The Da vinci Code,Dan Brown,Tom Hanks,Jean Reno,Audrey Tautou,Ron Howard,Action/Thriller/Crime -> รหัสลับดาวินชี
5


     เครื่องบินเล็กส่วนบุคคลลดเพดานบินฝ่าสายฝนปกคลุมภูเขายามเช้าเหนือน่าฟ้าเมืองเคนต์ ปกติ เซอร์ลีห์ ทีบบิง จะจ่ายเงินพิเศษให้กับฝ่ายบริหารสนามบินบิกกินฮิลล์ เพื่ออำนวยความสะดวกเล็กๆน้อยๆ เช่น เตรียมรถลิมูซีนน้ำมันเต็มถังและหนังสือพิมพ์ประจำวันในโรงเก็บ ศุลการักษ์ทำทีเอาหูไปนาเอาตาไปไร่กับอินทรีวัตถุประหลาดในกระเป๋าเดินทาง ตอนได้รับแจ้งจากหอบังคับการบินว่าให้เครื่องลงจอดเทียบบริเวณอาคารที่พักผู้โดยสาร เพราะมีก๊าซรั่วห่างจากโรงเก็บไม่ไกลนัก ลีห์ชักเอะใจในความไม่ชอบมาพากล เขาอุตส่าห์ดั้นด้นนำหลักศิลาข้ามพรมแดนจากฝรั่งเศสมาอังกฤษเข้าใกล้เกรลง่ายเกินไปกระมัง ..

     ไซมอน เอ็ดเวิร์ดส์ ,ผู้บริหารสนามบินบิกกินฮิลล์กำลังตึงเครียด ตอนเจ้าหน้าที่ตำรวจฝรั่งเศสขอความร่วมมือทางอังกฤษให้ศูนย์บังคับการสกัดเครื่องบินวีไอพี แล้วตำรวจหน่วยเฉพาะกิจจะเข้าควบคุมอาคารผู้โดยสาร วางลิ่มล็อกล้อ ตรวจจับผู้ต้องสงสัย
     " ผมเห็นแล้ว หอควบคุมสั่งให้เครื่องบินฮอว์เคอร์ลงจอดที่ด้านนอก "
     ล้อเครื่องบินแตะรันเวย์แล้วแท็กซี่เข้าไปจอดในโรงเก็บ ตำรวจมองตากันเลิกลั่กก่อนขับรถฉลามบก 4-5 คันห้อตะบึงข้ามทางวิ่งกรูไปล้อม
     " ปิดล้อมทุกด้าน กระจายกำลัง นี่ตำรวจ .. 2 รายอ้อมไปด้านหลัง "
     " นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ เรามีอาวุธ ยกมือขึ้น .. ตั้งแถว 3 คน "
     " ครับ "
     " ยกมือขึ้นเหนือศีรษะเดี๋ยวนี้ ! "
     ช่องประตูเครื่องบินเปิดออก ท่านเซอร์ก้าวอาดๆลงมาตามบันไดอีเล็กทรอนิกส์ มือข้างหนึ่งยันกับไม้เท้าโลหะทรงตัว " คุณสั่งง่ายแต่ผมทำยากนะ อรุณสวัสดิ์ แห่มาจับคดีกัญชาเก่าของผมรึไง "
     " ตำรวจฝรั่งเศสแจ้งว่าคุณพาผู้ต้องหาหนี และมีตัวประกันอยู่บนเครื่อง ผมได้รับคำสั่งให้จับคุณทุกคน "
     " เสียใจด้วยนะ ผมมีนัดกับหมอ ผมผิดนัดไม่ได้ " ลีห์วางมาดอภิสิทธิ์ชน อย่างน้อยจนท.ควรออกหมายค้นทรัพย์สินส่วนตัว
     " ผมจะไปเอารถครับ " เรมี่,คนรับใช้เซอร์ลีห์ถือกระเป๋าหนังสีดำ 2 ใบ ประกบติด
      " นี่ซีเรียสนะครับ ตำรวจฝรั่งเศสกำลังจะมา หยุด ! "
     " สารวัตร ผมไม่มีเวลาเล่นเกมส์กับคุณ ผมสายแล้วและผมจะไป ถ้าคุณจะหยุดเราให้ได้ คุณก็ต้องยิงเราล่ะ เริ่มยิงเขา(โบ้ยไปทางเรมี่)ก่อนเลยนะ " ลีห์ส่ายหัวน้ำเสียงแสดงความขุ่นเคืองปนตลกร้าย
      " ค้นเครื่องบิน "
     นายตำรวจแห่งเคนต์แสดงอำนาจบาตรใหญ่ มั่นใจว่าอาชีพเขาจะก้าวหน้ารุ่งเรืองหากค้นพบสิ่งที่ท่านเซอร์ซ่อนเร้น เบซู ฟาช คอนเฟิร์ม
     " ก็ได้ " ลีห์เสียงอ่อย
     " ให้ผมขับรถชนเลยมั้ยครับท่าน " เรมี่กับเซอร์ลีห์นั่งอยู่ตอนหน้ารถลิมูซีนจากัวร์ รอคอยอย่างใจเย็น
     นอกเหนือจากนักบินตกใจกลัวตาเหลือก เครื่องบินลำนั้นว่างเปล่า ในห้องน้ำ,ใต้เก้าอี้ และพื้นที่เก็บสัมภาระไร้ร่องรอยสิ่งมีชีวิต จนท.ตำรวจลดมือลงจากท่าประทับเตรียมยิง รู้สึกเสียหน้าอย่างแรง
     " ข่าวผิด ปล่อยพวกเขาไป "
     " ตำรวจฝรั่งเศสเชื่อถือได้ซะที่ไหน " นัยน์ตาลีห์เปล่งประกาย .. รถลิมูซีนแล่นฉิวออกจากโรงเก็บเครื่องบิน " ทุกคนสบายดีนะ บิสกิตมั้ย "
     " พวกเขาไม่สังเกตเลยเหรอ "
     แลงดอนกับโซฟีลุกขึ้นเหยียดตัวนั่งบนเบาะหลัง ปล่อยให้เจ้ายักษ์เผือกถูกปิดปากมัดมือหมอบอยู่กับพื้น
     " คนเรามักไม่สังเกตสิ่งที่อยู่ตรงหน้าจริงมั้ย " ลีห์หรี่ตามอง
     .. ขณะเครื่องบินฮอว์เคอร์วิ่งช้าๆเข้าไปในโรงเก็บกำลังหมุนตัวหันหัวออกไปด้านหน้า เรมี่เปิดประตูกางบันไดเรี่ยพื้นส่งแลงดอน,โซฟี และไซลาสก้มตัววิ่งไปขึ้นรถลิมูซีนจอดอยู่มุมมืด แล้วพับบันไดปิดประตูกลับ เครื่องยนต์คำรามก้องตอนลำตัวตั้งฉาก พอดีกับรถตำรวจแห่มาประจัญบาน ..

     กัสเตลกันดอลโฟ,พระตำหนักฤดูร้อนของพระสันตะปาปาคือป้อมปราการสมัยศตวรรษที่ 16 ตั้งอยู่บนหุบเขาที่สองชนเผ่าโบราณต่อสู้แย่งชิงกันมายาวนานก่อนก่อตั้งกรุงโรม หอดูดาวแห่งวาติกันรูปโดมคู่มหึมาสร้างซ้อนทับหลังคาเดิม ทำให้นึกฉงนว่าสำนักวาติกันไปเกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์ตั้งแต่เมื่อไหร่?

     โถงด้านหน้าของปราสาทมีพื้นที่โล่งกว้าง ตกแต่งด้วยงานศิลป์ชั้นเลิศในยุคเรอเนสซองส์ บิช็อปมานูเอล อริงกาโรซา ก้าวเดินไปสู่ห้องสัมนาภายในห้องสมุดดาราศาสตร์ ท่านบิช็อปคาดหวังว่าผลงานเผยแพร่ลัทธิใหม่ของฝ่ายคริสจักรคาทอลิกในอเมริกาจะได้รับความนิยมชมชื่น แต่ไร้เงาโป๊ปมีเพียงพระเลขานุการ และพระคาร์ดินัลชั้นผู้ใหญ่ 2 รูป ท่าทางแก่พรรษาและยโส ให้การต้อนรับอย่างเย็นชาพร้อมแจ้งว่า

     ต่อจากนี้โอปุสเดอีมิใช่หนึ่งในสาขานิกายของวาติกัน ทั้งที่ก่อนนั้นโอปุสเดอีเคยช่วยเหลือธนาคารวาติกันไม่ให้ล้มละลายเมื่อปี 1982 วาติกันกำลังร่างกฎระเบียบถอดถอนการรับรองโอปุสเดอี และจะชำระเงินคืนทั้งหมด !

     บิช็อปอริงกาโรซาเดินโซเซออกจากที่ประชุมมาสงบจิตใจ รู้สึกสลดหดหู่ต่ออนาคตของคริสตศาสนา ก็เพราะนโยบายเคร่งศีลของโอปุสเดอีไม่ใช่หรือที่ทำให้ผู้คนหันมาศรัทธาในศาสนา รวมทั้งยอดเงินบริจาคท่วมท้น แนวคิดปฏิรูปการบริหารของพระสันตะปาปาองค์ใหม่น่ะหรือจะนำการเปลี่ยนแปลงไปสู่เสรีของศาสนจักร

     ท่านบิช็อปได้รับโทรศัพท์จากผู้อ้างตัวเป็น ท่านอาจารย์  ทำให้สถานการณ์พลิกผัน โอปุสเดอีกลับมาเป็นต่อ คนแปลกหน้าใกล้ค้นพบปูชนียวัตถุที่ทำให้ท่านบิช็อปทรงพลังอำนาจต่อรองเหนือโป๊ป โฮลี่เกรล คือความลับพิฆาตวาติกันในรอบพันปี
     " ข้าได้พันธบัตรแล้วใช่มั้ย บิช็อป " เสียงโทรศัพท์ปลายสายสำเนียงฝรั่งเศส
     " ขอรับ ท่านอาจารย์ " บิช็อปอริงกาโรซามือสั่นระริก
     " ข้าเลือกบ้านโอปุสเดอีเป็นสถานที่แลกเปลี่ยน "
     " เป็นเกียรติอย่างยิ่งขอรับ "
     " กว่าเจ้าจะมาถึงลอนดอน เกรล ก็มาอยู่ที่ข้าแล้ว .. "

     " ท่านพึงจำไว้ หากทางวาติกันจับได้เราจะถูกขับออกจากศาสนา ฉะนั้นหากเกิดผิดพลาด .. " พระคาร์ดินัลรูปหนึ่งกลับลำมาสมคบคิด
     " ผมรู้ ๆ สภานี้ไม่ได้มีตัวตนเหมือนกับที่มันไม่เคยมี " บิช็อปมั่นใจเต็มเปี่ยม
     " สหายข้า ขอสวรรค์โปรดคุ้มครองท่าน " 

The Da Vinci Code

      โบสถ์เทมเปิลเดิมเคยเป็นศูนย์กลางประกอบพิธีกรรมลึกลับของเหล่านักรบ และไพรเออรี่แห่งสหราชอาณาจักร การที่โบสถ์ถูกอาคารขนาดใหญ่ที่สร้างภายหลังบดบัง จึงไม่ค่อยมีใครรู้ว่ามีโบสถ์เก่าแก่ในลักษณะสถาปัตยกรรมเพเกินแท้ๆตั้งอยู่ แยกจากถนนฟลีทเข้าไปในตรอกอินเนอร์เทมเปิล
     " คอยระวังตำรวจเอาไว้นะ ผมต้องบอกว่าผมค่อนข้างประทับใจ โรเบิร์ต,ที่คุณทนอยู่ในเครื่องบินลำเล็กของผมได้ เขาเคยเล่าให้คุณ(โซฟี)ฟังมั้ย ตอนเด็กๆโรเบิร์ตตกลงไปในบ่อน้ำ คุณกี่ขวบนะ "
     " 7 ครับ "
     " ตะกายเตะน้ำทั้งคืนตะโกนหวีดร้อง มีเพียงเสียงสะท้อนตอบกลับมา ตอนที่คนพบเขาอ่อนเปลี้ยจนขยับตัวไม่ได้ "
     " เรื่องมันนานมาแล้วนะ " แลงดอนนึกกลัวที่ปิดแคบ (claustrophobic)
     " ไม่เอาน่าโรเบิร์ต คุณไม่ใช่คนประเภทที่จะมองข้ามอิทธิพลของอดีตอย่างแน่นอน "
     " ทำไมไพรเออรี่ถึงเก็บซ่อนเกรลเป็นความลับมาตลอด " โซฟีเปรย
     " ผมไม่รู้หรอก บ้างก็ว่าไพรเออรี่รอให้ทายาทมาเปิดเผยตัวเขาเอง ซึ่งก็แปลกอย่างยิ่งเพราะตำนานว่าเขาอาจไม่รู้ตัวเองเป็นใคร "

     ทางเข้าโบสถ์เป็นร่องหินตรงไปสู่ประตูไม้บานใหญ่ ข้างซ้ายมีกระดานข่าวแขวนหมายกำหนดการประกอบพิธีทางศาสนาต่างๆนานา .. รวมถึงแสดงคอนเสิร์ต เช้าวันเสาร์อันเงียบสงัดปราศจากคนมาเที่ยวชมหรือทำพิธีข้างใน
     " สวัสดี ทำไมต้องปิดซะน่ากลัวอย่างนี้ หนาวด้วย " โซฟีครางตอนผลักประตูเปิด
     เธอรู้สึกขนลุกเมื่อกวาดสายตามองไปตามแนวโค้งของผนังเพดานหินซีดๆโดยรอบ รูปสลักการ์กอยล์ ปีศาจ สัตว์ประหลาด และ ใบหน้ามนุษย์ซึ่งกำลังเจ็บปวดต่างเพ่งมองลงมากลางห้องโถง
     " ในลอนดอนร่างอัศวินโป๊ปฝังไว้ .. แล้วหลุมศพไหนที่มีลูกกลม " แลงดอน
     " 2 อัศวินสวมเสื้อทูนิกทับชุดเกราะ อีก 2 คนสวมเสื้อคลุมยาวจรดข้อเท้า " ทีบบิงเดินสำรวจรูปสลักหินร่างอัศวินขนาดเท่าคนจริงนอนหงายอยู่บนพื้นหินในอริยาบทต่างๆ
     " อัศวิน 2 คนถือดาบ และ เอ่อ 2 คนสวดภาวนา "
     " คนนี้วางแขนไว้แนบชายโครง "
     " อัศวินคนนี้น่าสงสาร หายไปเกือบหมดทั้งตัว " โซฟี
     " ผมไม่เห็นลูกกลมบนหลุมศพไหนเลย เหนือสุสานเราต้องหาลูกกลมที่หายไปใช่มั้ย " แลงดอนว่า
     " ไม่แน่ มาดูทางนี้สิ "
     " พวกนี้ไม่ใช่หลุมศพ " แลงดอนหยิบสูจิบัตรวางบนแป้นไม้ขึ้นมาดู
     " อะไรนะ มันต้องใช่สิ "
     " ไม่มีทาง มันเป็นหุ่นจำลอง "
     " อะไรนะ ! " ลีห์ไม่อยากเชื่อ
     " ในนี้ไม่มีศพครับ " แลงดอนยัน
     " ไม่ใช่ที่นี่หรอก เราออกไปได้รึยัง เราไปกันเถอะ " โซฟีชักหวาดหวั่นสุสานของเหล่าอัศวินนักรบ เหมือนมีใครลอบเข้ามาเทปูนปลาสเตอร์กลบร่างพวกเขาตอนเผลอหลับ
     พริบตาเดียวไซลาสโถมตัวจากที่ซ่อน มือข้างหนึ่งรัดรอบเอวดึงร่างโซฟีประชิด มืออีกข้างถือมีดจ่อคอเธอ
     " โซฟี ไม่ " แลงดอน
     " อย่าทำร้ายเธอนะ " ลีห์
     " เอาหลักศิลามาให้ข้า " ไซลาสกระชากผมโซฟีหน้าหงาย
     " นี่ๆ มันอยู่นี่ " แลงดอนถือหลักศิลาให้เห็นชัดๆ " ปล่อยเธอไปก่อนแล้วเรามาตกลงกัน "
     " เรมี่ " ลีห์ครางเมื่อเห็นคนรับใช้ก้าวออกมาจากเงามืดในมือกระชับปืนสั้นเล็งไซลาส
     " เรมี่ อย่าๆ เอาปืนลง ๆ ประชิดเกินไปคุณไม่มีมุมยิง " แลงดอนว่า
     " อ๋อ ผมมี " เรมี่กลับจ่อปลายกระบอกปืนที่ขมับแลงดอน
     " หยุดนะ ! แกคิดว่าแกทำอะไรน่ะ " ลีห์ตวาด
     เรมี่เอื้อมมือไปรับรหัสลิขิตมาครอบครองอย่างง่ายดาย " ขอบคุณศาสตราจารย์ ตอนนี้มันชักจะซับซ้อนเกินไปแล้ว "
     " บ้าที่สุด เห็นแก่พระผู้เป็นเจ้าเถอะ .. " พูดไม่ทันขาดคำลีห์ก็โดนฝ่ามือหยาบหนาตบกกหูร่างทรุด
     " ขอฟาดแกซะบ้างให้สะใจ จบเรื่องไร้สาระกันซะที .. ไซลาสเอาทีบบิงไปไว้ท้ายรถ " เรมี่สั่ง นักบวชเผือก
     " อะไรนะ .. " ไซลาสผลักโซฟีล้มลงกับพื้นตรงไปหิ้วปีกทีบบิงแทน
     " คุณไม่เป็นไรนะ " แลงดอนพยุงร่างโซฟีลุกขึ้น
     " ขอโทษด้วย " เรมี่เตรียมเหนี่ยวไกยิงแลงดอนพลันฝูงนกพิราบบินโฉบตัดหน้า ทำให้เขาเสียจังหวะยิงพลาดเป้า เสียงลูกกระสุนระเบิดจากรังเพลิงดังก้องวิหารหิน
     แลงดอนกับโซฟีฉวยโอกาสหนี วิ่งผ่านกลุ่มแม่ชีออกไปด้านหน้าประตูโบสถ์สู่ถนนใหญ่ มีการจราจรคับคั่ง และ ผู้คนพลุกพล่าน หลบเข้ามุมตึก " เขาไม่ตามเรามาแล้ว พวกเขาจะไม่ฆ่าลีห์จนกว่าจะพบเกรล "
     " งั้นเราต้องหาเกรลให้พบก่อนพวกเขา " โซฟียังหายใจหอบ
     " ผมต้องไปห้องสมุดโดยด่วน " แลงดอนคำนึง

     ทั้งคู่ขึ้นรถโดยสารประจำทาง โซฟีก้มลงใช้กระดาษชำระเช็ดคราบเลือดบาดแผลบนหัวเข่า แลงดอนนั่งขมวดคิ้วอยู่เคียงข้าง
     " อย่างน้อยๆกว่าจะถึงห้องสมุดเชลซีราวครึ่งชั่วโมง ถ้าจะช่วยลีห์คงสายเกินไป " เขาเหลือบดูนสพ.วางบนเบาะพาดหัวข้อข่าวฆาตกรรมในลูฟร์ขณะโซฟีขยับตัวลุกขึ้น " คุณจะไปไหน ? "
     " ไปหาบัตรห้องสมุดให้คุณ .. ขอโทษค่ะ ฉันขอนั่งด้วยได้มั้ย "
     " ได้ครับ " นศ.หนุ่มซึ่งนั่งเก้าอี้ริมหน้าต่างรถเมล์อีกฝั่งชักเขิน
     " ขอบคุณ " คุยกันอีท่าไหนไม่ทราบโซฟียึดโทรศัพท์มือถือนศ.หนุ่มมาใช้ส่วนตัว กระดิกนิ้วเรียกแลงดอน ท่านศาสตราจารย์คราง " เยี่ยม ! "
     " แล้วก็ไม่บอกว่ามีแฟนแล้ว " นศ.หนุ่มเซ็งเป็ด
     " ขอบคุณ (กดโทรศัพท์มือถือ) ลองดูซิเราจะเข้าดาต้าเบสจากเครื่องนี้ได้มั้ย .. ในลอนดอนร่างอัศวินโป๊ปฝังไว้ " ศจ.แลงดอนป้อนคีย์เวิร์ดหลายๆคำ อัศวิน โป๊ป เกรล


      next chapter >>
chapters [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ]
Pantip.com-review    Passion of the Christ   เว็บบอร์ดแสดงวามคิดเห็น  Official Website  gallery  Sign Guestbook
  -: Star Storyboard :-

Pirachan : พิรฌาน