The Lord of the Rings : The Two Towers
ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์ ภาค 2 : หอคอยคู่พิฆาต
1.
...คณะพันธมิตรส่อเค้าแตกสลาย เมื่อสูญเสียแกนดัล์ฟระหว่างเดินทางลอดเหมืองใต้ดินคาซัดดูม ขณะที่โบโรเมียร์ถูกอำนาจแหวนครอบงำคิดแย่งชิงจากโฟรโด สุดท้ายตัวเองก็ถูกอูรุกไฮ,ผีดิบสมุนซารูมานสังหาร โฟรโดไม่อาจไว้ใจใครได้จึงตัดสินใจมุ่งหน้าสู่มอร์ดอร์เพียงลำพัง โดยมีแซมไวส์ แกมจี,บ่าวรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ติดตามไปด้วย เมอร์รี่และฟิบปินถูกพวกผีดิบจับเป็นกลับไปไอเซนการ์ด( พวกโง่นี่เข้าใจว่าหนึ่งในฮอบบิทน้อยคือผู้ที่ลูกพี่ต้องการ ) อารากอร์น,เลโกลัส และกิมลี่ ออกไล่ล่าสะกดรอยเหล่าผีร้าย 2 ค่าย( ออร์ค-ซอรอน และ อูรุกไฮ-ซารูมาน )เพื่อช่วงชิง เมอร์รี่ และ ฟิบปินไม่ให้ตกเป็นเชลย ถูกทรมานจนตาย ณ ดินแดนแห่งเงามหากาฬ
พวกเขาใช้ทางลัดผ่านทุ่งโรเฮียร์ริมจึงพบซากศพผีร้ายนอนตายเกลื่อน รอยรองเท้าตอกหมุดย่ำลุยพื้นหญ้าเป็นทางยาว ปรากฏรอยเท้าเล็กๆของฮอบบิทน้อยกับเข็มกลัดเสื้อคลุมพรายเป็นลายแทงให้ติดตาม ณ ที่ราบสูงทุ่งโรฮันชายป่าฟังกอร์น อารากอร์น,เลโกลัส และกิมลี่ตกอยู่ในวงล้อมของเหล่าทหารม้าเจ้าถิ่น เอโอแมร์,ขุนพลผู้พิทักษ์บัลลังก์พระราชาเธโอเดน เข้าใจผิดคิดว่าพวกเขาเป็นกลุ่มเดียวกับผีร้ายฝ่ายปรปักษ์ซึ่งเหล่าทหารม้าของตนกำลังไล่ต้อนสังหารเช่นกัน อารากอร์นไถ่ถามถึงฮอบบิทซึ่งปะปนร่วมทางกับเหล่าผีร้าย เอโอแมร์ไม่พบ,จึงให้ม้าสำรอง(ฮาซูเฟล,อาร็อด)กับพวกเขาก่อนแยกจากกัน
พันธมิตรเดนตายพบรอยเท้าฮอบบิทนำทางไปสู่ป่าดึกดำบรรพ์แห่งฟังกอร์น ที่นั่นพวกเขาเผชิญหน้าชายแก่ลึกลับ กิมลี่คิดว่าเป็นซารูมานจึงบอกเลโกลัสใช้ธนูยิงสังหารทันที แต่เมื่อเห็นโฉมหน้าว่าคือ แกนดัล์ฟ ยิ่งทำให้พวกเขาพิศวงนึกว่าผีหลอก..! แกนดัล์ฟเล่าให้ฟังว่าเมื่อตน และอสูรไฟบัลร็อกร่วงลงไปสู่อเวจีใต้สะพานดูริน ที่เมืองใต้บาดาลแกนดัล์ฟต่อสู้ห้ำหั่นจนเจ้าบัลร็อกเผ่นหนีไปทางลับขึ้นบันไดหมื่นขั้น จากคุกใต้ดินออกสู่ยอดเขา บัลร็อกจนมุมถูกแกนดัล์ฟเหวี่ยงตกหน้าผาร่างแหลกเหลว เขาท้อแท้สิ้นหวังคิดว่าคงจบชีวิต ณ ดินแดนปริศนา แต่ก็ได้ไกวเฮียร์,อินทรียักษ์โฉบตัวบินมุ่งหน้าสู่ลอธลอริเอน(ฉากนี้ไม่ปรากฏในภาพยนตร์)
อูกลุก,หัวหน้าเผ่าผีดิบสมุนซารูมาน นำพลพรรคหนีการไล่ล่าของทหารม้าโรฮันกลับไปไอเซนการ์ด ระหว่างทางกริชนัค,สมุนตนหนึ่งผู้หิ้วปีกเมอร์รี่และฟิบปินเกิดโลภมาก คิดว่าฮอบบิทน้อยมีสิ่งล้ำค่าจึงแอบลากไปขู่กรรโชก โชคร้ายที่มันโดนลูก(ธนู)หลงตายไปก่อน เมอร์รี่และฟิบปินรีบคลานเข้าไปหลบ ณ ใจกลางป่าผีสิงแห่งฟังกอร์น(ในบทภาพยนตร์ เหล่าผีดิบเกิดหิวขึ้นมาจึงคิดจะเฉือนฮอบบิทกินเป็นอาหาร จึงปะทะกับหัวหน้าเผ่าซึ่งต้องการนำตัวฮอบบิทเป็นๆไปขึ้นรางวัลกับซารูมาน เมอร์รี่และฟิบปินจึงอาศัยจังหวะชุลมุนหลบหนี)
เมอร์รี่และฟิบปินปีนต้นไม้ใหญ่ขึ้นไปปลายยอดเพื่อมองดูทิวทัศน์ หารู้ไม่ว่าพวกเขาอยู่บนร่างของ ทรีเบียร์ด (เอ๊นท์),ยักษ์โบราณผู้พิทักษ์ต้นไม้ ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด แต่เมื่อเห็นซารูมานส่งสมุนมาโค่นต้นไม้ในป่าจนราบพนาสูร (เอาฟืนเป็นเชื้อเพลิงหลอมเหล็ก ตีดาบ,เกราะให้เหล่านักรบผีดิบ) ทำให้ทรีเบียร์ดแค้นเคืองนำพลพรรคเอ๊นท์ยาตราไปถล่มไอเซนการ์ดถึงที่..
แกนดัลฟ์,อารากอร์น,เลโกลัส และกิมลี่ เดินทางลัดไปนครเอโอดัส(แกนดัล์ฟควบม้าชาโดว์แฟ็กซ์) เพื่อเข้าเฝ้าพระราชาเธโอเดน ที่วังหลวง,เมดูเซลด์ ฮาม่า,ทหารรักษาประตูวังขอให้พวกเขาทิ้งอาวุธไว้ก่อน ยกเว้นไม้เท้าของแกนดัล์ฟ กษัตริย์แห่งมาร์กชราภาพเกินวัย ผมขาวโพลน,ขาดสง่าราศี เพราะต้องมนตร์สะกดของซารูมาน อีกทั้งมีไส้ศึกอย่าง กริม่า เวิร์มทัง,คอยเพ็ดทูล ใส่ร้ายแม่ทัพเอโอแมร์จนถูกตะเพิดไปอยู่ชายแดน เหลือแต่เพียงเอโอวีน พระราชนัดดา,น้องสาวเอโอแมร์คอยดูแล(กริม่าหลงรักเอโอวีนข้างเดียว)
แกนดัล์ฟใช้พลังไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์แก้คุณไสยนำแสงสว่างมาสู่พระเนตร กลับเป็นพระองค์เองอีกครั้ง จากนั้นขอให้พระองค์เป็นพันธมิตรนำทัพโรฮันต่อกรไอเซนการ์ด แล้วขับไล่ไสหัวเวิร์มทังพ้นอาณาจักร มีบัญชาแก่เหล่าทหารหาญ และไพร่พลอพยพจากเมืองหลวงไปมลฑลตะวันตกสู่ถ้ำผาเฮล์ม บนขุนเขามีป้อมปราการฮอร์นเบิร์ก ซึ่งเออร์เคนแบรนด์เคยสร้างไว้ เพื่อรับศึกไอเซนการ์ดอันมีกำลังเหนือกว่า..
กริม่า เวิร์มทัง หนีกระเซอะกระเซิงกลับไปรายงานลูกพี่ คาดว่ากษัตริย์เธโอเดนจะอพยพไพร่พลไปยังถ้ำผาเฮล์ม ภายในป้อมปราการธรรมชาติที่โอบล้อมด้วยภูผาหินอันแข็งแกร่ง ตั้งตระหง่านยากแก่การทำลาย มีจุดอ่อนที่จะลักลอบเข้าไปสังหารศัตรูอยู่ทางเดียวคือ อาศัยคูคลองน้ำลอดใต้กำแพง สำหรับ ซารูมาน แล้ว เขาสามารถคิดค้นอาวุธมหาประลัย(ระเบิดไฟ)เพื่อถล่มป้อมปราการนี้โดยเฉพาะ พร้อมทั้งยังเกณฑ์เหล่าทหารนับแสนได้ภายในเวลาอันรวดเร็ว จึงไม่จำเป็นต้องใช้ยุทธวิธีที่เวิร์มทังเสนอมาแต่อย่างใด..
2.
แกนดัล์ฟทูลเชิญกษัตริย์เธโอเดนรีบเสด็จลี้ภัย ณ ถ้ำผาเฮล์ม พร้อมเหล่าไพร่พล ส่วนตัวเขามีธุรด่วนต้องขอแยกตัว และจะกลับมาอีกภายใน 3 วันข้างหน้า โดยจะปรากฏกายทางทิศตะวันออก ขอให้อารากอร์น,เลโกลัส,กิมลี่ และทหารวังคุ้มกันขบวนเสด็จ
ทัพหลวงบ่ายหน้าจากถนนตัดสู่ฟอร์ดไอเซนมุ่งลงใต้ ก่อนถึงทางเข้าผาสูงก็ถูกซุ่มโจมตีจากฝูงผีร้ายขี่ วาร์ก เป็นพาหนะ(สัตว์ผสมข้ามสายพันธุ์ระหว่างหมี,สุนัขป่า และไฮยีน่า) พระราชานำทหารเข้าต่อกร ทรงบัญชาให้เอโอวีนนำพลเรือนที่เป็นผู้หญิง และเด็กเดินทางล่วงหน้าไปไม่ต้องรั้งรอ
ถึงแม้ปรปักษ์จะพ่ายแพ้แต่อารากอร์นกลับเพลี่ยงพล้ำ ถูกผีดิบควบวาร์กกระโจนขย้ำตกหน้าผาสูง หายวับไปกับสายน้ำเบื้องล่าง ด้วยจิตผูกพันที่มีต่อ อาร์เวน ทำให้เขามีพลังว่ายน้ำเข้าหาฝั่งนอนหมดแรงอยู่ริมตลิ่ง ..อารากอร์นบังเกิดนิมิตเห็นชาวริเวนเดลล์เตรียมอพยพจากถิ่นฐาน ด้วยกลัวภัยคุกคามจากตะวันออก(ซอรอน) ลอร์ดเอลรอนด์ พยายามเกลี้ยกล่อมให้อาร์เวนตัดใจจากคนรัก แต่เธอยินดีสละชีวิตอมตะรอเคียงคู่อารากอร์นโดยไม่หนีไปไหน.. ม้าแสนรู้นำร่างแทบสิ้นสติของอารกอร์นกลับไปยังป้อมปราการ (บทภาพยนตร์แต่งเพิ่มเติม)
ซารูมานรู้ดีว่าการเผด็จศึกเฮล์มดีปจำเป็นต้องใช้ทหารกล้าเรือนแสน จึงจะประสบชัยชนะ เขาร่ายมนต์ดำปลุกชีพกองทัพผีร้ายขึ้นมามากมาย ประกอบกับกลุ่มทหารคนเถื่อนหลายเผ่า แปรขบวนแสดงแสนยานุภาพหน้าหอคอย เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาเวิร์มทังข่าวการกรีฑาทัพครั้งใหญ่ของซารูมานล่วงรู้ถึงพระราชาเธโอเดน เหล่าทหารประจำป้อมปราการ ณ ถ้ำผาเฮล์มต่างรู้สึกถึงความตายกำลังมาเยือนในอีกไม่ช้าไม่นาน..
วาระสุดท้ายของชีวิตใกล้เข้ามาทุกที อารากอร์นและพันธมิตรต่างพยายามปลุกปลอบขวัญซึ่งกันและกัน รวมทั้งให้กำลังใจแก่ผู้คนชาวโรฮันที่อาสาสมัครมาร่วมศึกหนักครั้งใหญ่นี้ มีเสียงเคลื่อนพลมาประชิดนอกกำแพงยามค่ำคืน ทำให้ไพร่พลตระหนกตกใจ แท้จริงคือพลธนูมือฉมังชาวเอล์ฟ นำทัพโดย ฮันเดียร์ (บทภาพยนตร์แต่งเพิ่มเติม) เพื่อช่วยโรฮันอีกแรงหนึ่ง
ท่ามกลางสายฝนโปรยปราย สายฟ้าแลบ ท้องฟ้าและผืนดินสะเทือนเลื่อนลั่น เสียงแตรทรัมเป็ตแผดสนั่น กองทัพไอเซนการ์ดบุกโจมตีกองระวังหลังเวสต์โฟลด์แตกกระเจิง พวกมันไต่ข้ามคันดินยั้วเยี้ยราวกับกองทัพมด บุกประชิดป้อมปราการแล้วใช้ท่อนซุงยักษ์กระทุ้งบานประตูค่ายพัง บันไดลิงหลายร้อยอันวางพาดเชิงเทินนักรบอูรุกไฮปีนป่ายหมายฆ่าฟันศัตรูไม่ให้เหลือ ลูกธนูทั้งสองฝ่ายปลิวว่อนสวนทางกันเพื่อสังหารฝ่ายตรงข้าม สมุนซารูมานใช้ระเบิดไฟถล่มกำแพงหินผาทะลายลงในพริบตา จากนั้นบดขยี้ต้อนโรฮันเข้าไปถึงปากถ้ำ ฮันเดียร์และพลธนูต่างพลีชีพป้องกันสุดชีวิต
กษัตริย์เธโอเดนทรงตระหนักดีว่าน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ อารากอร์นทูลเชิญพระองค์เสด็จออกรบเป็นครั้งสุดท้าย แม้ไม่มีโอกาสรอดก็ขอตายเยี่ยงวีรบุรุษ ทรงนำเหล่าทหารองครักษ์รุกกระหน่ำข้าศึก จากปากถ้ำผ่านประตูป้อมลงไปถึงสะพาน ทัพไอเซนการ์ดเสียขวัญเมื่อปรากฏเสียงโห่ร้อง ฝีเท้าม้าห้อตะบึงมาจากสันเขา แกนดัล์ฟ กับ เอโอแมร์ (ที่จริงคือ เออร์เคนแบรนด์ แต่บทภาพยนตร์ตัดตัวละครนี้ออกไป)รวบรวมทหารม้าโรฮันจากชายแดนตีขนาบตลบหลังศัตรู จนล้มตายพ่ายแพ้ยับเยิน..!
ทหารไอเซนการ์ด และเหล่าคนเถื่อนดันแลนด์ที่เหลือยอมจำนน ถูกปลดอาวุธกลายเป็นทาสรับใช้โรฮัน ผู้คนทั่วไปต่างพิศวงกับแนวป่าดงดิบด้านตะวันตกที่กลืนกินเหล่าผีดิบแตกทัพ ไม่มีใครกล้าตัดฟืน เอามาเผาศพ ซึ่งกองสุมกระจายเป็นภูเขาน้อยๆพักเหนื่อยได้ไม่นาน แกนดัล์ฟนำขบวนเสด็จไปไอเซนการ์ดเพื่อเจรจากับซารูมาน ระหว่างเดินทางผ่านถนนก็พบเอ๊นท์บางตัวเดินยงโย่ตัดหน้าหายวับเข้าไปในป่าข้างทาง ถนนบางส่วนถูกแม่น้ำตัดขาด มีเศษกรวดทรายคราบโคลนเกลื่อนไปหมด
ในที่สุดทั้งหมดก็เดินทางเข้าสู่หุบผาพ่อมด ต่างตะลึงงันเมื่อพบว่าภูผาวงกลมไอเซนการ์ดเงียบเชียบ ประดุจสุสานแห่งปีศาจ ถ้ำเบื้องล่างอันเป็นคลังเก็บสมบัติ โรงเก็บเสบียง คลังอาวุธ โรงตีเหล็ก และเตาหลอมขนาดยักษ์ เต็มปริ่ม,เจิ่งนองไปด้วยน้ำ ถนนทุกสายจมอยู่ใต้สายธารล้อมรอบฐานหอคอยออร์ธังค์ พวยไอน้ำเดือดปุดๆแทรกตัวระเหยขึ้นมากลายเป็นหมอกลอยต่ำ พอมองเห็นร่างเล็กๆของสองฮอบบิทนอนตีพุง กระดิกเท้า สูบบุหรี่ปุ๋ยๆบนกองก้อนหินใหญ่ หน้าป้อมประตู และบานเหล็กที่พังยับ
เมอร์รี่ และ ฟิบปิน ลุกขึ้นโค้งคำนับกษัตริย์เธโอเดน และ แกนดัล์ฟ,พ่อมดขาวถามหาทรีเบียร์ด ฮอบบิทน้อยแจ้งว่าคงพาพวกเอ๊นท์ไปหาน้ำสะอาดดื่มที่ภูด้านเหนือ แกนดัล์ฟเชิญทรงม้าเสด็จอ้อมกองหินผุพังเพื่อไปพบเขา
อารากอร์น,เลโกลัส และกิมลี่ขอให้ฮอบบิทน้อยเล่าเรื่องย้อนหลังจนมาพบกันที่นี่ ทั้งคู่เล่าว่าที่ประชุมเอ๊นท์มู้ต ได้ข้อสรุป ทรีเบียร์ดและพลพรรคเอ๊นท์ร่วมด้วย ฮูออร์น(เอ๊นท์แก่พรรษาเกือบเป็นต้นไม้อยู่รอมร่อ) ตกลงร่วมแรงกันบุกไอเซนการ์ด ช่วงนั้นผีดิบสมุนซารูมานถูกระดมพลสู่สมรภูมิเฮล์ฟดีป แทบไม่เหลือใครเฝ้าฐานทัพ เมื่อเอ๊นท์บุกไปถึงประตูก็ถูกระดมยิงด้วยธนู พวกเขาจึงพังมันทิ้ง ซารูมานสุมไฟจากถ้ำใต้ดินเผาเอ๊นท์ไปหลายตัว แล้วเปิดแน่บหนีขึ้นไปหลบในหอคอย ทรีเบียร์ดและพรรคพวกโกรธมากจึงทำลายเขื่อนปล่อยน้ำไหลบ่าท่วมโพรงรอบหอคอย กระนั้นเอ๊นท์ก็ไม่อาจทำลายผนังหินออร์ธังค์ คล้ายกับมีเวทมนตร์อันแข็งแกร่งปกป้องจึงได้แต่ยืนคุมเชิงอยู่ห่างๆภายหลังจากพระราชา,พ่อมดขาว และ เอ๊นท์ หารือกันเสร็จจึงกลับมาพาคณะเดินทางเข้าไปถึงตีนหอคอย แกนดัล์ฟพยายามกล่อมซารูมานให้ยอมจำนน,เนรเทศตัวเอง ทิ้งกุญแจออร์ทังค์ และไม้เท้าไว้ ซารูมานเปล่งเสียงร่ายมนต์สะกดแต่กษัตริย์เธโอเดนไม่หลงเชื่อเข้าข้าง แกนดัล์ฟจึงทำลายอิทธิฤทธิ์เขาจนหมดสิ้น ไม้เท้าในมือซารูมานหักกระเด็น ตัวหงายล้มตึง,คลานสี่ขาหนีหัวซุกหัวซุน เวิร์มทังขว้าง พาลันเทียร์ ใส่ซ้ำแต่พลาดเป้า ลูกแก้วดำกระดอนลงตามขั้นบันไดกลิ้งหลุนๆเกือบตกหนองน้ำ โชคดีที่ฟิบปินตามไปเก็บได้ทัน ซารูมานปิดกุญแจประตูขังตัวเองไว้ข้างบน มีพวกเอ๊นท์คอยเฝ้าไม่ยอมให้หนีไปไหน ไม่ว่าจะเนิ่นนานเพียงใด จนต้นไม้เล็กๆ โดยรอบชามอ่างยักษ์เติบโตเป็นไม้แก่,ไม้ดงถูกขนานนามว่าป่า วอทช์วู้ด
3.
โฟรโด และ แซม ต่างปีนป่ายสันเขา เอมินมูอิล อันสูงชันและทุรกันดาร แทบจะหาทางลงสู่ทุ่งราบฝั่งตรงข้ามได้ยากยิ่ง โขดเขาสูงๆต่ำๆ ปกคลุมด้วยปุยเมฆ ทั้งคู่วนเวียนหาช่องทางที่สะดวกปีนลง แต่กลับพบว่าตนเองกำลังหลงทาง แซมเพิ่งเอะใจว่าตนพกเชือกพรายมาด้วย ทำให้หย่อนตัวลงหน้าผาชันง่ายขึ้น ทั้งคู่ลงมาถึงตีนผาด้วยความอ่อนล้าในความมืด ชั่วอึดใจก็มีร่างดำตะคุ่มคืบคลานตามมา แซมพุ่งตัวออกจากที่ซ่อนรวบตัวมันไว้ แม้ร่างกายจะผ่ายผอมราวสิงห์เฮโรอีน มันกลับตวัดตัวรัดบีบคอแซมจนได้
โฟรโดชักดาบสติงจ่อคอหอยเจ้าหนูผี จึงเห็นใบหน้าชัดเจนว่าคือ กอลลั่ม หรือ สมีโกล,ครั้งหนึ่งเคยเป็นฮอบบิทครอบครองแหวนเอกธำมรงค์เกือบ 500 ปี อำนาจมืดแห่งแหวนทำให้กอลลั่มกลายสภาพเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารังเกียจยิ่ง
กอลลั่มวิงวอนขอชีวิตโดยสาบานว่าจะรับใช้ฮอบบิท และป้องกันไม่ให้แหวนตกเป็นของ ซอรอน พร้อมทั้งอาสานำทางสู่มอร์ดอร์
หนทางเดียวซึ่งไม่มีผีร้ายสมุนซอรอนลาดตระเวนคือ ตัดผ่านบึงต้องห้าม ท่ามกลางกลิ่นเหม็นตลบอบอวน พื้นเลนเฉอะแฉะ เดินทางพรางตัวเฉพาะตอนกลางคืน ภายใต้หมอกลอยต่ำเหนือแอ่งน้ำดำครึ้ม มีถนนตัดสู่ทุ่งราบ ดากอร์ลัด,สมรภูมิรบโบราณตั้งอยู่เบื้องหน้าประตูใหญ่ยิ่งใกล้ดินแดนแห่งเงามหากาฬเพียงใด โฟรโดยิ่งรู้สึกเหนื่อยอ่อนคล้ายกับแหวนเพิ่มน้ำหนักขึ้นคอยถ่วงตัวไว้ โฟรโดล้มฟุบจมลงไปในบึง เขาพบซากศพ และแสงไฟวับแวมอยู่ใต้น้ำเต็มไปหมด ปีศาจนั่นลืมตา,กำลังจะใช้มือคว้าแหวนจากคอ แซมรีบดึงโฟรโดขึ้นมาได้ทัน กอลลั่มเฉลยให้ฟังว่าโบราณกาลเคยมีสงครามใหญ่ของเหล่ามนุษย์,พราย กับพวกผีร้าย รบพุ่งกันแรมเดือนจนทหารล้มตายมากมายหน้าประตูดำ ต่อมาเกิดน้ำท่วมใหญ่กลืนกินหลุมฝังศพ จนเป็นที่มาของชื่อ บึงมรณะ
กอลลั่มวิ่งเตาะแตะนำทางผ่านพงอ้อสูงสองด้าน แล้วก็หยุดกึก สูดจมูกฟุดฟิด ส่งเสียงซีดซาด พลันถลาตัวคลานเกลือกกับพื้นพร้อมฮอบบิทน้อย เสียงเล็กแหลมกรีดสะท้านดังมาจากกลุ่มเมฆเล็กๆ ภายใต้แสงจันทร์ อีแร้งยักษ์กระพือปีกร่อนลง ภูตแหวน,ไม่ได้ควบม้ากุบกับเหมือนก่อน ครั้งนี้มันเหินหาวลาดตระเวนเหนือน่านฟ้า โฉบบินนำข่าวกลับไปรายงานลูกพี่ที่มอร์ดอร์
โฟรโด แซม และ กอลลั่ม เดินต่อไปไม่ไหวจึงนอนหลับเอาแรงอยู่ใต้คูดิน แซมผวาตื่นเมื่อได้ยินเสียงกอลลั่มพูดต่อปากต่อคำกับตนเอง การต่อสู้ระหว่างความดี และความชั่วในใจไอ้หนูผีเดือดปะทุเสียง จับใจความได้ว่าถึงอย่างไรมันจะต้องช่วงชิง ของล้ำค่า กลับคืนมาให้จงได้ทั้งสามมาถึงสันเขา เอเฟลดูอัธ เบื้องล่างคือช่องเขาผีสิง มีหอคอย,กำแพงเชิงเทิน สร้างขวางไว้จากหน้าผาหนึ่งไปจรดอีกหน้าผาหนึ่ง มียามเฝ้าตรวจตราไม่ขาดระยะ ผู้ซึ่งจะผ่าน ประตูดำ ต้องรู้รหัสลับ หมดปัญญาที่ฮอบบิทน้อยจะแอบเข้าไปได้ ช่วงหนึ่งประตูเปิดต้อนรับกองทัพเหล่าทหารคนเถื่อนจากตะวันออก( ซอรอนเรียกระดมพลด่วน ) โฟรโดคิดจะฉวยโอกาสเดินปะปนเข้าไป แต่ถูกกอลลั่มห้ามไว้ โดยอ้างว่ายังมีทางลับอื่นซึ่งปลอดภัยกว่า..
จากทางสี่แพร่งดงไม้ดำผ่าน มินาสอิธิล,ป้อมปราการที่อิสซิลดูร์โอรสของเอเลนดิลสร้างขึ้น สู่ อิธิลิเอน,อุทยานแห่งอาณาจักรกอนดอร์ ช่วงพักเดินทาง แซม ลืมดับไฟหลังจากทำสตูกระต่ายเป็นอาหาร ควันลอยโขมงเป็นที่สังเกตเห็นของทหารเจ้าถิ่น พวกเขาจึงถูกล้อมจับ โฟรโดแจ้งว่าตนคือฮอบบิท มีภารกิจต้องผ่านทางนี้ เดิมมีพันธมิตรร่วมขบวน 9 คน แต่มีเหตุให้แยกย้าย และสูญเสียแกนดัล์ฟกับโบโรเมียร์นายทหารผู้นั้นแนะนำตัวว่าเขาคือ ฟาราเมียร์,น้องชายของโบโรเมียร์ หนทางแถวนี้ไม่ปลอดภัยนัก จึงให้ทหารองครักษ์ มับลุง กับ ดัมร็อด ช่วยคุ้มกัน ระหว่างนั้นขุนพลแห่งกอนดอร์นำทหารซุ่มโจมตีกองทัพอาณาจักรฮารัด,เหล่าคนดำผู้แปรพักตร์ไปรับใช้ซอรอน
การรบถึงขั้นตะลุมบอน ฝ่ายปรปักษ์แตกทัพ โอลิฟอนท์ หรือ มูมักแห่งฮารัด(ช้างไอยรา?)ตื่นสนามไล่เหยียบพวกเดียวกัน วิ่งหนีลูกธนูที่ถูกฝ่ายกอนดอร์ระดมยิงเผ่นจนป่าราบ
ฟาราเมียร์ และพลพรรคกลับมารับฮอบบิทเดินทางไปยังค่ายลับ เขาเริ่มรู้ระแคะระคายเกี่ยวกับปริศนาแห่งความฝัน ซึ่งแกนดัล์ฟอุตส่าห์ดั้นด้นมาค้นจากคัมภีร์โบราณถึงกอนดอร์ นั่นคือ ยมทูตแห่งอิสซิลดูร์ สิ่งที่โบโรเมียร์ปรารถนาจะครอบครองเพื่อนำชัยมาสู่มินาสทิริธ ฟาราเมียร์สัญญาว่าจะไม่ใช้อาวุธเจ้าอสูรเพื่อตนเองและหมู่คณะ
โฟรโด และ แซม ถูกผูกตาก่อนเดินทางไปถึงแผ่นดินแห่งธารน้ำตกเพื่อหลบซ่อนในถ้ำ ฟาราเมียร์รู้สึกเศร้าใจเมื่อรู้ความจริงว่าโบโรเมียร์พยายามแย่งชิง แหวน จากโฟรโด แต่ก็นึกไม่ถึงเช่นกันว่ายอดแห่งแหวนได้ปรากฏอยู่ต่อหน้าเขาแล้ว อำนาจมืดเกือบทำให้เขาคิดช่วงชิงจากโฟรโด เพื่อสานฝันโบโรเมียร์ให้เป็นจริงฟาราเมียร์ปลุกโฟรโดแต่เช้า พาเดินไปปากถ้ำ ฝั่งตรงข้ามคือ น้ำตกต้องห้าม เจ้ากอลลั่มกำลังจับปลาเขมือบบนลานหิน หารู้ไม่ว่ากำลังตกเป็นเป้าพลธนู ฟาราเมียร์รู้ดีว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้คือผู้ติดตามฮอบบิทมาห่างๆ ลูกน้องเขาพยายามจับตัวมันแต่ไม่ได้สักที โฟรโดร้องขอชีวิตกอลลั่มในฐานะผู้นำทาง ฟาราเมียร์ยอมยกโทษให้ ทั้งสามถูกปิดตา,นำตัวออกจากถ้ำ ผ่านพ้นอุโมงค์ และบันไดสู่พื้นดินใต้แมกไม้ ฟาราเมียร์กล่าวอำลาและเตือนฮอบบิทอย่าเพิ่งมุ่งหน้าไปทางตะวันออก ขอให้อาศัยร่มเงาป่ากำบังตัวไปก่อน..ต่างแยกย้ายกันไปตามภารกิจข้างหน้า
กอลลั่มคิดล่อลวงฮอบบิทน้อยให้เดินทางไปช่องเขาปีศาจ ขึ้น บันไดแห่งคิริธอุงโกล สู่ถ้ำมืด เพื่อสังเวย ชีล็อบ,นางพญาแมงมุม..!
end text by piraChan : The Two Towers Movie-Script >>
credit : 1.วัลลี ชื่นยง,ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์ ตอนที่ ๒ หอคอยคู่พิฆาต,อมรินทร์ 2.Movietime Special 3.Starpics sp.597,598
