจ้งผลการตรวจสอบลายนิ้วมือแก่ เมสัน เวอร์เจอร์ พบว่าตรงกันกับบุคคลที่เขาต้องการตัว

      เมสันโทรศัพท์ไปหาคาร์โลที่ซาร์ดิเนีย,Sadinia ให้เขาส่งแบบฟอร์มการขนย้ายสัตว์ไปกรมปศุสัตว์ พร้อมกับใบรับรอง คาร์โลบอกพวกหมูป่าตัวใหญ่มาก ส่งซิกให้ทอมมาโซ,ผู้ช่วยเปิดเทป(กระตุ้นน้ำย่อย)เสียงคนร้องโหยหวนเจ็บปวด เหล่าสัตว์หน้าขนหิวโซกรูกันเข้ารุมทึ้งหุ่นคน ศีรษะ,แขน,ขา กระจุย..!

      แพซซีไปเบิกเงินที่ธนาคารกรุงเจนีวา เจ้าหน้าที่แจ้งว่า
      " คุณจะได้เงินครบเมื่อเราได้ตัวเขาเป็นๆ คุณไม่ต้องลงแรงจับเขาหรอก แค่ไปชี้เป้าก็พอ ที่เหลือปล่อยให้มืออาชีพของเราจัดการ "

     แพซซีพาอัลเลอกรา,ภรรยาไปชมโอเปร่ากลางแจ้งยามค่ำคืน ได้ที่นั่งบ็อกซ์ต้นๆ(ตั๋วที่นั่งราคาแพง สำหรับเศรษฐีไฮโซ) เขามองเยื้องไปฝั่งตรงข้ามเจอ ดร.เฟลล์อย่างไม่คาดคิด ฝืนยิ้มแหยๆ,ใจคอหวาดหวั่น การแสดงจบลงผู้ชมปรบมือด้วยความชื่นชม
      " การแสดงสนุกมั้ยครับท่านผู้กำกับ "ดร.เฟลล์เดินมาทัก
      " สนุกมากครับ อัลเลอกรา นี่ ดร.เฟลล์,ผู้ดูแลหอสมุดเคปโปนี่ " 
      " ซินญอร่าแพซซี เป็นเกียรติที่ได้รู้จักครับ "ดร.เฟลล์จุมพิตมือเธอ
      " คุณมาจากอเมริกาเหรอคะ "
      " ผมไม่ได้เกิดที่นั่นแต่เคยเดินทางไปบ่อยๆ "
      " ฉันอยากมีโอกาสไปเที่ยวบ้าง โดยเฉพาะรัฐนิวอิงแลนด์ "

      " ครับมีอาหารและผลไม้พื้นเมืองอร่อย เมื่อกี้ผมเห็นคุณอ่านบทโอเปร่า คุณอาจชอบสิ่งนี้ บทกวีของดังเต้ อาลิเกอรี่,Dante Alighieri(1265-1321)จาก ลาวิตา นัววา ไพเราะมาก "
      " รินัลโด้ดูนี่สิ ฉันรู้สึกอิ่มเอิบในรัก เมื่อเขากุมดวงใจฉันไว้ในมือ และในอ้อมกอดเขา ความเป็นหญิงของฉันนิทราภายใต้ผ้าคลุมหน้า "
      " เขาปลุกเธอขึ้นมา เธอกินหัวใจที่ขมขื่นจากมือที่หยิบยื่นให้อย่างว่าง่าย ฉันคร่ำครวญเมื่อเห็นเขาจากไป "ดร.เฟลล์ท่องจำได้จนขึ้นใจ
      " ดร.เฟลล์,คุณเชื่อมั้ยว่าผู้ชายหลงใหลผู้หญิงจากการพบหน้าเพียงครั้งเดียว "
      " เขาจะรู้สึกโหยหาเธอทุกวี่วัน และเปรมปรีย์เมื่อได้พบเธอ ผมเชื่อเช่นนั้น แต่เธอจะแลเห็นความทุกข์ระทมของเขา และเพรียกหาเขามั้ย คุณเก็บมันไว้เถอะ "ดร.เฟลล์ ยื่นแผ่นกระดาษ,บทกวีโบราณคัดด้วยลายมือให้เธอ
      " ไม่ได้หรอกค่ะ "อัลเลอกรา ไม่กล้ารับต้นฉบับบทกวีล้ำค่า
      " ได้โปรดรับไว้ ราตรีสวัสดิ์ "

     สตาร์ลิ่งตรวจสอบรายชื่อผู้เข้าเว็บไซท์ เอฟ.บี.ไอ. VICAP:โครงการจับอาชญากรร้ายแรง ช่วง 30 วันที่ผ่านมาไฟล์ ดร.เล็คเตอร์ ถูกเปิดโดย pfrancesco เธอเปิดวิดีโอที่เพิ่งได้รับจากเบเน็ตติ ภาพชายคนหนึ่งสวมหมวกก้มลงลองสูดกลิ่นน้ำหอม ทำให้เธอตกตะลึง รีบต่อสายโทรทางไกลระหว่างประเทศ
      " ขอพูดกับผกก.แพซซี จากนักสืบสตาร์ลิ่ง,เอฟ.บี.ไอ. "
      แพซซีไม่อยากรับสาย บ่ายเบี่ยงว่าถึงเวลาเลิกงานจะกลับบ้านแล้ว พรุ่งนี้ค่อยติดต่อมาใหม่ แต่เธอไม่ขอรบกวนนาน
      " ขอบคุณที่ส่งเทปรปภ.จากร้านน้ำหอมมาให้ เบเน็ตติ,ลูกน้องคุณส่งมาให้น่ะค่ะ เขาอยู่แถวนั้นมั้ย? "
      " ไม่อยู่ มีอะไรว่ามา "โกหกแล้วทำตาเขม่น เบเน็ตติ

      " ที่จริงฉันควรบอกเรื่องนี้กับคุณโดยตรงมากกว่า คนที่ฉันตามหาในเทปคือ ดร.ฮันนิบาล เล็คเตอร์..คุณไม่รู้จักเหรอ..ยืนยันได้ว่าเมื่อเร็วๆนี้เขาอยู่ในฟลอเรนซ์,อิตาลี เขาเป็นบุคคลอันตรายมาก เท่าที่ทราบเขาฆ่าคนมาแล้ว 14 ราย "
      " ผมงงไปหมดแล้ว "
      " คุณแน่ใจนะว่าไม่รู้จักเขา เผอิญมีคนลอบเปิดแฟ้ม VICAP ข้อมูลอ้างอิงชื่อผู้ใช้,หมายเลขเครื่อง มาจากคอมพิวเตอร์ส่วนตัวที่บ้านคุณ ถ้าคุณพยายามจับเขาเพื่อเอาเงินรางวัล ฉันขอเตือนด้วยความหวังดี เขาเพิ่งฆ่าตำรวจ 3 นายในเมมฟิสทั้งที่ถูกคุมขัง คนหนึ่งถูกถลกหนังศีรษะและใบหน้า เขาจะฆ่าคุณด้วย.."
      แพซซีทนฟังต่อไม่ไหวจึงกระแทกหูโทรศัพท์ลงแป้น เกิดปอดแหกใช้โทรศัพท์มือถือโทรหาคาร์โล,สมุนเมสันให้รีบมาจับตัว ดร.เล็คเตอร์ จากทัสคานี 
      " ได้เลย แม่งจะหายจากโลกนี้โดยเร็ว เริ่มจากอวัยวะเบื้องล่างคือส้นตีนขึ้นไปตามลำดับ เหอๆ "

     " เพราะละโมบและทรยศต่อจักรพรรดิ ปิแอร์ เดลลาวิญญา ถูกจับขังประจาน และทิ่มตาจนบอด สาวกของดังเต้พบปิแอร์ในนรกขุมที่ 7,สำหรับผู้ทำอัตวินิบาตกรรม เช่นเดียวกับ จูดาส์ อิสคาเรียต ถูกแขวนคอตาย จูดาส์และปิแอร์เกี่ยวข้องกับนรกของดังเต้ ด้วยความโลภที่เขามองเห็น ความโลภและการแขวนคอสัมพันธ์กับความคิดยุคกลาง "
      ดร.เฟลล์กำลังบรรยายให้กลุ่มผู้สนใจศึกษายุคก่อนเรอเนสซองฟัง
      " นี่คือภาพแรกของการตรึงกางเขนสลักบนกล่องงาช้างไนกอล คศ.400 ต่อไปเป็นภาพการแขวนคอจูดาส์ หน้าหงายขึ้นไปยังกิ่งไม้เบื้องบน นี่คือภาพเขาบนประตูโบสถ์เบ็นเนเวนโต้ คราวนี้ไส้เขาทะลักออกมา "
      เสียงโทรศัพท์มือถือดังรบกวนมาจากด้านหลังกลุ่มผู้ชม แพซซียกมือขอโทษ ดร.เฟลล์ก่อนรับสาย
      " ไม่เป็นไร เชิญครับผู้กำกับ "ดร.เฟลล์บรรยายต่อ,มือกดสวิทช์เปลี่ยนภาพสไลด์บนจอ" ภาพนี้มาจากศตวรรษที่ 15 เกี่ยวกับเรื่องนรก เดลลาวิญญาถูกแขวนกับต้นไม้ที่เลือดไหล ผมจะไม่พูดถึงความคล้ายคลึงกับภาพจูดาส์ แต่ ดังเต้ อาลิเกอรี่ ไม่จำเป็นต้องวาดภาพประกอบคำพรรณนา เราก็พอจินตนาการได้ ด้วยอัจฉริยภาพ,ดังเต้ทำให้ปิแอร์ซึ่งอยู่ในนรก พูดกระท่อนกระแท่นปานจะขาดใจ คล้ายกับว่าเขาถูกแขวนคออยู่ ฟังปิแอร์เล่าถึงการลากศพของตัวเองไปแขวนบนต้นไม้ กับเพื่อนร่วมขุมนรกอีกคน "
      ดร.เฟลล์เดินอ้อมมาด้านหลังแพซซีใช้มือตบไหล่ เขาสะดุ้งเฮือก!?!
      " ความละโมบ,การแขวนคอ,การทำลายตน ข้าทำให้ตัวเองเป็นตะแลงแกง ขอบคุณครับทุกท่าน ที่ให้ความสนใจ"
      เสียงปรบมือดังสนั่น,ทุกคนยืนขึ้น บางคนจะขอเช็คแฮนด์กับ ดร.เฟลล์ แต่เขาโอบมือรอบคัมภีร์ ยืนสง่าเหนือธรรมาสน์ ขานชื่อกล่าวคำขอบคุณแทน

     " ผมไม่ใช่นักวิชาการ แต่ผมว่าคุณได้งานแน่ " แพซซีแสร้งทำชื่นชม
      " ขอบคุณครับ " ดร.เฟลล์กล่าวตามมารยาท
      " ผมเลี้ยงเครื่องดื่มนะ " กดปุ่มหมายเลขโทรศัพท์ " อัลเลอกรา(ที่จริงคาร์โล) ผมจะกลับช้ากว่าที่บอกหน่อยนะ ผมจะพา ดร.เฟลล์ไปสังสรรค์ด้วยกัน "
      " ผมเห็นผู้คนเดินออกมาแล้ว ใกล้ได้เวลาลงมือ " คาร์โลย้ำ


     ดร.เฟลล์แอบหยอดยาสลบใส่ผ้าเช็ดหน้า
      " ผมน่าจะฉายภาพนี้ด้วยไม่รู้พลาดไปได้ไง จำเรื่องภาพที่ผมพบในห้องสมุดได้มั้ย ตรงนั้นมีชื่อด้วย " ดร.เฟลล์ฉายสไลด์อีกครั้ง ภาพขยายคนถูกแขวนคอใหญ่ขึ้น ชื่อเขียนบนกำแพงอ่านได้ชัดว่า ฟรานเชสโก แพซซี เขาเดินเข้าไปใกล้ผ้าใบ จ้องตาไม่กะพริบ " บรรพบุรุษของคุณถูกแขวนคอที่หน้าต่างบานนี้ ผมขอสารภาพว่ามีเรื่องนึงที่เกี่ยวกัน ตอนนี้ผมกำลังคิดหนักว่าจะกินเมียคุณดีรึเปล่า ! "
      แพซซีหันหน้ากลับมา ถูกดร.เฟลล์โปะยาสลบ ดิ้นได้สักพักก็อ่อนแรง
      " ถ้าคุณบอกเรื่องที่ผมอยากรู้ "ใช้เชือกทำบ่วงตวัดรัดคอแพซซี " ผมอาจไปจากฟลอเรนซ์โดยไม่กินอาหาร " แพซซีถูกจับมัดตัวกับเครื่องยกของ มีเทปพันปิดปาก ดร.เฟลล์ออกแรงดันล้อเลื่อนไฟฟ้าหมุนขึ้นตามขั้นบันได
      " คุณขายผมให้ เมสัน เวอร์เจอร์ ใช่มั้ย กะพริบตา 2 ครั้งถ้าใช่ ครั้งเดียวถ้าไม่..ใช่เหรอ ขอบคุณ ลูกน้องคุณรอผมอยู่ข้างนอกใช่มั้ย..กะพริบตาครั้งเดียวเหรอ คุณอาจสับสน ยังไงผมก็ชำแหละเมียคุณอยู่ดี "
      แพซซีทำเสียงอู้อี้ พยายามขยับตัว ดร.เฟลล์ร่ายยาว
      " คุณบอกเรื่องผมกับคนในโรงพักหรือเปล่า,เมียล่ะ?..โอเค.ผมเชื่อว่าไม่บอก เอาล่ะเริ่มกันเลย "

กรุณาโหวตเพื่อให้กำลังใจด้วยครับ 

     ดร.เฟลล์เปิดหน้าต่างออกสู่บัลโกนี่ เสียงโทรศัพท์มือถือดังขัดจังหวะมาจากกระเป๋าเสื้อในสูทของแพซซี ดร.เฟลล์คว้ามันมารับสายแทน
      " ฉันคุยกับหัวหน้าคุณมาแล้วนะ สักวันคุณจะขอบใจฉัน ถ้าคุณยังมีชีวิตรอด ผกก.แพซซี...(เงียบ) " เสียงสตาร์ลิ่งดังพอแพซซีได้ยินด้วย
      " นั่นแคลริซใช่มั้ย สวัสดี ฉันมีข่าวร้ายจะบอก "
      " เขาตายรึยัง "
      " ได้รับจดหมายฉันรึเปล่า เธอคงชอบครีมทาผิวนะ ฉันอยากคุยกับเธอมากกว่านี้ เสียดายไม่มีเวลาว่างพอ ขอโทษแล้วเจอกัน "ดร.เฟลล์เก็บโทรศัพท์ หมุนรอกดันตัวแพซซีสูงขึ้น" จะเอาแบบไส้ทะลักหรือไม่ทะลักเหมือนจูดาส์"
      ดร.เฟลล์กรีดพุงแพซซี ก่อนถีบร่างเขาตกหน้าต่าง เชือกกระตุกคอห้อยต่องแต่ง เลือดพุ่ง,ลำไส้ไหลลงมากองเผละกับพื้น กลุ่มนักท่องเที่ยวมองเห็นเหตุการณ์ต่างกรีดร้อง,ตกตะลึง
      แมตทีโอถือปืนวิ่งขึ้นไปตามขั้นบันไดสู่โถงกลางห้องประชุม ความมืดและวังเวงทำให้เขาขลาดกลัวเรียกหาคาร์โล คมมีดลึกลับตวัดผ่านคอหอยโดยเขาไม่ทันตั้งรับ ลำตัวเซถลาหลุนๆกระแทกเก้าอี้ล้มลงเป็นแถบๆ ตายคาที่ คาร์โลมาถึงก็สายเกินไปเสียแล้ว...



    next chapter >>


chapters [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ]
Pirachan : พิรฌาน