Apocalypse Now
play Apocalypse Now flash title click- ->click flash 152 kb.
5.
    
     " ผมไม่ค่อยได้ใช้บอร์ดเบาๆเท่าไหร่ เคยแต่ใช้แบบหนักๆ " คิลเล่อร์คุยกับแลนซ์
     " เข้าใจครับ มันพุ่งดี "
     " แล้วคุณชอบแบบไหนล่ะ? "
     " แบบหนักๆ "
     " จริงเหรอ "
     " ใช่ "
     " ผมคิดว่าพวกหนุ่มๆชอบใช้เบาๆ "
     " คุณจะพุ่งขึ้นยอดคลื่นไม่ได้ถ้า.. "
     " เดี๋ยว " ผบ.พูดวิทยุ " อินทรีเหาะ นี่ บิ๊กดุ๊ก ตอนนี้เราถึงที่หมายแล้ว อินทรีเหาะ พุ่งไปที่ 2-7-0 เตรียมเข้าถล่ม"
     " เลิกกัน บิ๊กดุ๊ก เรากำลังเข้าไป " เสียงจากปลายทางตอบรับ

     " ขอต้อนรับสู่แสงอาทิตย์ยามเช้า อีก 1 ไมล์ ก่อนถึงเราจะเปิดเพลง " ผบ.กลับมาคุยกับแลนซ์ต่อ
     " เพลงเหรอ? " แลนซ์โคตรงง(เปิดทำไมวะ)
     " ใช่ ของ แวกเน่อร์ เอาไว้ขู่ไล่ไอ้กงให้ออกมา ลูกน้องผมชอบ "
     " นี่เขากำลังจะเปิดเพลง " แลนซ์บอกเพื่อน

     " ทำไมนายถึงนั่งบนหมวก " พลทหารหนวดข้องใจพลปืนหนุ่มที่ถอดหมวกมานั่งทับ
     " จะได้ไม่ถูกยิง ไข่ ยังไงล่ะ " เคี้ยวหมากฝรั่งหนึบหนั่บต่อ ทำเอาคนถามหัวเราะก๊ากเลียนแบบมั่ง

     " บิ๊กดุ๊ก 6 เรียก อินทรีเหาะ ได้ฤกษ์ สงครามจิตวิทยา เปิดเพลงให้ดังเลย โรเมโอ ฟ็อคทร็อก จะเต้นรำกันมั้ย?"
     ม้วนเทปหมุนผ่านหัวอ่าน เสียงเพลงคลาสสิกวงออเคสตร้าบรรเลงผ่านลำโพง ฝูงฮ.แปรขบวนเรียงแถวหน้ากระดาน
     " เล่นวินด์เซิร์ฟ? "แลนซ์มองดูคลื่นน้ำ
     พลปืนนั่งริมกราบซ้าย-ขวาของฮ.เคาะแม็กกาซีนบรรจุปืนเอ็ม 16 ลูบปืนกลเตรียมพร้อม..
     ทหารเวียตกงสั่งครูและเด็กนักเรียนลงไปหลุมหลบภัย ตีระฆังเตือนถึงอันตราย ดนตรีบรรเลงเร่งเร้า เสียงนักร้องโซฟาโน่โหยหวนมาแต่ไกล ฮ.ลดระดับบินต่ำเลียดผิวน้ำ ทหารเวียตกงโดดลงจากสะพานหาที่กำบัง จีไอ.ยิงจรวดจากอากาศสู่พื้น ลั่นกระสุนปืนกลจากฮ.ใส่เป้าหมายริมชายหาดแบบไม่ยั้ง กระท่อมหลายหลังถูกระเบิดถล่มไฟลุกโชน
     " มีปืนกล 50 อยู่ในที่โล่ง " ทหารระดมยิงด้วยปืนเอ็ม 16 ลงไป
     " ผมเห็นอาวุธหนักข้างล่างแล้ว ผมจะลงไปเก็บมันทิ้ง "
     ไม่ทันไร ฮ.ลำหนึ่งถูกปืนกลจากบังเกอร์เวียตกงยิงตก แต่ก็ถูกฮ.อเมริกันตามมาล้างแค้นฉับพลัน
     " 6-4-1-0 เรากำลังอยู่เหนือหมู่บ้าน มีรถยนต์อยู่หนึ่งคัน เราจะเก็บมันทิ้ง "
     " ดีมาก เหยี่ยว ทำดีมาก " คิลเล่อร์ชม " เรียก ไมค์ 20 ไมค์ ตรงแนวต้นไม้นั่นดีมั้ย ระเบิดให้เป็นคลื่นไปเลย "
     " มีรถบนสะพาน มีปืนกลหนักติดอยู่ ผมกำลังกำจัดมัน "
     " บิ๊กดุ๊ก 6 เคลียร์สถานที่ กำลังจะลงไป "
     จรวดยิงถูกเป้าหมายอย่างจัง รถบรรทุกระเบิดตีลังกาตกสะพาน คิลเล่อร์จิบกาแฟอย่างเลือดเย็น
     " ยิงได้สวย บิล " ไมค์

     " ระยำ ไม่มีอะไรถอยออกมา " คิลเล่อร์ตะโกนบอกพลทหารที่นั่งเบาะหลัง " ไม่มีอะไรแค่ไฟนิดเดียว ไม่เป็นไร ไม่มีใครเป็นอะไรนะ แลนซ์ คุณปลอดภัยหรือเปล่า? "
     " ไม่เป็นไรครับ "
     ฮ.ร่อนลงพื้น ปล่อยควันสีเหลืองอำพราง ขณะทหารราบวิ่งลงไป ต่างหาที่กำบังก้มลงหมอบ กระสุนปืนค.ตกใส่เป็นแห่งๆ สะกัดกั้นศัตรูผู้รุกราน
     " ผมไม่ไป " ทหารหนุ่มตะโกนลั่น ไม่กล้าลงฮ. จึงถูกนายสิบกระชากคอเสื้อลากตัวสู่สมรภูมิรบ กองกำลังจีไอ.ดาหน้ายึดพื้นที่พวกเวียตกง
     " มีโรงเรียนอยู่ที่จัตุรัส พวกเราอยู่ที่นั่น "
     " นี่ดุ๊ก 6 มีคนเจ็บอยู่ข้างล่างนั่น "

     " ไปเอาเปลมาที "
     " ฉันทนไม่ไหวแล้ว " พลทหารเคราะห์ร้าย ขาโดนสะเก็ดระเบิดเละ
     " ฉีดมอร์ฟีน 7-4-2 " แพทย์ทหารกับเพื่อนมะลุมมะตุ้ม ตัดขากางเกงออกเทน้ำล้างแผล เหยื่อยังคงร้องลั่น ชาวบ้านสวดมนต์เอาใจช่วย
     " เปลอยู่ไหน? " พลวิทยุ
     " ฉีดมอร์ฟีน 7-4-2
" อีกคนตะโกนลั่น
     " เปลอยู่ไหน? "

     " ผมจะลงไปรับคนเจ็บนำส่งโรงพยาบาล จะลงใน 15 นาทีนี้ "
     " มีคนเจ็บอยู่กับบิ๊กดุ๊กแล้ว " ลานพื้นคอนกรีตหน้าโรงเรียนควันลอยโขมง
     ฮ.ลำหนึ่งค่อยๆลงจอดบนพื้นโล่ง พลทหารช่วยกันแบกเปลพาคนเจ็บขึ้นไปส่ง พวกเขาไม่ทันระวังตัว ปล่อยให้หญิงสาวชาวเวียตนามโยนระเบิดมือใส่
     " มันมี น้อยหน่า หลบเร็ว..! " ทหารคุ้มกันต่างวิ่งหนีเอาตัวรอด
     ฮ.ระเบิดตูม แหลกทั้งลำ..!
     " นางนั่นมันชั่ว ฉันจัดการเอง " คิลเล่อร์แค้นจัด บินวนกลับมา " อีเวรอยู่นั่น จอห์นนี่ ปล่อยนะ ฉันจะฆ่ามันเอง " กดปืนกลมือยิงศัตรูจนร่างพรุน " ที่นี่ร้อนระยำเลย ฉันกำลังจะยิงทิ้งทั้งหมด ทิศทาง 3 น. ยิงให้หมด " สั่งพลปืนระดมยิงแนวต้นไม้กำบัง
     " เมย์เดย์ เรากำลังจะลง หางใบพัดเราเสียหาย " ฮ.หมุนติ้ว

6.

     " เป็นยังไงบ้าง " คิลเล่อร์
     " ตื่นเต้นมากครับ " แลนซ์
     " ไม่ใช่ คลื่น ต่างหาก คลื่น " ชี้ลงไปชายหาด
     " ครับ "
     " ดูนั่นสิมีคลื่นแยก 2 ทาง ดูสิ สูงสัก 6 ฟุตได้มั้ง "
     ฝูงฮ.ร่อนลงจอดทีละลำ ปล่อยควันสีเหลือง และแดงปลิวตลบ คิลเล่อร์ก้าวลงไปสำรวจพื้นที่
     " มาแล้ววว .. ตูม " ทหารราบก้มตัวหมอบติดพื้น เมื่อถูกกระสุนปืนค.ตกใส่ ส่วนผบ.จอมโหดยืนจังก้าไม่หวาดหวั่น
     " ตรงนี้ร้อนมาก ผมว่าเล่นวินด์เซิร์ฟที่อื่นดีกว่า " ทส.แนะนำ(ปอดแหก)

     " แกรู้เรื่องเล่นกระดานโต้คลื่นเหรอ แกมาจากนิวเจอร์ซี่นะ ระยำ..! มานี่สิ เปลี่ยนชุด "
     " ตอนนี้เลยเหรอครับท่าน " พลทหารนักเล่นกระดานโต้คลื่นย่องมารายงานตัว

     " ฉันอยากจะรู้ว่าคลื่นนี่มันจะแรงแค่ไหน? "
     " ผมว่าแถวนี้ ตอนนี้ยัง รก อยู่นะครับ "
     " เอ็งอยากจะเล่นวินด์เซิร์ฟมั้ย "

    " อยากครับ "
     " อย่างนั้นดีล่ะ คุณจะเล่นวินด์เซิร์ฟ หรือคุณจะไปรบต่อ ว่ามา? ต้องอย่างงั้น ไปได้ ฉันจะยิงคุ้มกันให้ ไปเอาบอร์ดมาเผื่อ แลนซ์ ด้วย(บัดดี้โกยอ้าว) แกอย่าทำอะไรจนกว่า ต้นเรื่อง จะมาถึงที่นี่(สั่งทส.) แลนซ์ พนันได้เลยว่าคุณต้องอยากเล่นจนตัวสั่นแล้ว "
     " อะไรนะ " แลนซ์รีบลุกขึ้นจากท่าหมอบราบ
     " เห็นมั้ยว่าคลื่นมันแยกไปคนละทาง คนหนึ่งก็ตามไปทางซ้าย ลื่นเลย คุณคิดยังไง? "
     " ผมว่าเราน่าจะรอน้ำขึ้นก่อนนะครับ " แลนซ์ชิ่งหนี
     " แลนซ์ มาสิ ดูนั่น " คิลเล่อร์ชี้นิ้ว
     " มาแล้ววว .. ตูม " กระสุนปืนพวกเวียตกงระดมยิงมา ทำเอา แลนซ์ หัวหด
     " อีก 6 ชม.น้ำถึงจะขึ้น " คิลเล่อร์ชักยั้ว " อยากจะรออยู่ที่นี่ตั้ง 6 ชม.อย่างนั้นเหรอ? "

     " หัวหน้า(รท.วิลลาร์ด)ครับ ดูนั่น " คลีน เห็นเรือของพวกเขาถูก ฮ.ยกลงมา ปลดสลิงทิ้งลงแม่น้ำ
     " เอาล่ะ พวกเราเลิกหลบได้แล้ว เอาเลย ไปเลย " คิลเล่อร์ตะโกนใส่โทรโข่ง กระตุ้นทหารหาญ หนึ่งในนักเล่นกระดานโต้คลื่นกำลังโชว์ลีลา เผอิญดวงซวยมีลูกระเบิดตกใส่จมมิด " ควย..! " คิลเล่อร์เสียหน้า
     " คุณไม่คิดหรือว่ามันเสี่ยงเกินไป ที่จะไปพักเล่นกัน " รท.วิลลาร์ดขัดคอ
     " ถ้าฉันบอกว่า เล่น เซิร์ฟตรงนี้ปลอดภัย หาดนี้ก็จะปลอดภัยที่จะเล่น(ย้ำ) ฉันไม่กลัว ฉันจะเล่น ฉันจะโชว์ให้ดู " ลุกขึ้นถอดเสื้อ " เอาวิทยุมาซิ นี่ บิ๊กดุ๊ก 6 ฉันต้องการให้ระเบิดแนวต้นไม้ "
     " เลิกกัน บิ๊กดุ๊ก 6 1,2,3,4 พร้อม " เครื่องบินตรวจการณ์รับทราบ
     " ระเบิดให้มันเละไปเลยลูกพ่อ "
     " พวกเขาต้องการ นาปาล์ม ใกล้กับต้นไม้ ช่วยหย่อนลงไปหน่อยได้มั้ย " กองบัญชาการลอยฟ้าบนเครื่องบินเอแว็คสั่งฝูงบินขับไล่เอฟ.111
     " เลิกกัน 1 - 3 กำลังลงไปทิ้ง นาปาล์ม ถล่มที่แนวต้นไม้ข้างล่าง เลิกกัน เราไปแล้ว "
     " ทิ้งทั้งหมดที่มีอยู่เลย ไม่ต้องห่วงเราจะกวาดแถวนี้ให้สะอาด ไม่ต้องกลัวหรอก เดี๋ยวก็ได้เล่นแล้ว " คิลเล่อร์พูดปลอบขวัญ
     " บิ๊กดุ๊ก 6 นี่ พิราบ 1 -3 คุณมีเวลา 30 วินาที ให้พวกคุณถอยไปและหมอบลง "
     พลันเครื่องบินขับไล่ไอพ่นก็ทิ้งระเบิดนาปาล์มลงที่เป้าหมาย เปลวไฟโหมกระพือยาวเหยียด เผาไหม้ป่าชายเลน..
     " แลนซ์ ดูนั่น เห็นมั้ย ได้กลิ่นมั้ย? " คิลเล่อร์ยืนเท้าสะเอว
     " อะไร "
     " นาปาล์มไงลูกพ่อ ไม่มีอะไรในโลกนี้แบบที่ฉันชอบ กลิ่นนาปาล์มตอนเช้าๆ ครั้งหนึ่งเราเคยทิ้งระเบิดใส่ภูเขาอยู่นาน 12 ชม. พอเลิกฉันก็เดินขึ้นไป เราไม่เจอศพที่ถูกเผาไหม้แม้ศพเดียว ได้กลิ่นมั้ย กลิ่นเบ็นซินทั้งภูเขาเลย กลิ่นมันเหมือน ชัยชนะ (กระสุนปืนค.ตกใส่ใกล้ๆ รท.วิลลาร์ดผวา) วันหนึ่งสงครามนี้จะต้อง ยุติ "

7.

     เรือลาดตระเวนแล่นลึกเข้าไปยังต้นน้ำ
     " แลนซ์ เปิดไฟสิ ยกขึ้นสูงหน่อย สูบบุหรี่มั้ย? " ฟิลลิปส์
     "..วันหนึ่งสงครามนี้จะต้องยุติ ก็เป็นสิ่งที่ดีสำหรับพวกเด็กหนุ่มที่อยู่บนเรือนี้ พวกเขาตั้งหน้าตั้งตารอวันกลับบ้าน.."
     " ผู้กอง "
     "..ปัญหาก็คือ ผมกลับไปที่นั่น และผมรู้ว่ามันจะไม่มีอีกเป็นหนที่ 2.."
     " ได้เวลาเมาแล้ว " ฟิลลิปส์เห็น รท.วิลลาร์ดปิดม่านเรือ ไม่อยากให้ใครรบกวน " ได้เลย เยี่ยมอยู่แล้ว "
     " ใช่ " ลูกน้องรับบุหรี่อัดกัญชาคนละมวน
     "..ถ้าเขายอมรับวิธีรบแบบ คิลเล่อร์ ผมสงสัยว่าจริงๆแล้ว ทำไมเขาถึงคิดกำจัด เคิร์ท คงไม่ใช่แค่เพราะเขา บ้า หรือเป็น ฆาตกร " รินเหล้าใส่แก้ว ยกขึ้นดื่ม " ถ้าไม่อย่างนั้นทุกคนก็โดนเหมือนกัน.."
     อาทิตย์ตกดินทอแสงสลัวลอดผ่านบรรดาต้นมะพร้าวริมตลิ่งของลำน้ำที่เรือแล่นผ่าน
     "..ผู้หญิงคนนี้กลายเป็นเมียน้อยเขา ฉันว่าเขาไม่เคยเจ็บตัวเพราะผู้หญิง..ผมเดินเข้าไปในป่าหามะม่วง แล้วก็เจอ ราเคล เวลช์ (ดาวโป๊) แล้วผมก็ทำครีมพุดดิ้งมะม่วงน่ากิน รู้มั้ยครีมมันเปรอะอยู่ทั่วตัวของเรา.."

     " ผู้กองผมอยากจะไปเก็บมะม่วง " พ่อครัวเปรย
     " อย่าไปคนเดียวก็แล้วกัน " ฟิลลิปส์
     "..คุณต้องไม่อยากไปคนเดียวแน่ ถ้าคุณรู้ว่าเขต ป่าสงวน เป็นยังไง?.." รท.วิลลาร์ดลุกขึ้นสะพายปืน
     " มี งูพิษ แถวนี้หรือเปล่า " ฟิลลิปส์แซว

     " ให้ตายเถอะ ฉันจะไปเก็บมะม่วง " พ่อครัวหัวเสีย

     " อะไรครับ " พ่อครัวหิ้วถังพลาสติก เดินตามหลัง รท.วิลลาร์ด
     " ทำไมเขาถึงเรียกคุณอย่างนั้น "
     " เรียกอะไรครับ "
     " ก็ พ่อครัว ไง เพราะคุณชอบ มะม่วง เหรอ? " รท.วิลลาร์ดพูดแก้เหงาในบรรยากาศมืดทึบน่ากลัว
     " ไม่ใช่ครับ ผมเป็นพ่อครัวจริงๆ ผมเป็น ซอสซิเย่ "
     " ซอส อะไรนะ "
     " คืออย่างนี้ครับ ผมมาจากนิวออลีนส์ ผมถูกเลี้ยงให้เป็นซอสซิเย่ ซอสซิเย่ผู้ยิ่งใหญ่ " เดินแหวกกิ่งต้นไม้หญ้ารกชัฏ
     " อะไรคือ ซอสซิเย่ "
     " เราคือผู้เชี่ยวชาญเรื่องซอสครับ ต้องมีต้นมะม่วงแถวนี้แน่ๆ " ปีนข้ามรากต้นไม้ขนาดมหึมาที่โผล่พ้นพื้นดิน " แล้วผมก็คิดจะไปปารีส ไปเรียนในโรงเรียนทำอาหาร แล้วผมก็จะได้เป็นตัวเป็นตนเสียที แต่มาเป็น ทหาร เพราะได้ยินว่าเขามีอาหารให้ดีกว่า โรงเรียนทำอาหารทำอีก "
     " จริงเหรอ แล้วไง " ผู้กองปีนข้ามต้นไม้ที่ล้มขวางทาง

     " คุณคงไม่อยากรู้หรอก " หยุดเดิน " เขาให้เราตั้งแถวอยู่หน้ากระดูกซี่โครงวัว พวกเขาก็ตั้งแถวดูมัน เป็นเนื้อที่ดีจริงๆ " ยืนเยี่ยวสบายอารมณ์ " จริงๆนะ เนื้อติดกระดูกสวยมาก เยี่ยม " รท.วิลลาร์ดนั่งรอบนขอนไม้ สายตาสอดส่ายไปรอบๆ มือกำเอ็ม 16 อาวุธคู่ชีพไว้แน่นพังพ่อครัวเล่าต่อ
     " ต่อมาเขาก็โยนเนื้อพวกนั้นลงไปในหม้อใบใหญ่ ทิ้งหม้อต้มจนเดือด ผมมองดูข้างในมันกลายเป็นสีเทาไปหมด ผมไม่อยากจะเชื่อมันเลย " พ่อครัวรูดซิปกางเกง รท.วิลลาร์ดได้ยินเสียงสวบสาบจึงลุกขึ้น
     " ผมก็เลยไปเรียน โรงเรียนช่างวิทยุ แต่เขากลับให้เครื่อง.." ถือปืนย่องตามผู้กอง
     ต่างคนแทบไม่หายใจ เดินไปตามที่มาของเสียงประหลาด
     " เวียตกงเหรอ? " พ่อครัว
     " ระวัง เสือ..! " รท.วิลลาร์ดเห็นเงาตะคุ่มแล้วมันกระโจนใส่
     " เสืออ อ อ " พ่อครัวสติแตก ยิงปืนมั่วซั่ววิ่งหนี

     " แลนซ์ ลุกขึ้นเร็ว คลีน ประจำเอ็ม 60 " ฟิลลิปส์
     " พร้อมครับ "
     " พ่อครัวเร็ว "
     " ไอ้เสือระยำ..! " พ่อครัวกระโดดขึ้นเรือ
     " ผู้กองเร็ว..! "
     " ออกเรือได้ " รท.วิลลาร์ด

     " แกพูดถูกอย่าออกจากเรือ " พ่อครัวรู้ซึ้ง
     " คลีน หันเอ็ม 60 ไปข้างหน้า " ฟิลลิปส์
     " อะไรนะ มีอะไร " แลนซ์
     " ฉันน่าจะจำได้ว่า อย่าลงจากเรืออีก อย่าออกจากเรือเป็นอันขาด "
      คลีน ระดมยิงกระสุนเข้าไปในป่า
     " มันมีกี่คน? " ฟิลลิปส์ซัก
     " ไอ้เสือเวร..! " พ่อครัวตะโกนลั่น
     " อะไรนะ เสือระยำ " คลีนชะงัก
     " เสือเหรอ? " ฟิลลิปส์งง
     " ฉันไม่ได้มาสู้กับมัน ไม่อยากเจอไอ้นี่พับผ่า " พ่อครัวถอดเสื้อยืดออก แหกปาก " กระทืบฉันได้เลย เพราะฉันอยากออกไปเอง (โยนเสื้อทิ้ง) ฉันไม่ได้อยากจะเจอมันเลย ฉันไม่เอาแล้ว ฉันไม่ได้ถูกฝึกมาให้เจอเสือ ระยำเอ๊ย ฉันอยากจะเป็นแค่กุ๊ก ฉันเรียนมาเป็นกุ๊ก "
     " เอาล่ะ แกไม่เป็นไรแล้ว " ฟิลลิปส์ปลอบ
     " ทุกอย่างเรียบร้อย ดีแล้ว ทุกอย่างจะดีเอง " แลนซ์
     " อย่าลงจากเรือนะ " คลีนแซว
     " เสือ..! ไปก่อนนะ ไปล่ะ " พ่อครัว

8.

     "..อย่าออกจากเรือเป็นอันขาด ให้ตายสิ..! ถ้าคุณไม่อยากวิ่งป่าราบ เคิร์ท ลงจากเรือ ทิ้งภาระทุกอย่าง เกิดอย่างนั้นได้ยังไง เขาเห็นอะไรเมื่อมาที่นี่ครั้งแรก อายุแค่ 38 (รท.วิลลาร์ดเปิดดูข่าวนสพ.เก่าๆ ที่ถูกตัดออกมา และรูปถ่ายขาวดำ)
     ถ้าคุณอยู่หน่วย กรีนเบเร่ท์ คุณไม่มีทางได้ยศมากกว่าพันโท เคิร์ท รู้ว่าเขาทิ้งอะไรไป ยิ่งอ่านมากเท่าไหร่ ผมรู้สึกเข้าใจ และชื่นชมเขามากขึ้น ครอบครัวและเพื่อนเขาไม่มีวันเข้าใจ และไม่มีทางพูดให้เขาเปลี่ยนใจ เขาขอย้ายถึง 3 ครั้ง พยายามอ้างเหตุผล เขาเลยต้องขู่ว่าจะลาออก พวกเขาถึงยอม(พลิกดูเอกสารทางราชการ)

     เด็กที่หนุ่มที่สุดในชั้นเรียนของเขา เพิ่งจะอายุได้ครึ่งของเขา พวกเขาต้องคิดว่า เคิร์ท เป็นคนแก่นิสัยประหลาดที่คอยเคี่ยวพวกเรา(ส่องไฟฉายดูใบประกาศนียบัตรต่างๆ)
     ผมก็เคยคิดแบบนี้ และเกือบจะเสียอนาคต ระยำ..! เขาเป็นคนปิดฉากมัน ทั้งๆที่เขาสามารถไปเป็นนายพลได้ แต่เขากลับเลือกทางของเขาเอง.."

     
     " สวัสดี อีวา วันนี้เจอเรื่องใหม่ ฉันเกือบถูกเสือกิน เป็นเรื่องระยำที่ไม่น่าเชื่อ เรานำผู้กองวิลลาร์ดล่องขึ้นมาตามแม่น้ำ แต่เขาไม่ยอมบอกว่าเรากำลังจะไปที่ไหน " พ่อครัวนั่งเขียนจดหมายอยู่ท้ายเรือ คลีน ฮัมเพลงเบาๆ " ฉันคิดว่าเธอคงได้ยินมาแล้วก่อนหน้านี้ว่า.."

     "..ตุลาคม 1967 ด้วยคำสั่งพิเศษจากบ้านคอมตุม ขององค์กรที่ 2 เคิร์ท ได้ทำให้ ปฏิบัติการทูตสวรรค์ ที่ทำงานร่วมกับกองกำลังพื้นเมืองประสบผลสำเร็จ แต่ผลงานไม่ได้รับการยอมรับ เขาก็เลยวางแผนแล้วทำมันเอง ให้ตายสิ..! พวกเขาก็เลยคิด เก็บ เขาขึ้นหิ้งสำหรับเรื่องนี้ แต่พอถูกพวกนักข่าวแฉ พวกเขาก็เลยเลือนยศ เคิร์ท เป็นพันโทแทน คนเรามักมีเรื่องระยำซัดกระหน่ำ เข้ามาในเวียตนามคุณต้องมีปีกถึงจะหนีพ้น.."
     แสงสปอตไลท์หลายดวงสว่างวาบเข้ามาในเรือ เสียงกลองดังถี่รัวมาแต่ไกล หลอดไฟดวงเล็กๆ ประดับประดาเหนือแพลตฟอร์มราวกับมีมหกรรมคอนเสิร์ต
     " เป็นภาพที่หาดูได้ยากกลางป่าเหี้ยๆแบบนี้ พวกเขารู้มั้ยว่าเรามา " คลีน
     " แล้วผมจะไปตรัสรู้ได้ยังไง " ผู้กอง

     " มีใครได้ยินผมมั้ย ฮัลโหลเทสต์ " เสียงเอคโค่ดังจากลำโพง
     " พระเจ้า..! " พ่อครัวตะลึง

     " เอากลับเข้าไปในรถก่อน " พลทหารที่อยู่บนท่าเรือสั่งจับกัง
     " อะไรนะ เราต้องเอาของทั้งหมดนี่ลงจากรถ " อีกฝ่ายสับสน

     " เคยมาที่นี่ก่อนหรือเปล่า พ่อครัว "
     " พนันได้เลย สนุกแน่คืนนี้ "
     " แหงอยู่แล้ว ดูมอเตอร์ไซค์นั่นสิ "
     " ยามาฮ่า ซูซูกิ " คลีนเดินเข้าไปใช้มือบิดแฮนด์
     " เยี่ยมเลย ใช่แล้ว สุกี้ยากี้ มาดูนี่สิ "

     " ต้องเป็นคนนี้แน่ " ฟิลลิปส์
     " รออยู่นั่นก่อน " รท.วิลลาร์ดเหลียวมองบนเวทีซึ่งมีไฟเปิดสว่างจ้า
     " ดีเซล 3 ถัง สำหรับ พี.วี.อาร์. " คลีน
     " อะไรวะ ตอนนี้กำลังยุ่ง หลีกไปก่อนเถอะ หมดเวลาแล้วนั่น นายต้องการอะไร? " พลทหารช่างโวยวาย
     " มีคาราบาวแดงมั้ย? " พ่อครัว
     " คาราบาวแดงเหรอ มีสิ จะเอาเท่าไหร่? "
     " จ่าครับ " คลีนทวง
     " ปลายทางที่ไหน "
     " ผมไม่รู้จะไปไหน " คลีนเว้าซื่อๆ
     " อย่าดีกว่า ผมช่วยอะไรไม่ได้ ถ้าไม่รู้ปลายทางที่จะไป "

     " จ่า " รท.วิลลาร์ดเรียก
     " ไม่รู้จะไปไหน แล้วจะให้น้ำมันได้ยังไง " บ่นงึมงำ
     " จ่า คนๆนี้มากับฉัน ปลายทางระบุแล้ว และนี่หนังสืออนุญาตจากกองสารนิเทศ คอมเซ็ค " ผู้กองชักจะรำคาญ
     " ได้ครับ แต่คืนนี้มีงานนะครับก็ 8 เหรียญสำหรับเจ้าอูฐนั่น "
     รท.วิลลาร์ดทนลีลายียวนไม่ไหว กระชากคอเสื้อพลทหารลงมาจากเคาน์เตอร์ " ฉันขอแค่นี้ น้ำมันเท่านั้น "
     " ได้เลยครับ ขอโทษสำหรับเรื่องนั้น คืนนี้มีเรื่องวุ่นไปหมดเลย เอาใบนี้ไปยื่นให้ที่โต๊ะผู้จัดการ แล้วเขาจะจัดการให้เอง เดี๋ยว พวกคุณต้องการที่นั่งด้านหน้าสำหรับโชว์นี้มั้ย อยากมั้ย? "
     " โชว์อะไร " คลีนสนใจ
     " โชว์ที่นี่ พวก บันนี่ "
     " บันนี่ อะไร "
     " จาก เพลย์บอย ผู้กองนี่อภินันทนาการ อย่าโกรธผมเลยนะครับ " ส่งขวดวิสกี้ให้
   
    next chapter >>
            

chapter [ 1- 4 ] [ 5 - 8 ] [ 9 - 12] [ 13 - 17 ]
Pirachan : พิรฌาน