the silence of the lambs
play The Silence of the Lambs flash title click- ->click- ->play flash sliding pictures 105 KB.
4.

ดร.ชิลตัน ผู้ไม่มีปริญญาแพทยศาสตร์บัณฑิต(พบ.)กำลังขาย ดร.เล็คเตอร์ให้กับ สว.มาร์ติน เพราะอยากดัง และอิจฉา ดร.สติเฟื่องสุดขั้วหัวใจ     ดร.ชิลตันตรวจดูจม.ติดต่อส่วนตัวของดร.เล็คเตอร์ เขาดึงเครื่องดักฟังขนาดเล็กจากใต้โต้ะ
     " คุณคิดว่าจะได้เดินเล่นบนชายหาดอย่างงั้นเหรอ ไม่มีทาง ผมโทรถึงสว.มาร์ตินเรียบร้อยแล้ว เธอไม่รู้เรื่องข้อตกลง พวกเอฟบีไอ.หลอกคุณ ขอให้บอกชื่อฆาตกรผ่านผมเท่านั้น (ดร.เล็คเตอร์มองปากกาที่วางบนผ้าขนหนู) ไม่เช่นนั้นคุณจะไม่มีวันพ้นตะราง "
     
" ชื่อแรกของเขาคือ หลุยส์ ที่เหลือผมจะบอกท่านสว.เอง "

     เครื่องบินกรัมแมนกัลฟ์สตรีมพาดร.เล็คเตอร์สู่เมมฟิส แลนดิ้งไปทางโรงเก็บของแอร์เนชั่นแนลการ์ดห่างจากตัวสถานี
     
รถพยาบาลบริการฉุกเฉินกับรถลิมูซีนรออยู่ภายในก่อนแล้ว ดร.เล็คเตอร์ถูกเข็นลงจากเครื่อง เขาถูกพันธนาการด้วยสายรัดผ้าใบ และสวมหน้ากากฮอกกี้ ปากกาดร.ชิลตันหายขณะจะเซ็นแบบฟอร์มย้ายคุกให้กับตำรวจท้องที่ เขารีบแนะนำดร.เล็คเตอร์ต่อสว.มาร์ติน(อยากได้หน้าเต็มที่)
     " ดร. ฉันมีลายลักษณ์อักษรรับรองสิทธิของคุณ จะอ่านให้ฟังก่อนเซ็นชื่อ "
     " ผมไม่ยอมให้เสียเวลาของ แคเธอรีน ไปกับการต่อรองเรื่องจิ๊บจ๊อยแบบนี้ ครอว์ฟอร์ด และ สตาร์ลิ่ง ทำให้ผมเสียเวลามากพอแล้ว ผมได้แต่ภาวนาอย่าให้แม่สาวสตาร์ลิ่งมารบกวนผมอีกเลย ขอให้ผมช่วยคุณเถอะ ผมไว้วางใจคุณเมื่อเสร็จเรื่องแล้ว "
     
" ฉันให้สํญญา "
     " ชื่อจริงของ บัฟฟาโล บิล คือ หลุยส์ เฟรนด์ ผมพบเขาแค่ครั้งเดียว เขาถูกนำตัวมาบำบัดราวเมษา หรือพฤษภา 1957 โดยคนไข้เก่าของผม เบนจามิน ราสเฟล เขาเป็น เกย์ คู่ขากัน ราสเฟลตื่นตระหนกเมื่อ หลุยส์ ฆ่าหั่นคอ คลอส ,คู่สวาทคนหนึ่งด้วยความหึงหวงแล้วถลกหนังทำเป็นผ้าปูโต๊ะ "
     
" เราต้องการที่อยู่ และรูปพรรณเค้า " จนท.

     " บอกผมซิท่านสว. คุณให้นม แคเธอรีน เองรึเปล่า "
     
" อะไรนะ " สว.มาร์ตินงงเต็ก นึกฉุนกับคำถามห่ามๆ
     
" คุณให้เธอ ดูด นมหรือเปล่า "
     
" ฉันให้เอง ใช่แล้ว "
     " ทำให้หัวนมคุณกร้าน ใช่มั้ย "
     " ปัดโธ่ ไอ้โรคจิต " จนท.
     " คนที่ถูกตัดขาก็ยังรู้สึกเสียว เวลาลูกสาวคุณดูดนม คุณ เงี่ยน หรือเปล่า บอกผมหน่อยสิ..! "
     " เอาตัวไอ้เวรนี่กลับไปบัลติมอร์ " สว.มาร์ตินกระแทกส้นเท้า รีบเดินหนี
     " 5 ฟุต 10 นิ้ว หุ่นแข็งแรง หนักราว 180 ปอนด์ อายุราว 35 ผมบรอนด์ นัยน์ตาสีฟ้า เขาโกหกว่าอยู่ฟิลาเดลเฟีย " ดร.เล็คเตอร์ตะโกนลั่น สว.มาร์ตินหันกลับมา " ตอนนี้ผมจำได้แค่นั้น ถ้าคิดอะไรออกผมจะบอกทีหลัง .. อ้อ ท่านสว.ครับยังมีอีกอย่าง ผมชอบชุดที่คุณใส่จังเลย "


     อาคารหินแกรนิตสไตล์โกธิคหลังมหึมา สร้างด้วยแรงงานทาส บัดนี้กลายเป็นสนง.เทศบาล ล้อมรอบด้วยกองกำลังตำรวจ สตาร์ลิ่งขอพบดร.เล็คเตอร์เพื่อสอบสวนเพิ่มเติม เธอมอบอาวุธไว้กับจนท.ชั้นล่าง ลิฟท์นำไปสู่ชั้น 3 ห้องรูป 8 เหลี่ยมพื้นปูด้วยไม้โอ๊กมันวาว ตำรวจ 2 นายเฝ้าอยู่หน้ากรงขังขนาดใหญ่ มีโครงไม้ทาสีขาวสลับเหลืองวางขวางโดยรอบ
     " สวัสดี คลาริซ " ดร.เล็คเตอร์ทักทายโดยไม่หันมา เขารออ่านจบหน้าแล้วพับหนังสือ
     " ฉันคิดว่าคุณคงอยากได้ภาพเขียนคืน(วางม้วนกระดาษลงข้างกรง) จนกว่าคุณจะได้รูปวิวจริง "
     " คุณสมัครใจมาหรือเพราะ ครอว์ฟอร์ด บังคับ ก่อนถูกปลดออกจากคดีทั้งคู่ "
     " ฉันมาเพราะอยากมาค่ะ "
     "
คนอื่นเขาจะว่าเรา รัก กันนา เกาะศูนย์วิจัยโรคสัตว์ช่างล่อใจผมจริงๆ น่าสงสาร แคเธอรีน นะ เวลาล่วงไปๆ "

     
" คุณเก่งเล่นเกมส์สลับตัวอักษรอีกแล้ว Louis Friend = iron of fire ทองของคนโง่ น่ะเอง "
     " โอ้ คลาริซ รู้จักสรรหาความสนุกให้กับชีวิตมั่งสิ ผมอ่านแฟ้มคดีแล้วสิ่งที่จะทำให้คุณพบ เขา ได้อยู่ในนั้น ความง่าย ต่อการลงมือ อ่านเรื่องราวแต่ละตอนในนั้นเสร็จ ถามตัวเองว่าอะไรคือ เนื้อแท้ เขาทำอะไร? "
     " เขาฆ่าผู้หญิง "
     " ไม่ใช่ นั่นคือสิ่งที่เขาต้องทำ อะไรคือจุดเริ่มต้นและสำคัญนอกจากการฆ่า "
     " ความโกรธแค้น เพื่อให้สังคมยอมรับ ความผิดหวังทางเพศ "
     " ความอยากได้ใคร่มีอย่างแรงกล้า มันคือ สันดาน ที่แท้จริงของเขา เราจะเริ่มทำอะไรเมื่อกระสันอยาก คลาริซ? จงค้นหาเพื่อให้ได้มา ใช้ความพยายามต่อไป "
     " ไม่ค่ะ เราเพียงแต่.. "
     " เราเริ่มจากสิ่งที่เรามองเห็นทุกเมื่อเชื่อวัน คุณรู้สึกว่ามีสายตาเล้าโลมทั่วเรือนร่างคุณบ้างมั้ยคลาริซ ถึงตาคุณบอกผมแล้ว คุณไม่มีที่พักผ่อนมาเสนอผม "

     " โธ่เอ๊ย .. เราไม่มีเวลาเล่นเกมส์ .. หลังจากพ่อตายฉันไปอาศัยอยู่กับญาติในไร่ปศุสัตว์ที่มอนตานา ท่ามกลางฝูงแกะและม้า เช้าวันหนึ่งฉันก็หนีไปเฉยๆ "

     " ไม่ใช่เฉยๆคลาริซ ใครทำให้คุณหนี หนีตอนไหน "
     " ใกล้เช้าตรู่ "
     " อะไรทำให้คุณตื่น คุณฝันไปเหรอไงทั้งที่ยังมืดอยู่เลย "
     " ฉันได้ยินเสียงแกะ คล้ายเสียงร้องเด็กมังคะ "
     " แล้วคุณทำยังไง "
     " หลบ ไม่กล้ามองเข้าไปในยุ้งข้าว "
     " คุณเห็นอะไรคลาริซ คุณเห็นอะไร .. เขาจะฆ่าแกะที่ตกลูกในฤดูใบไม้ผลิใช่มั้ย "

     " แกะกำลังร้อง ฉันอยากช่วย ทีแรกฉันพยายามปล่อยมันก่อน เปิดประตูคอกแต่มันไม่ยอมหนี ไม่ยอมวิ่งด้วย "
     " คุณหนีไปได้ คุณทำอย่างนั้น "
     " ค่ะ ฉันอุ้มแกะตัวนึงแล้วก็วิ่งไปโดยเร็วที่สุด ฉันไม่มีอาหาร น้ำ และก็หนาวมาก หวังว่าคงช่วยได้สักตัว มันหนักมาก
     พอมาถึงกลางทาง รถนายอำเภอตามมาเจอ เจ้าของไร่โกรธมาก เขาส่งฉันไปอยู่ในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าบอสตัน .. เขาฆ่าพวกมัน "
     
" บางครั้งคุณตื่นขึ้นมาในความมืด ได้ยินเสียงร้องของแกะ "
     " ค่ะ "
     " คุณ
คิดว่าหากคุณช่วย แคเธอรีน จะทำให้ฝูงแกะหยุดร้องได้ คุณคิดว่าถ้า แคเธอรีน ยังมีชีวิตอยู่ คุณจะไม่ผวาตื่นขึ้นกลางดึกแล้วได้ยินเสียงแกะร้องอีกใช่มั้ย? "
     " ฉันไม่รู้ บอกชื่อมาสิคะ ดร. "
     ดร.ชิลตัน นำรปภ.มาฉุดกระชากลากดึงคลาริซออกไปโดยไม่ทันตั้งตัว
     
" ดร.ชิลตัน คุณสอบใบประกอบโรคศิลป์ผ่านแล้วเหรอ? " ดร.เล็คเตอร์พูดเย้ยหยัน " คลาริซ ผู้กล้าหาญบอกผมด้วยนะเมื่อ ฝูงแกะเงียบเสียง : the silence of the lambs นี่แฟ้มคดีของคุณ (สตาร์ลิ่งสบัดมือหลุดจากรปภ.วิ่งมารับแฟ้ม นิ้วมือดร.เล็คเตอร์สัมผัสนิ้วของเธออย่างนุ่มนวล " ลาก่อน .. คลาริซ "

บอยล์ และ เพรมบรีย์ ผู้คุมนักโทษพบจุดจบอย่างสยดสยอง เพราะรู้ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยม ดร.เล็คเตอร์     ตำรวจนำอาหารใส่ถาดมาให้ดร.เล็คเตอร์ ขณะเขานั่งปลดทุกข์(มีฉากบางๆกั้นไม่อุจาดตา) ฟังเทปเพลงบรรเลง เสียงเปียโนล้วนๆ ด้วยอารมณ์สุนทรีย์ ดร.เล็คเตอร์คายไส้เหล็กเล็กๆจากปากซ่อนไว้หว่างนิ้วมือ กดชักโครกแล้วยืนขึ้นทักทาย

     
ผู้คุมบอก ดร.เล็คเตอร์ นั่งลงกับพื้น สอดมือไพล่หลังลอดลูกกรงเพื่อใส่กุญแจมือ คนหนึ่งเปิดกรงยกอาหารเข้าไป ดร.เล็คเตอร์เตือนให้ระวัง อย่าวางอาหารทับรูปภาพ(ถือโอกาสไขกุญแจ) พอผู้คุมเผลอก้มตัววางถาดไว้บนพื้น จึงถูกดร.เล็คเตอร์ล็อคมือข้างหนึ่งด้วยกุญแจมือคาไว้กับกรง ถีบประตูเหล็กอัดผู้คุมอีกคน กระโดดขย้ำกัดใบหน้า ใช้แก๊สสเปรย์ฉีดใส่ตา ฟาดกระบองกระหน่ำใส่ทั้งคู่ไม่ยั้ง

     สอ.แทต เห็นเลขบอกชั้นลิฟท์เคลื่อนจากชั้น 3 ไปชั้น 5 แล้วลงมานิ่งชั้น 3 อีกครั้ง เขาสั่งปิดทางเข้าออกอาคารทุกด้าน เรียกรถพยาบาลและหน่วยสวาทมาเสริม นำพลตำรวจ 5 - 6 นายวิ่งขึ้นบันไดหนีไฟจากโถงชั้นล่างไปชั้น 3 ประตูลิฟท์เปิดค้าง
     เมื่อบุกเข้าไปห้องคุมขังดร.เล็คเตอร์พวกเขาตะลึงงันกับสภาพศพ บอยล์,ผู้คุมคนแรกถูกควักไส้ จับกางแขนและขาขึงเหนือกรงขัง เพมบรีย์,ผู้คุมคนที่สองใบหน้าเละเยินหายใจรวยริน เกิดอาการชักกระตุกขณะบุรุษพยาบาลเข็นเตียงลงลิฟท์ ผ้าปูที่นอนหายไปคาดว่านักโทษคงเอาไปทำเชือก

     
ลิฟท์เบรค มีหยดเลือดย้อยลงผ้าคลุมผู้บาดเจ็บ สอ.แทตกดปุ่มเปิดตู้ค้างไว้ กระซิบบอกหน่วยสวาทขึ้นไปดูห้องเครื่อง พวกเขาเห็นนักโทษนอนคว่ำหน้านิ่งบนหลังคาตู้ มีปืนอยู่ในมือ บอกคนร้ายยกมือขึ้นแต่ไม่มีปฏิกริยา จึงยิงกระสุนใส่โคนขา .. นิ่งอีก
     ตำรวจที่ชั้นล่างเปิดฝ้าลิฟท์ ร่างนั้นห้อยหัวทิ่มพรวด จากรอยสักที่แขนของศพจึงรู้ว่าเป็นผู้คุม เพมบรีย์ .. ดร.เล็คเตอร์หลบหนีไปแล้ว..!


เจม กัมบ์ ชอบเล่นเกมล่าเหยื่อในที่มืดของห้องใต้ดินอย่างนี้อยู่แล้ว
5.

     อาร์ดิเลีย แมพพ์ รูมเมทสตาร์ลิ่งบอกเธอว่า ดร.เล็คเตอร์ปลอมตัวเป็น เพมบรีย์ โดยเปลี่ยนเป็นชุดตำรวจ แค่นั้นไม่พอยังถลกหน้าเหยื่อมาโปะ สายตรวจพบรถพยาบาลจอดทิ้งในโรงรถชั้นใต้ดินของ เมมฟิสอินเตอร์เนชั่นแนลแอร์พอร์ต จนท.และนักทัศนาจรถูกฆ่าก่อนล่องหน

     
คำพูดสุดท้ายของ ดร.เล็คเตอร์ เขาบอกว่าทุกสิ่งเกี่ยวกับฆาตกรอยู่ในแฟ้ม พอ สตาร์ลิ่ง เปิดดูอีกทีพบลายมือเขาเขียนบนแผนที่ การทิ้งศพส่งเดชทำแบบไม่เข้าท่า เป็นไปได้ว่าฆาตกรวางแผนเบี่ยงเบนความสนใจตำรวจจากเหยื่อรายแรกคือ เฟรดดิก้า บิมเมล ซึ่งศพถูกถ่วงน้ำ ฆาตกรคงรู้จักคุ้นเคยเหยื่อเป็นอย่างดี

     สตาร์ลิ่งเดินทางไปสืบที่ เบลวิเดียร์ รัฐโอไฮโอ บ้านเฟรดดิก้าตั้งอยู่ริมลิกกิ้งริเวอร์,แม่น้ำสายใหญ่ คุณพ่อเธอเล่าว่าเคยมีตำรวจมาสอบหลายหน จนเขาเบื่อและคิดจะย้ายที่อยู่ใหม่ ครั้งสุดท้าย เฟรดดิก้า ขึ้นรถบัสเข้าไปในเมืองแล้วไม่กลับมาอีกเลย
     สตาร์ลิ่งพบรูปถ่ายเปลือยจ้ำม่ำของเธอซ่อนไว้ในกล่องของขวัญ บางทีเธออาจอยากลดความอ้วน หรือกำลังมองหาเพื่อนชายสักคนที่พึงพอใจธิดาช้าง ในตู้เสื้อผ้ามีชุดไซส์ใหญ่พิเศษแขวนอยู่ แต่หนึ่งในนั้นขาดเป็นรูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด ใช่แล้ว..! บัฟฟาโล บิล เอาแผ่นหนังรูปแบบนี้ไปตีเกล็ดเพื่อปล่อยเอวขอบเสื้อ ฆาตกรเป็นช่างเย็บผ้า เธอรีบโทรศัพท์รายงานครอว์ฟอร์ด

สตาร์ลิ่งรู้ว่าชายแปลกหน้าคือฆาตกรต่อเนื่องจากเอกลักษณ์-ผีเสื้อกะโหลกผี     แจ็ค ครอว์ฟอร์ด นำทีมช่วยตัวประกันขึ้นเครื่องบินลำเลียง c-130 จากฐานทัพอากาศแอนดรูว์ มุ่งไปชิคาโก เขาบอกสตาร์ลิ่งว่า สถาบัน จอห์น ฮอพกินส์ เปิดเผยข้อมูลผู้ต้องสงสัยเพศชายซึ่งยื่นความจำนงขอแปลงเพศเมื่อ 3 ปีก่อน เขาทำร้ายหมอเพราะถูกปฏิเสธ ตอนอายุ 12 เคยฆ่าตากับยายจึงถูกส่งตัวไปรักษาในรพ.ประสาททูแลร์ 6 ปี ไอ้นี่เป็นพวกรักร่วมเพศรุนแรง ดร.เล็คเตอร์เจตนาให้ชื่อผิด ชื่อจริงของมันคือ เจม กัมบ์ อยู่ คาลูเมตซิตี้ ชานเมืองชิคาโก ห่างจากสตาร์ลิ่ง 400 ไมล์ ขอให้เธอหาหลักฐานเหยื่อรายแรกต่อไป เพื่อประโยชน์ในชั้นศาล

     จนท. 12 นายของทีมช่วยเหลือตัวประกัน กระจายกำลังล้อมบ้านหลังหนึ่ง เวอร์นอน กับ เอ็ดดี้ สวมชุดพลเรือนทับเสื้อเกราะกันกระสุน ทำทีเป็นพนักงานขายดอกไม้ เมื่อไม่มีใครเปิดประตูต้อนรับ พวกเขาต้องตัดสินใจลุยแต่กลับคว้าน้ำเหลว..

     วันที่ 4 ถึงเวลาถลกหนังเหยื่อ เจม กัมบ์ รู้สึกเดือดดาลที่ แคเธอรีน ล่อ พรีเชียส,หมาน้อยสุดที่รักของเขาตกลงไปในบ่อ เธอขู่จะหักคอมันถ้าเขาไม่หย่อนโทรศัพท์ลงมา กัมบ์ สวมแว่นอินฟราเรดเล็งปากกระบอกปืนไพธอนจะสังหารเธอ เสียงกริ่ง และเสียงทุบประตูหลังโครมครามดังขัดจังหวะ เขาเดินขึ้นมาจากชั้นใต้ดิน แง้มประตูเปิดออกก็พบสาวน้อยนักสืบเอฟบีไอ.

     คลาริซ สตาร์ลิ่ง คลำทางมาบ้านหลังนี้โดยอาศัยข้อมูลจาก สเตซีย์ ฮับคา เธอเล่าว่า เฟรดดิก้า,เพื่อนสนิทเคยเป็นลูกจ้างรับตัดเสื้อผ้าให้กับ มิสซิส.ลิพพ์แมน ส่งต่อห้างริชาร์ดอีกที
     สตาร์ลิ่งถามหาเจ้าของบ้านหรือญาติคนอื่นๆ ชายแปลกหน้า(กัมบ์)บอกว่าเธอเสียชีวิตไปนานแล้ว และไม่เคยมีญาติพี่น้อง ผีเสื้อกะโหลกผีบินมาเกาะม้วนด้ายที่วางอยู่บนโต๊ะ สตาร์ลิ่งรู้ตัวว่ากำลังเผชิญหน้ากับฆาตกรโหด เธอเล็งปืนใส่เขา " อย่าขยับ "

ไหวพริบ และการรู้จักเอาตัวรอดด้วยวิธีฝึกแบบเอฟบีไอ. ทำให้สตาร์ลิ่งเอี้ยวตัว,ยิงปืนสวนกลับไปทิศทางที่ได้ยินเสียงสับนก,ขึ้นไกปืน     กัมบ์ถอยฉากหลบข้างผนัง วิ่งลงไปห้องใต้ดิน สตาร์ลิ่งตามประกบติด ห้องลับนั้นสลับซับซ้อนมืดสลัว แสงจากหลอดไฟสว่างไม่เพียงพอ เหล่าผีเสื้อกลางคืนระเริงบินวนรอบ เธอบอกแคเธอรีนหยุดส่งเสียงร้องจากบ่อ
     กัมบ์สับคัทเอ๊าท์ลง ไฟดับวูบ เขาสนุกกับเกมไล่ล่าในความมืดแบบนี้เช่นเดียวกับเหยื่อรายอื่นๆ ขยับลำแสงอินฟราเรดขึ้นๆลงๆตามร่างหล่อน ภาพสีเขียวจากแว่นเห็นเธอย่องเดินสะเปะสะปะ ในระยะเผาขนเขาไม่พลาดแน่

     เสียงคลิกขึ้นนกปืนดังมาจากด้านหลัง สตาร์ลิ่งเอี้ยวตัวยิงสวน ประกายไฟสว่างวาบจากปากกระบอกปืน หูอื้อเพราะเสียงกระสุนระเบิดจากรังเพลิง ลำแสงอินฟราเรดส่องนิ่งจับเพดาน ผีเสื้อตัวโตกำลังบินวนเวียน เจม กัมบ์ นอนแผ่หลา เสียงพูดปนสำลักครืดคราดก่อนสิ้นใจ " รู้สึก ..ยังไงบ้าง .. ที่เจ้า สวยงาม อย่างนั้น? "
     ครอว์ฟอร์ด กับทีมงานตามมาช่วยสตาร์ลิ่งและแคเธอรีนได้ภายหลัง

     วันที่สตาร์ลิ่งสำเร็จการศึกษา เขาแอบชื่นชมอยู่ห่างๆ สตาร์ลิ่งได้รับประกาศนียบัตร,เหรียญตราเอฟบีไอ.เช่นเดียวกับเพื่อนร่วมรุ่น เธอไม่ลืมแสดงความขอบคุณ ด้วยการเช็คแฮนด์กับเขา ครอว์ฟอร์ดบอกเธอรีบไปรับโทรศัพท์
     " สตาร์ลิ่ง ค่ะ "
     " ว่าไง คลาริซ ลูกแกะหยุดร้องหรือยัง? "
     " ดร.เล็คเตอร์ "
     " อย่าติดตามที่มาของโทรศัพท์ ผมจะพูดไม่นาน "
     " คุณอยู่ไหนคะ ดร.เล็คเตอร์ "
     " ผมคิดว่าคงลำบากที่จะไปหาคุณ คุณน่าจะให้เกียรติมาเยี่ยมผมหน่อยนะ "
     " ฉันให้สัญญาอย่างนั้นไม่ได้ "
     " ผมอยากจะพูดนานกว่านี้ บังเอิญมีเพื่อนเก่าแวะผ่านมา สวัสดีจ้ะ "
     " ดร.เล็คเตอร์ คะ.. "
        
   
    end : text by piraChan re-write from i.Thai-subtitle CVDi
ii.eng - movie script iii.สุวิทย์ ขาวปลอด,เหี้ยมไม่เงียบ สนพ.วรรณวิภา ๒๕๔๓ iv.gallery



chapter [ 1, 2 ,3 ] [ 4, 5 ]
Pirachan : พิรฌาน