twilight : แรกรัตติกาล,แวมไพร์ ทไวไลท์
1.
เบลล่า ร่ำลา เรเน่,ผู้เป็นแม่ไปอยู่กับพ่อ หลังจากครอบครัวแยกทางกัน แม่แต่งงานใหม่
เบลล่ามาอยู่กับชาร์ลี พบเพื่อนบ้านใหม่ เจคอบ แบล็ค,อินเดียนแดง

     ฉันไม่เคยคิดจริงจังเลยว่าตัวเองจะสิ้นชีวิตอย่างไร แต่ช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาฉันก็อดประหลาดใจไม่ได้ว่าจุดจบจะเป็นแบบนี้ ฉันดีใจที่ได้ตายแทนคนที่ฉันรัก มันคงจะมีคุณค่าไม่น้อย ..

     อิซาเบลล่า 'เบลล่า' สวอน ,สาวน้อยวัย 17 ปี จำใจต้องทิ้งเมืองฟีนิกซ์ ในรัฐอริโซน่า ทั้งที่ยังรักดวงตะวัน กับ แสงแดดอันเจิดจ้า เมืองที่ผู้คนใช้ชีวิตอยู่อย่างสับสนวุ่นวาย นับวันจะขยายอาณาเขตออกไปทุกทิศทาง กลับมาสู่อ้อมกอดพ่อที่เมืองเล็กๆชื่อ ฟอร์คส์ ในรัฐวอชิงตัน ภายใต้บรรยากาศหม่นมัว ความมืดครึ้มปกคลุม หมอกฝนกระจายทุกแห่งหน กับ ประชากรผู้รักสันโดษไม่กี่พันคน

     ฉันต้องไม่โศกเศร้าที่ตัดสินใจจากบ้าน ฉันจะคิดถึงฟีนิกซ์ พยับแดดร้อนระอุ คิดถึง แม่ เจ้าความคิดลุ่มลึก ผู้ที่ฉันรัก กับ สามีใหม่ของท่าน ..
     " ผมน่ะรักพวกคุณนะ แต่เราต้องรีบไปขึ้นเครื่องน่ะ " ฟิล ดายเออร์ ,นักกีฬาเบสบอลอาชีพ เล่นให้ลีกส์เล็กๆ มักตระเวนแข่งขันไปหลายเมือง ป้องปากตะโกนบอกเบลล่าข้างรถแวน
     พวกเค้าต้องการจะเดินทาง(ใช้ชีวิต)ร่วมกัน ดังนั้นฉันจึงเป็นส่วนเกิน ขอหลบไปอยู่กับพ่อซึ่งน่าจะเป็นเรื่องที่ดี ฉันคิดอย่างนั้นนะ
     ในมลรัฐวอชิงตันภายใต้เมฆหมอกและสายฝนซึ่งปกคลุมเกือบต่อเนื่อง มีเมืองเล็กๆชื่อ ฟอร์คส์ ประชากร 3,120 คน นี่คือเป้าหมายที่ฉันจะไป พ่อฉันชื่อ ชาร์ลี เป็นหัวหน้าตำรวจ ..

     " ผมยาวแล้วนะเรา " สารวัตรชาร์ลีเปรย มือกุมพวงมาลัยขับรถฉลามบกไปตามทาง หลังจากรับลูกสาวลงเครื่องที่ พอร์ต แองเจเลส
     " หนูตัดตอนเจอพ่อครั้งสุดท้ายค่ะ "
     " ยาวเร็วจังเลยนะ "

     เรเน่ แยกทางจาก ชาร์ลี ไปอยู่ฟีนิกซ์ตอนเบลล่าอายุ 4 ขวบ ตามกฎหมายเบลล่าต้องมาอาศัยอยู่กับพ่อที่ฟอร์คส์ทุกเดือนในฤดูร้อนจนถึงอายุ 14 ปี
     3 ปีให้หลัง ชาร์ลี เป็นฝ่ายมาเยี่ยม(ดูแล)เบลล่ากับเรเน่ถึงอริโซนา 2 สัปดาห์แทน
     เกือบทุกฤดูร้อน ฉันเคยมาอยู่ที่นี่ 2 อาทิตย์ แต่นั่นนานมาแล้ว ..
     ชาร์ลีช่วยเบลล่าขนกระเป๋าขึ้นไปห้องนอนชั้น 2 ของบ้านหลังเล็กๆ เรือนหอเมื่อเขาแต่งงานใหม่ๆ พื้นห้องทำด้วยไม้,ผนังห้องทาสีน้ำเงินอ่อน เพดานลาดเอียงรับกับม่านลูกไม้สีเหลืองแขวนคลุมหน้าต่าง
     " พ่อเตรียมของบนชั้นในห้องน้ำให้แล้ว "
     " อ๋อ ใช่ ห้องน้ำเดียว เดิมๆ "
     " โคมไฟใช้การได้ดีอยู่ พนักงานขายช่วยพ่อเลือกเครื่องนอนน่ะ ลูกชอบสีม่วงนี่ใช่มั้ย "
     " ม่วงก็ดี ขอบคุณ "
     " ก็ โอเค "
     หนึ่งในข้อดีของพ่อคือเค้าไม่เคยเซ้าซี้ ..

     สิ่งแรกที่เบลล่าเหลียวมองลงมาจากหน้าต่างคือรถปิคอัพจอดอยู่ริมถนนหน้าบ้าน เชฟโรเล็ตสีแดงซีด บังโคลนโค้งใหญ่เบ้อเร่อ ภายในห้องคนขับโป่งพองเกินตัว
     " ได้ข่าวว่าขับรถมาเสียไกลเลย ดีใจที่ได้เจอ เบลล่าจำ บิลลี่ แบล็ค ได้ใช่มั้ย "
     " ค่ะ หวัดดี คุณดูดีนะ " เบลล่าเชกแฮนด์กับชายชรานั่งบนรถเข็น
     " ก็ยังเท้าไฟเหมือนเดิมน่ะ ดีใจที่เธอมาซักทีนะ ชาร์ลีเค้าคุยไม่หยุดเลยตั้งแต่เธอบอกเค้าว่าเธอจะมา " บิลลี่ แบล็ค ว่า
     " เอาเหอะ พูดให้มันเว่อร์ไว้ เดี๋ยวพวกจับหมกโคลนซะเนี่ย " ชาร์ลีล้อเลียน
     " งั้นก็โดนข้าไล่ตื้บก่อน " บิลลี่เข็นรถไล่จับชาร์ลี
     " ไง ผม เจคอบ ครับ " เจคอบ แบล็ค ,หนุ่มน้อยท่าทางขี้อายลูกชายบิลลี่ ทักทาย
     " ใช่ "
     " เราเอ่อ เราเคยเล่นขายของ-ตกปลาด้วยกันตอนเรายังเด็กๆ "
     " ใช่ ใช่ ฉันจำได้ พวกเค้าเป็นงี้บ่อยเหรอ " ชาร์ลีกับบิลลี่หยอกล้อกันไม่เลิก
     " แก่ตัวลงก็แบบเนี้ย " เจคอบเกาหัวแก้เขิน
     " ลูกว่าเป็นยังไง่ล่ะ ฮ้า " ชาร์ลีเดินกลับมาตบหลังคารถเชฟวี่
     " ค่ะ "
     " ของขวัญต้อนรับกลับบ้านเราไง "
     " เนี่ยเหรอ..! " เบลล่าปลอบใจตัวเองอย่างน้อยคงดีกว่านั่งรถตำรวจสายตรวจเปิดไฟสีแดงสลับน้ำเงินแล่นห้อตะบึงไปถึงโรงเรียน
     " พ่อเพิ่งซื้อต่อจากบิลลี่ "
     " ช่าย ฉันเปลี่ยนเครื่องให้เธอใหม่เอี่ยมอ่องเลย " บิลลี่ยัน
     " ไม่เอาน่า พระเจ้าช่วย นี่เหมาะเหม็งเลย พูดเป็นเล่นไป " เบลล่าเปิดประตูรถเก่าเก๋ากึ๊กเข้าไปนั่งหลังพวงมาลัย
     " บอกแล้วไงว่าเธอต้องชอบแน่ " ชาร์ลีเสริม
     " ก็ข้ามันรู้ใจวัยรุ่นนี่ " บิลลี่ปลื้ม
     " เชื่อพ่อจิ๊กโก๋รุ่นแรกเลย " ชาร์ลีขำ
     " ยังงั้นเวลาเปลี่ยนเกียร์ให้ย้ำคลัชซ้ำ 2 ที นอกเหนือจากนั้นก็โอเค " เจคอบปรี่เข้าไปนั่งข้างคนขับ
     " นี่ใช่มั้ย "
     " ใช่ ใช่ นั่นแหละ "
     " เฉียบมาก ติดรถไปเรียนด้วยกันหรืออะไรมั้ย " เบลล่าลองเปิดวิทยุอ็อบชั่นแถมมาซึ่งยังใช้งานได้ดีเหลือเชื่อ
     " ผมไปโรงเรียนที่อยู่ในเขตสงวนน่ะ " เจคอบหมายถึง ลาพุช เขตป่าสงวนสำหรับพวกอินเดียนแดง
     " อ๋อ ใช่ เสียดายนะคงจะดีถ้าฉันรู้จักใครซักคนที่นี่บ้าง "

1.เบลล่า กับ เอริค 2.เบลล่า กับ ไมค์ หนุ่มที่เบลล่าซุ่มซ่ามหวดลูกวอลเล่ย์บอลใส่1.โรซาลี กับ เอ็มเม็ตต์ 2.แองเจล่า,เจสสิก้า,เบลล่า และ เอริค

     ชาร์ลีกินอาหารเช้าเสร็จอวยพรให้เบลล่าโชคดีสำหรับวันแรกที่ไปเรียน แล้วออกจากบ้านไปสถานีตำรวจ เบลล่าสวมแจ็กเก็ตพองโตเหมือนนักบินอวกาศ ล็อคประตูบ้าน ย่ำรองเท้าบู๊ตกันน้ำเข้าไปในรถปิกอัพสตาร์ทเครื่องยนต์ ความชื้นและหมอกลอยต่ำหลังจากฝนตกกระหน่ำเมื่อคืน โรงเรียนมัธยมปลายประจำเมืองนี้ตั้งอยู่ไม่ไกลจากทางหลวง
      เบลล่าจอดรถหน้าอาคารหลังแรก เดินเข้าไปในห้องธุรการ เจ้าหน้าที่ให้ตารางเรียน แผนที่บอกตำแหน่งอาคารต่างๆ และ แบบฟอร์มที่ต้องให้อาจารย์แต่ละคนเซ็นชื่อ พอเดินกลับมาที่รถเบลล่าค่อยโล่งใจว่ารถเก่าหงำเหงือกของเธอไม่แตกต่างจากรถนักเรียนชนชั้นกลางส่วนใหญ่ของที่นี่
     วันแรกที่โรงเรียนใหม่ เดือนมีนาคมช่วงกลางเทอมพอดี ..
     " ว้าว ! รถเท่จังเลยน้อง " ไทเล่อร์ โครว์ลี่ย์ ,หนุ่มผิวหมึกแซว
     " ขอบใจ " เบลล่าก้มหน้าก้มตาดูแผนที่นำทาง
     " เธอ อิซาเบลล่า สวอน ไง.. ผม เอริค เป็นหูเป็นตาของที่นี่น่ะ อ่า อยากได้อะไรเช่นไกด์ทัวร์คู่ใจหรือว่าไหล่ไว้ซบอ๊ะเปล่า " เอริค,หนุ่มใจดีชาวเอเชียทักทายใกล้ชิด ทำให้เบลล่าตกเป็นเป้าหมายสายตาเพื่อนคนอื่น
     " เผอิญฉันเป็นประเภทอยากแอบทุกข์มากกว่านะ "
     " เป็นครอบครัวที่เจ๋งเป้ง ผมทำหนังสือพิมพ์และเธอคือข่าวขึ้นหน้าหนึ่งแน่ะงานนี้ "
     " เปล่า ฉันเปล่านะเธอ ขอร้องอย่านะ "
     " เย็นไว้ ไม่เผาเธอหรอกน่า "
     " โอเค ขอบใจ "
     แวร์เน่อร์ ,อาจารย์วิชาตรีโกณมิติสั่งเบลล่ามายืนแนะนำตัวหน้าห้อง ทำเอาเธอประหม่าพูดอึกอักหน้าแดง ผ่านไป 2 วิชาเบลล่าเริ่มจำหน้าเพื่อนร่วมชั้นได้หลายคน คำถามซ้ำกันที่เบลล่าต้องตอบตามมารยาทคือ ชอบ ฟอร์คส์ ไหม?

     โรงเรียนมัธยมปลายฟอร์คส์มีนักเรียนค่อนข้างน้อยเพียง 385 คน เป็นเด็กในภูมิลำเนาทั้งชั้น จากรุ่นปู่ย่าตายายส่งเหลนเรียน เบลล่ากลายเป็นเด็กใหม่จากเมืองหลวงคล้ายสัตว์ประหลาด เธอไม่เหมือนประชากรซึ่งโผล่จาก หุบเขาแห่งดวงตะวัน เพราะนัยน์ตาสีน้ำตาลแทนที่จะเป็นสีฟ้า ผิวขาวซีดน่าจะเป็นสีแทน ผมดำสนิทน่าจะแดงเพลิง รูปร่างเล็กผอมกระหร่องไม่มีแววของนักกีฬาติดตัว สายตา-แขน-ขา-ไม่ค่อยสัมพันธ์กัน ชั่วโมงพลศึกษาเบลล่าเผลอตบบอลข้ามคอร์ตไปฝั่งนักเรียนชายโดนหัว ไมค์ จังเบอร์
     " โทษที บอกแล้วว่าอย่าให้ฉันเล่นน่า "
     " ไม่เป็นไร เธอ อิซาเบลล่า ใช่มั้ย "
     " เรียก เบลล่า เหอะ "
     " ผม ไมค์ นิวตั้น " ชายหนุ่มใบหน้ากรุ้มกริ่มรี่เข้ามาเชกแฮนด์
     " ยินดีที่รู้จัก " เบลล่ายิ้มแฉ่ง
     " เธอสวยเตะตาใช่ม้า (หลิ่วตาให้ไมค์) ชั้น เจสสิก้า ลืมถามไป..เธอมาจากอริโซน่าเหรอ "
     " ใช่ "
     " ธรรมดาคนอริโซน่านี่ต้องผิวคล้ำนา "
     " ใช่ เพราะอย่างงี้มั้งฉันถึงถูกขับไล่ไสส่งน่ะ "
     " เธอถูกไล่มาผมรับไว้เอง แฮ่ ยินดีต้อนรับ " ไมค์อ้อน
     " ตลกจริงๆเลย " เจสสิก้าหมั่นไส้

     " มีปิระมิดปลอมตกลงมาจากฟากฟ้า ยินดีอย่างยิ่งมาดาม แล้วพวกนางก็ชูมือตบแผละกับอีกฝ่าย เหมือนผลงานชิ้นเอกเลยรู้มั้ย .. เฮ้ ไมกี้ ว่าไงเพื่อนเจอเบลล่าซี้ใหม่ของฉันยังอ่ะ " เอริคโม้
     " เด็กนายงั้นเหรอ " ไมค์รี่เข้ามายึดเก้าอี้นั่งใกล้ชิดเบลล่า
     " เด็กกูเอง " เอริคว่า
     " ขอจูบมัดจำก่อน " ไอ้มืดดอดเข้ามาหอมแก้มเบลล่าแล้วดึงเก้าอี้ออกจากก้นไมค์หล่นจ้ำพื้น
     " ไทเล่อร์ ห่าเอ๊ย " ไมค์ลุกขึ้นวิ่งตามล่า
     " คุณพระช่วยยังกะย้อนไปสมัย ป.1 แน่ะ เธอคือของเล่นใหม่ " เจสสิก้าบอก
     " ยิ้มหน่อยนะจ๊ะ โอเค โทษที ฉันต้องเก็บภาพไปประกอบบทความ " แองเจล่า ,หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งใส่แว่นตาขอบพลาสติกสีขาว ท่าทางเปิ่นๆและขี้อาย เธอเรียนชีววิทยาประเดิมวิชาแรกกับเบลล่า กดชัตเตอร์กล้องถ่ายภาพน้องใหม่ระยะประชิด
     " ฉันจะเป็นง่อยแล้วแองเจล่า อย่าพูดถึงดีกว่า " เอริคนั่งเพลิน
     " ไม่เป็นไรชั้นแค่ .. " เบลล่าหลบแสงแฟลช
     " ผมคอยระวังหลังให้คุณอยู่นะ " เอริคสั่งเสีย รีบถอยฉากปล่อยให้สาวๆจ้อกัน
     " สงสัยเราต้องเกาะติดหัวข้อข่าวเรื่องวัยรุ่นดื่มของมึนเมาอีกแล้วสิ " แองเจล่านั่งลงแทนที่เอริค
     " หรือไม่ก็เปลี่ยนหัวข้อเป็นกินอาหารผิดประเภท (เจสสิก้าสะอึกไอศกรีม) หรือไม่ก็นักกีฬาว่ายน้ำที่ยัดฟองน้ำใส่ไว้ตรงเป้าตุง " ตลกร้ายของเบลล่า
     " อันที่จริงนั่นก็เข้าท่าแฮะ " แองเจล่าฉงน
     " เคิร์ก ใช่มั้ย นั่นแหละที่ชั้นสงสัยเป๊ะเลย " เจสสิก้า
     " ไซส์โอลิมปิกเลยนะเนี่ย ไม่มีทางทำให้เค้าหดลงแน่ "
     " เห็นด้วย "
     " พวกนั้นใคร " สายตาเบลล่าจับจ้องกลุ่มชายหนุ่มและหญิงสาวซึ่งกำลังย่างกรายสู่โรงอาหาร
     " พวกคัลเลน " แองเจล่าปรายตามองหนุ่มหล่อและสาวสวยเริ่ดบาดตา
     " เป็นเอ่อลูกของหมอกับคุณนายคัลเลน พวกเค้าย้ายมาจากอะลาสก้าซัก 2-3 ปีมั้ง " เจสสิก้าบอก
     " พวกเค้าแบบเก็บเนื้อเก็บตัว " แองเจล่าเสริม
     " ใช่ ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเลย ติดกันยังกะตังเม ยายผมบลอนด์นั่น โรซาลี พ่อบึ๊กผมดำ เอ็มเม็ตต์ ติดกันแน่นหนึ่บไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าถูกกฎหมายมั้ย " เจสสิก้าคิดลึก
     " เค้าไม่ใช่ญาติกันแท้ๆนะ " แองเจล่าแย้ง
     " รู้ .. แต่พวกเค้าอยู่ด้วยกัน มันแปลกแถมเอ่อ โอเค ยัยผมดำตัวเล็กนั่น อลิซ เธอสุดพิลึกเลย และเธอควงกับแจสเปอร์ ,หนุ่มผมบลอนด์หน้าตาเจ้าทุกข์นั่น หมอคัลเลนแบบว่าเหมือนพ่ออุปถัมภ์บวกพ่อสื่อน่ะ " เจสสิก้าร่ายยาว
     " ฉันอยากโดนอุปถัมภ์มั่ง " แองเจล่ากระเซ้า
     " เค้าล่ะ " เบลล่าสะดุดตาชายหนุ่มใบหน้างดงามราวเทพบุตร รูปร่างสูงโปร่ง ผมสีทองแดง และผิวขาวซีด เขาเดินแยกจากพี่น้องบุญธรรมที่จับคู่กัน
     " นั่น เอ็ดเวิร์ด คัลเลน เห็นได้ชัดว่าเค้าหล่อเหลือรับทานแต่ปรากฏว่าที่นี่ไม่มีใครคู่ควรกับเค้าซักคน (เอ็ดเวิร์ดยิ้มกริ่มราวแอบได้ยินชัดทุกถ้อยคำนินทา) ใช่ว่าฉันแคร์เค้าซะเมื่อไหร่ เธอก็อย่าคิดชอบเค้าซะให้ยากเลยนะ หมดสิทธิ์ " เจสสิก้าออกอาการองุ่นเปรี้ยว
     " ไม่กะอย่างนั้นอยู่แล้ว " เบลล่าพยายามข่มใจเต้นระทึก

     ไมค์เติบโตที่แคลิฟอร์เนียจนถึงอายุ 10 ขวบจึงย้ายมาอยู่ฟอร์คส์ ย่อมเข้าใจว่าเบลล่าคิดถึงพระอาทิตย์เพียงใด เขาเรียนภาษาอังกฤษชั้นเดียวกับเธอ ระหว่างเปลี่ยนคาบไมค์พาเบลล่ามาส่งห้องแล็บชีวะ " ครู โมลิน่า ฮะ "
     " ไมค์ เยี่ยมมากเลย ชั้นเรียนของเรายินดีต้อนรับ เอ้านี่ของเธอรับไปเลย " ครูประจำวิชาให้ยืมตำราและแจกชีตรายงานผลปฏิบัติการ
     " ฉันไม่มีที่นั่ง " เบลล่ามองไปรอบห้อง
     " นั่งตรงนั้นน่ะ ตัวสุดท้าย ตามให้ทันก็แล้วกันนะ "
     เบลล่าจำใจนั่งติดกับเอ็ดเวิร์ดแทนที่จะจับคู่กับเพื่อนผู้หญิงด้วยกัน เขากระเถิบตัวออกห่างตั้งท่ารังเกียจ เบลล่าแอบดมผมตัวเอง สงสัยมีกลิ่นตุๆจากตัวเธอไหม ก็กลิ่นหอมธรรมดาจากแชมพูและสบู่
     " เอาล่ะทุกคนวันนี้เราจะมาสังเกตพฤติกรรมของพลาเนเรีย อีกชื่อก็คือพยาธิตัวแบน เวลาตรวจเช็คมันตั้งใจกันหน่อย เข้าใจมั้ย โอเคอย่างนั้นแหละ ดีมาก ... "
     เบลล่าเคยเรียนกายวิภาคของเซลล์มาแล้ว แต่ยังก้มหน้าก้มตาจดเล็กเช่อร์ เธอชำเลืองมองเอ็ดเวิร์ดซึ่งนั่งตัวเกร็งแทบไม่หายใจ เขาเก็บตำราลุกพรวดออกจากห้องก่อนเสียงกริ่งดังระงมเป็นสัญญาณหมดชั่วโมงสอนในไม่กี่วินาที
     " ต้องมีวิชาอื่นสอนมั่งซี่ ฟิสิกส์ ไบโอเคม นั่น " เอ็ดเวิร์ดคุยกับฝ่ายธุรการ
     " ไม่ ทุกชั้นเต็มหมดจ้ะ สักครู่นะจ๊ะ เธอคงต้องเข้าเรียนวิชาชีววิทยาแล้วล่ะจ้ะ "
     " ก็ได้ งั้นผมก็แค่ต้องทนต่อไป " เขาหันมาสบตาเบลล่าโดยบังเอิญ

     " นึกไม่ถึงจริงๆว่าเบลล่าจะโตขนาดนี้ แถมสวยซะด้วย " สาวใหญ่เจ้าของร้านเปรยขณะยกจานชามเสิร์ฟอาหาร
     " ไงเบลล่า เธอจำชั้นได้มั้ย ชั้นที่เคยเป็นซานต้าไง " สามีหล่อนว่า
     " เธอคงจำไม่ได้ เธอไม่ได้อยู่ฉลองคริสต์มาสที่นี่ตั้งแต่ 4 ขวบแล้ว " ชาร์ลีตอบ
     " แต่พนันได้ว่าเธอคงประทับใจฉันพอดูว่ามั้ย "
     " ประทับใจตลอดน่ะแหละ " ชาร์ลีปลอบใจเพื่อนสนิท
     " ซานต้าก้มง่าม " ภรรยาเขาแซว
     " เฮ้ ผมว่าเด็กๆชอบขวดเล็กๆพวกนั้นมากนา "
     " เอาเหอะน่าปล่อยสาวน้อยให้ทานการ์เด้นเบอร์เกอร์เล่นได้แล้ว
เวย์ล่อน พอทานเสร็จฉันจะเอาของไปรองมาให้เธอ ขนมพายเบอร์รี่เธอจำได้มั้ย พ่อเธอยังทานทุกวันพฤหัสเลย "
     " ขอบคุณ เยี่ยมเลยค่ะ " เบลล่าซาบซึ้ง
     " ลูกก่อนเถอะ " ชาร์ลีให้เบลล่าหยิบขวดใส่ซ้อสก่อน

แจสเปอร์ อลิซ เอ็มเม็ตต์ โรซาลี และ เอ็ดเวิร์ด1.ชาร์ลีพาลูกสาวออกไปทานข้าวนอกบ้าน 2.เอ็ดเวิร์ดขยับตัวออกห่างเบลล่าคล้ายรังเกียจกลัวอะไรสักอย่าง

     เบลล่ากลับจากซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตมาถึงบ้านรีบเช็คเมล แม่แจ้งให้เธอตอบกลับถึง 3 ฉบับ ไม่งั้นจะโทรศัพท์ตาม
     " ลูกจ๋าฟังนะจบฝึกซ้อมที่นี่เมื่อไหร่เราอาจย้ายไปฟลอริด้าด้วยกัน ..เติมเงิน 1.25 เหรียญ เพื่อต่อเวลา 3 นาทีค่ะ "
     " แม่มือถือแม่ล่ะ "
     " อย่าหัวเราะแม่นะ แม่เปล่าทำสายชาร์จหาย มันหายเองจ้ะตอนแม่กรี๊ด แม่ล่ะเซ็งเทคโนโลยีสมัยนี้จริงจริ๊ง "
     " หนูคิดถึงแม่ค่ะ "
     " แม่ก็คิดถึงลูก แต่ไหนเล่าเรื่องโรงเรียนให้ฟังซิ เด็กๆที่นั่นน่ารักมั้ย พวกเค้าดีกับลูกหรือเปล่า "
     " ทุกคนต้อนรับหนูอย่างอบอุ่น "
     " เล่ามาเดี๋ยวนี้เลย "
     " ไม่มีความหมายอะไรหรอกค่ะ "
     " อ๋อมีแน่ที่รัก "
     " หนูมีการบ้านต้องทำ ไว้คุยกันใหม่นะคะ "
     " โอเค รักลูกจ้ะ "
     " รักแม่ค่ะ "

    
ฉันมีแผนจะเผชิญหน้า ถามเค้าตรงๆว่ามีปัญหาอะไร แต่เค้าไม่โผล่มา ถัดมาอีกวันก็ไม่โผล่มาอีก หลายวันผ่านไป หลายๆอย่างเริ่มชักจะแปลก ..
     เบลล่าลื่นล้มตรงทางเดินหน้าบ้านที่มีเกล็ดหิมะละลายเปียกแฉะ ชาร์ลีตกใจ " เป็นไรมั้ย "
     " หนูไหวค่ะ น้ำแข็งนี่ไม่ช่วยการทรงตัวเลย "
     " ใช่ เพราะงั้นพ่อถึงใส่ยางใหม่ไว้ท้ายรถกระบะ ของเก่ามันชักจะหัวโล้นแล้ว สงสัยพ่อจะกลับไม่ทันมื้อค่ำนะ เพราะพ่อต้องไปที่ เมสันเคาน์ตี้ รปภ.คนนึงที่กริแชม
บิลโดนสัตว์อะไรบางอย่างฆ่าตาย " ชาร์ลีร้อนรน
     " สัตว์เหรอ ? "
     " ที่นี่ไม่ใช่ฟีนิกซ์นะเบลล่า เอาเถอะพ่อต้องช่วยเค้าหน่อย "
     " ระวังด้วยนะคะ "
     " ไม่ต้องห่วงหรอก "
     " ขอบคุณสำหรับยาง " เบลล่าสตาร์ทรถขับไปโรงเรียน ส่วนชาร์ลีบึ่งไปที่เกิดเหตุ

     " จัดงานพร็อมน่ะส่วนใหญ่เป็นหน้าที่ของสาวๆ ยังไงฉันก็ต้องทำข่าวลงหนังสือ อีกทั้งพวกเธออยากได้คนช่วยเลือกเพลง เพราะงั้นขอรายชื่อเพลงหน่อย นี่ฟังนะฉันกำลังกะว่า .. ไม่ทราบว่าเธอมีคู่เดทไปงานพร็อมรึยัง " เอริคทอดสะพาน
     ไมค์โฉบเข้ามาแทรกระหว่างเอริคกับเบลล่า เขาถือหมวกโบกเล่นเหนือศีรษะเธอ " อ้า ว่าไง สาวน้อยแห่งอริโซน่า ฝนตกงี้ชอบใช่มั้ย หัดเคยชินเข้าไว้ "
     " ไมค์นายน่ารักว่ะ " เอริคพูดประชดก้างขวางคอ
     " อ๋อชั้นรู้ ชั้นก็น่ารักอยู่แล้ว " ไมค์ทำเบลล่าชิ่งหนี
     " นายไปน่ารักไกลๆบาทาหน่อยได้มั้ย นายทำอย่างงี้ได้ไงวะ ฉันกำลังีอยู่ "
     " โอเค ๆ ขอให้สีติดนะโว้ย " ไมค์หยัน

     เบลล่าประหลาดใจเมื่อเห็นเอ็ดเวิร์ดนั่งประจำที่อยู่ก่อนแล้ว บนโต๊ะมีกล้องจุลทรรศน์และกล่องสไลด์
     " หวัดดี โทษทีอาทิตย์ที่แล้ว ผมไม่มีโอกาสแนะนำตัวเอง เอ่อผม
เอ็ดเวิร์ด คัลเลน เธอ เบลล่า ใช่มั้ย "
     " ใช่ "
     " เซลล์รากหัวหอมใหญ่ นั่นคือสิ่งที่อยู่บนแผ่นสไลด์ จงแยกแยะแล้วตั้งชื่อให้มันตามขั้นตอนทางชีวะ คู่หูคู่แรกที่ตอบถูกจะได้รับรางวัลคือหัวหอมใหญ่ทองคำ เอ้า มันคือทองคำไง(ที่จริงใช้สเปรย์พ่นสี) ตอนนี้บาทละหลายตังค์ด้วย เริ่มได้เลย .. " อาจารย์สอนชีวะจัดควิซ
     " ผู้หญิงมีสิทธิ์ตอบก่อน " เอ็ดเวิร์ดผลักกล้องมาทางเบลล่า
     " เธอหายหัว " เบลล่ารู้สึกสับสนท่าทีเอ็ดเวิร์ดเมื่อชั่วโมงก่อน รอยยิ้มเก๋ไก๋ของเขาทำให้เธอพูดอะไรไม่ถูก
     " เอ่อ ใช่ เผอิญผมไปต่างเมืองมา 2-3 วัน ธุระส่วนตัว "
     ปรับกำลังขยายเลนส์เป็น x40 มองแผล็บเดียวก็รู้ว่าคือ " โพรเฟส "
     " คุณจะรังเกียจมั้ยถ้าผมจะขอดูหน่อย " เอ็ดเวิร์ดดูไปงั้นๆ ขยับมือจดคำตอบ " ใช่ โพรเฟส "
     " ก็อย่างที่บอก "
     " ไหนเธอชอบฝนใช่มั้ย มันเป็นยังไง "
     " นี่ถามเรื่องดินฟ้าอากาศงั้นเหรอ " เบลล่าตั้งตัวไม่ทัน
     " ใช่ ผมคงชอบเรื่องสัพเพเหระมั้ง "
      " ไม่ ชั้นไม่ชอบฝนเอาเสียเลย ชั้นไม่ชอบความหนาวเย็นหรือเปียกแฉะ (เอ็ดเวิร์ดเปลี่ยนแผ่นสไลด์ใหม่ก่อนส่องดูโครโมโซม) อะไร ? "
     " อ๋อ เปล่า นี่อนาเฟส "
     " ขอชั้นดูได้มั้ย " เบลล่าเคยทำแล็บนี้มาตอนอยู่โครงการพิเศษเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย
     " ชัวร์ "
     " อนาเฟส "
     " เหมือนผมบอกเลย .. ถ้าไม่ชอบความหนาว ไม่ชอบฝนขนาดหนักแล้วทำไมย้ายมาอยู่ที่ๆเฉอะแฉะที่สุดในทวีปสหรัฐล่ะ "
     " เรื่องมันซับซ้อน "
     " เล่าให้ฟังหน่อยได้มั้ย "
     " แม่ชั้นแต่งงานใหม่แล้ว .. " ใบหน้าอันหล่อเหลาของเอ็ดเวิร์ดทำให้สมาธิเบลล่าแตกกระเจิงเผลอเล่าเรื่องส่วนตัว
     " เธอไม่ชอบหมอนั่น รึว่า "
     " เปล่า ไม่ใช่อย่างงั้น ฟิลนิสัยดี "
     " นี่เมธาเฟส เธอจะดูมั้ย "
     " ชั้นเชื่อเธอ "
     " ทำไมเธอไม่ย้ายไปอยู่กับแม่และฟิลล่ะ "
     " คือ
ฟิลเค้าเป็นนักเบสบอลลีกเล็กๆ เค้าเดินทางบ่อยมาก ส่วนแม่ต้องอยู่บ้านกับชั้น แต่ท่าทางแม่ไม่แฮปปี้นัก ชั้นก็เลยกะว่าจะอยู่กับพ่อซักพักนึง "
     " แล้วเธอก็ไม่แฮปปี้ " เอ็ดเวิร์ดรู้สึกเห็นอกเห็นใจ
     " เปล่า "
     " โทษที ผมแค่พยายามอยากจะเดาใจเธอให้ออกแค่นั้น เธอเป็นคนที่อ่านยากมากๆเลยนะ "
     " เฮ้ เธอใส่คอนแท็คเลนส์มาเหรอ "
     " เปล่า "
     " ครั้งก่อนตาเธอยังสีดำอยู่เลยนะ แต่ว่านี่มันออกเป็นสีน้ำตาลทอง "
     " ใช่ผมรู้ เพราะหลอดไฟนีออนน่ะ " เอ็ดเวิร์ดแก้ตัว
     เบลล่านึกไม่ถึงว่าเธอเพิ่งเล่าเรื่องชีวิตอันน่าเบื่อหน่ายให้หนุ่มหล่อสุดพิลึกฟัง โง่เง่าชะมัด เขาเองกลับสนใจฟัง และสนทนาโต้ตอบด้วยดี ทั้งคู่ได้รางวัลหัวหอมทองคำติดมือ

1.เหตุฆาตกรรมลึกลับ 2.เบลล่าไม่เห็นเอ็ดเวิร์ดมาเรียนหลายวันท่าทีของเอ็ดเวิร์ดเป็นมิตรมากขึ้น ต่างจากพบกันครั้งแรก

   next chapter >>