episode 1 : winter is coming
1.

     เซอร์เวย์มาร์ รอยซ์ อัศวินผู้นี้เป็นบุตรชายคนสุดท้ายของตระกูลโบราณวัย 18 ปี รูปร่างเขาสง่างามเมื่อนั่งอยู่บนม้าศึกตัวพ่วงพีสีดำ เขาร่วมสาบานกับพี่น้องในหน่วยพิทักษ์ราตรีได้ไม่ถึงปี
     ขณะ กาเร็ด มีประสบการณ์ 40 ปี ผ่านการร่วมงานกับพวกลูกขุนนางอย่างนี้มามากนัก เขาอยากให้ใครๆให้ความสำคัญอยู่เสมอ แต่ความภูมิใจในตัวเองกำลังถูกกัดกร่อน ชายชราแลดูกระสับกระส่าย ตึงเครียดอยู่ในที
     วิลล์ เคยเป็นนายพรานมาก่อนจะเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรี เขาถูกพวกมัลลิสเตอร์จับตัวได้ตอนลักลอบฆ่ากวางในป่าของพวกนั้น จำต้องสวมชุดดำไม่งั้นก็โดนตัดมือ เขาประจำการอยู่บนกำแพง 4 ปี ก่อนถูกส่งตัวออกไปลาดตระเวนในป่าผีสิงนับร้อยครั้ง
     นักรบทั้งสามถือคบไฟควบม้าลอดอุโมงค์ไปถึงประตูใหญ่แห่งผากำแพง เปิดออกสู่ทุ่งโล่งกว้างใหญ่ขาวโพลนสุดลูกหูลูกตาเมื่อหิมะตกโปรยปรายทับถมลงมา พวกเขามีภารกิจตามรอยโจรเถื่อนกลุ่มหนึ่ง

     วิลล์ควบม้าล่วงหน้าจากค่ายพักตามเสียงโหยหวนลึกลับไปถึงสันเขา กระโดดลงจากอานม้าคลานไปถึงขอบเนิน แล้วค่อยมองลงมายังหลุม เห็นศพแข็งทื่อของผู้ชายและผู้หญิงรวม 8 คนอยู่ใต้เพิงยันโขดหิน สภาพล้มระเนระนาด ถูกหั่นแขนขา บั่นคอเสียบประจาน กองไฟเพิ่งดับมอด วิลล์หันกลับมาเจอเด็กผู้หญิงยืนพิงต้นไม้ ใบหน้านางซีดเผือด ไม่ขยับตัวราวกับซากศพ ดูน่ากลัวมาก เขารีบเผ่นกระโจนขึ้นหลังม้าควบหนีไปในทันใด
     " แล้วเจ้าหวังจะให้เห็นอะไรล่ะ ก็พวกมันป่าเถื่อนนี่ เผ่าหนึ่งไปขโมยแพะมาจากอีกเผ่าหนึ่ง กว่าเจ้าจะรู้ตัวพวกเขาก็ฉีกทึ้งอีกฝ่ายเป็นชิ้นๆแล้ว " รอยซ์
     " ข้าไม่เคยเห็นอะไรที่ป่าเถื่อนเช่นนี้มาก่อน ยังไม่เคยเห็นอะไรเช่นนี้มาก่อนในชีวิต " วิลล์ตื่นตระหนก 
     " เจ้าเข้าไปใกล้แค่ไหน " รอยซ์ ซักไซร้
     " ใกล้สุดเท่าที่คนๆหนึ่งจะเข้าไปได้ "
     " เราควรจะกลับไปที่ เดอะ วอลล์ " กาเร็ด ออกความเห็น
     " เจ้ากลัวตายรึ " รอยซ์ พูดประชด
     " เราได้รับคำสั่งมาให้ตามรอยพวกพวกคนป่า เราได้ร่องรอยของพวกมันแล้ว และ พวกมันจะไม่สร้างปัญหาให้กับเราอีก " กาเร็ด สรุป
       " เจ้าคิดว่าพวกเขาจะไม่ถามพวกเราหรือว่าคนพวกนั้นตายได้อย่างไร กลับไปขึ้นม้าของเจ้าซะ " รอยซ์ ออกคำสั่ง   
       วิลล์ รี่เข้ามากระซิบบอก รอยซ์ " อะไรก็ตามที่ทำกับพวกมันเช่นนั้นอาจจะย้อนกลับมาทำอันตรายพวกเราในแบบเดียวกัน พวกมันฆ่าได้แม้กระทั่งเด็กตัวเล็กๆ "
       " ดีนี่เพราะเราไม่ใช่เด็กแล้ว ถ้าเจ้าขี้ขลาดคิดหลบหนีก็ไปซะ เพราะถึงอย่างไรพวกเขาย่อมฆ่าเจ้าโทษฐานละทิ้งหน้าที่อยู่ดี ถ้าเจ้าไม่บังเอิญถูกข้าจับกุมได้เสียก่อนนะ กลับไปขึ้นม้าของเจ้า ข้าจะไม่พูดซ้ำสอง "    
    
       ผู้พิทักษ์ราตรีทั้ง 3 ย่างสามขุมไปสำรวจที่เกิดเหตุตามที่วิลล์รายงาน
       " ดูเหมือนพวกคนตายที่เจ้าว่าจะย้ายแคมป์ไปแล้ว " ท่านลอร์ดน้อยไม่อยากล้มเหลวในการลาดตระเวนครั้งแรก เขาชำเลืองมองไปรอบๆ     
       " พวกเขาเคยอยู่ที่นี่จริงๆ " วิลล์ทอดสายตามองตามแสงจันทร์สาดส่องไปยังพื้นที่โล่ง ทุกสิ่งคงสภาพเดิมเหมือนไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว ยกเว้นศพทั้งหมดหายไป
       " หาดูว่าพวกเขาไปทางไหน " กาเร็ดไม่อยากต่อปากต่อคำ ความกลัวแอบแผ่ซ่านเข้าไปถึงกระดูกขณะอากาศหนาวเย็นลงฉับพลัน     
       กาเร็ดเห็นหยดเลือดบนพื้นหิมะ พอเขาก้มลงเอามือคุ้ยดูก็พบไส้คนตายฝังอยู่          
       " อะไรเหรอ " รอยซ์ถาม
       "  มันคือ .. " กาเร็ดอ้ำอึ้งแล้วก็อ้าปากค้างเมื่อเห็นอมนุษย์ในชุดดำย่องเข้ามาด้านหลัง ปาดคอนายน้อยขาดเลือดกระฉูด
       ดาบของมันคล้ายแท่งผลึกโปร่งแสง บาง และ คมกริบ ไม่มีโลหะของมนุษย์ถูกผสมระหว่างตีขึ้นรูป ดาบถูกปลุกชีพให้กระหายเลือดท่ามกลางแสงจันทร์ พวกอมนุษย์ย่างกรายออกมาจากหลืบเงาอย่างเงียบเชียบจากสองเป็นสามสี่ห้า รอยซ์ไม่มีทางเห็น หรือ ได้ยินเสียงมัน ยกเว้นสัมผัสไอหนาว รอยซ์ถูกเชือดฟันอย่างเลือดเย็น เขาอาจได้ยินเสียงหัวเราะเยาะของมันเล็กแหลมคล้ายแท่งน้ำแข็งย้อยทิ่มปลิดวิญญาณ
       วิลล์แยกเดินไปอีกทางหนึ่งได้ยินเสียงม้าร้องตกใจ ทั้งสองตัววิ่งหนีเตลิดผ่านต้นไม้ใหญ่ด้านข้าง ครั้นมองตรงทางก็เผชิญหน้าผีเด็กผู้หญิง เขาเผ่นหนีด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
       อีกฟากหนึ่งกาเร็ดกำลังถูกพวกอมนุษย์ไล่ล่ามาบรรจบกัน เงาสีขาววูบไหวแทรกความมืด ระกิ่งไม้เบาๆในสายลม กาเร็ดหยุดวิ่งเพราะเหนื่อยล้า เจ้าปีศาจร้ายโผล่พรวดมาจับหัวเขาปาดคอ วิลล์เข่าอ่อนทรุดตัวลง มันเหวี่ยงหัวกาเร็ดทิ้งลงมาต่อหน้าเขา
    


Game Of Thrones Season 1 Episode 1 by dm_51e2ea22d2409    

        next chapter coming soon >>         


chapters [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ]
Pirachan : พิรฌาน